Vakantie Peloponnesos

Een rijke historische erfenis

De door de overheid beheerde archeologische opgravingen en musea zijn in het algemeen geopend van di t/m zo tussen 8 of 8.30 uur en 14.30 of 15 uur. Druk bezochte kaskrakers als de Atheense acropolis en het heiligdom van Olympia zijn dagelijks geopend met uizondering van bepaalde nationale feestdagen.

Er is ook verschil in winter- en zomertijden. In Griekenland staat echter nooit iets voor honderd procent vast en de veranderingen in het schema van de openingstijden zijn berucht. Dus het is beter van te voren te informeren bij de Griekse VVV. Bij een bezoek aan een klooster moet je eraan denken dat deze meestal tussen 12 en 17 uur gesloten zijn.

Griekenlands harde kern

Als er een streek is waar landschap en mythe een voorbeeldig huwelijk hebben gesloten dan is het wel de Peloponnesus. Hier volbracht Heracles zeven van zijn beroemde twaalf werken. Bovendien heeft de Peloponnesus een zeer eigenzinnig karakter. In de Oudheid werd het al een eiland genoemd, terwijl dat met het graven van het kanaal van Corinthe pas in 1893 werkelijkheid werd. Het wemelt er van de bezienswaardigheden uit alle cultuurperioden. Van grotten uit de nieuwe steentijd tot en met sprookjeskastelen uit de moderne tijd. Voor badgasten zijn de lange stranden aan de westkust van het eiland van Pelops een waar El Dorado.

Het koortsige Patras

Als je Patras binnenrijdt, dan is de kans groot, dat je linea recta rechtsomkeert maakt. Maar dan moet je wel uitkijken niet verstrikt te raken in het net van het eenrichtingsverkeer. Dat kan tot grote wanhoop leiden. Bij aankomst vanaf de boot constateer je dat het romantische beeld van de negentiende eeuwse reizigers niet meer bestaat. Van het hoge dek van een veerboot ontwaar je wel meteen de paar oases die de stad telt zoals de vesting en de enkele parken en pleinen. Daartussenin breidt de voetgangerszone in het centrum zich geleidelijk uit.

Van eiland van Pelops naar Morea

Het is niet exact bekend waarom de Peloponnesus tijdens de middeleeuwen Morea werd genoemd. De meest gangbare verklaring is de grootschalige aanplant van moerbeibomen voor de zijdeproductie. Die boom heet in het Grieks mouria, wat door de Franken werd verbasterd tot Morea of Moreas.

Attracties en evenementen

Omdat de hele Peloponnesus eigenlijk al een attractie is, hebben de Peloponnesiërs er weinig aan toegevoegd. Dus doe je dat zelf en stapt in Diakofto in het fabuleuze tandradbaantje door de Vouraikoskloof naar Kalavryta. Dat kan natuurlijk ook in omgekeerde richting. Ook het merkwaardige ' kastro ton paramythion' aan de kust bij Filiatra kun je als attractie beschouwen. De belangrijkste evenementen zijn het festival van Epidaurus, waar in het antieke theater stukken van de klassieke meesters worden opgevoerd. Ook het carnaval en internationale festival van Patras worden uitbundig gevierd.

Bezienswaardigheden

De Peloponnesus, die in de Oudheid wel 'acropolis van Hellas' werd genoemd, is een kluis vol archeologische schatten. Dat varieert van grotten uit de Oude steentijd tot vestingen uit de Turkse tijd. Daartussen in moet je het doen met Myceense vestingen en paleizen, Grieks-Romeinse stadstaten en Byzantijnse basilieken, kerken en kloosters met hun fraaie fresco's. Zodra je deze inspectietocht achter de rug hebt, maak je een stille omgang langs de formidabele Byzantijnse, Frankische- en Venetiaanse vestingen. Maar vergeet niet een kiekje te maken van de karakteristieke woontorens en de kapelletjes in het versteende landschap van de Mani.

Rijk aan goud

Nadat hij binnen was, besloot de Duitse zakenman Heinrich Schliemann de rest van zijn leven te wijden aan de archeologie. Hij was er van overtuigd dat de verhalen van Homerus een historische kern hadden. Toen hij in Mycene op een serie koningsgraven stuitte, veroorzaakte Schliemann enorme beroering in het academische wereldje. De koningsgraven zaten vol met schatten waaronder een serie gouden dodenmaskers. Zodoende werd de uitspraak van Homerus, dat Mycene 'rijk was aan goud' bewaarheid. Ontroerd telegrafeerde Schliemann naar de Griekse koning dat hij de legendarische Agamemnon in het gezicht had gekeken.

Dorpen en steden

De Peloponnesus kent slechts een viertal stedelijke centra. Daarvan is de haven- en universiteitstad Patras verreweg het grootst. Kalamata, bekend om zijn lekkere olijven, breidt zich ook gestadig uit. Hetzelfde geldt voor Tripoli, in de Turkse tijd de hoofdstad van de Morea. Deze steden zullen wel nooit een schoonheidsprijs verdienen. Nafplio is echter een juweeltje dat nagenoeg ongeschonden aan de klauwen van de bulldozer en de betonmolen is ontsnapt. Voor een bezoek aan de mooiste dorpen moet je naar het dal van de Lousiosrivier. Daar houden in het hartje van de Peloponnesus de in steen gehouwen dorpen, Dimitsana, Karytena en Stemnitsa moedig stand.

Eten en drinken

De Duitser Gustav Clauss had zich halverwege de negentiende eeuw in de Peloponnesus gevestigd. Aanvankelijk hield hij zich bezig met de export van zuidvruchten als krenten en rozijnen. Hij zag echter al snel in dat de heuvels boven Patras uitermate geschikt waren voor wijnbouw. Dus zette hij zijn eigen wijnlandgoed op. Dat is dan ook de reden dat het complex van Achaia Clauss er uit ziet als een Duits 'Weingut'. Volgens een anekdote was Clauss in stilte verliefd op een Griekse schoonheid die Dafni heette. Zij beantwoordde zijn liefde niet, dus maakte hij een zoete rode wijn en noemde die mavrodafni.

Moreaanse specialiteiten

Op een enkel gerecht na onderscheidt de Peloponnesische keuken zich niet van de rest van het land. In Kalavryta serveren de kelners 'toutomakia', een soort pasta en in Areapoli in de Mani 'singlino', gerookt zwijn. In Achaia kunt u worden getrakteerd op 'xespiritia', een bonensoep. Aparte zoetigheden zijn 'kaloudi' in Mystra en de 'skaltsakia' in Stemnitsa. De Peloponnesus kent steeds betere wijnen. In de streek rond Nemea wordt een fruitige rode wijn geproduceerd met de bijnaam 'het bloed van Heracles.' Achaia Clauss bij Patras produceert de bekende zoete mavrodafni: De enige witte wijn van de Peloponnes is afkomstig van de moscofilerodruif uit de wijngaarden van Mantineia.

Kamperen

Omdat heel veel Grieken zich nog steeds geen buitenlandse vakantie kunnen permitteren is de Peloponnesus een campingparadijs. Het enige nadeel is dat de meeste campings aan de kust staan. Daar kunnen de campings van Mycene en Mystras natuurlijk nooit tegen opboksen. De faciliteiten kunnen erg verschillen en als je gesteld bent op je nachtrust, dan is het te hopen dat er geen disco in de buurt is.

Kunst en cultuur

Volgens de mythologie kwam er uit de doos van Pandora een hoop ellende. Uit de Peloponnesische kijkdoos komen gelukkig alleen culturele parels. Dat snoer begint met de wonderbaarlijke Myceense oudheden. De volgende parels zijn de klassiek-Griekse steden met hun tempels en theaters. Natuurlijk komen ook de panhelleense heiligdommen waar aan de hand van sportwedstrijden de goden werden geëerd, aan bod. De komst van het christendom leverde prachtig gedecoreerde Byzantijnse kerken op. Tijdens het Frankisch-Venetiaanse intermezzo en de Turkse overheersing werden er veel vestingen gebouwd.

Natuur

Plato, de beroemdste filosoof van de Oudheid, had al gewaarschuwd voor de pen van de dichters. Helaas heeft het niet mogen baten. Daarom zitten we nu opgescheept met het sprookje van het Arcadische landschap, een paradijs waarin herderinnetjes vrolijk ronddartelden op de tonen van een panfluit. De moderne bezoeker zal bij het aanschouwen van dit landschap in het centrum van de Peloponnesus direct constateren dat de dichters wel heel dikke duimen hebben gehad. Als er een landschap niets te maken heeft met het virtuele Arcadië van de dichters dan is het wel dit desolate hoogland, waar de 'sound of silence' echt te horen is.

De Styx en de spreekwoordelijke Achilles' hiel

In het hartje van de Peloponnesus bevindt zich de Styx. Dat was volgens de Griekse mythologie een van de rivieren waarover de doden naar de onderwereld werden geleid. Een onderdompeling in de Styx zou de mens ook onkwetsbaar maken. Maar dan moet je er wel voor zorgen helemaal kopje onder te gaan. Dat was de moeder van Achilles vergeten. Dus kan iedereen in de film 'Troy' zien hoe Achilles het loodje legt, omdat Paris hem in zijn kwetsbare hiel treft. In werkelijkheid is de Styx een weinig opzienbarend watervalletje dat zich in een luguber dal van grote hoogte van de pieken van het Chelmosgebergte stort.

Woeste hoogten

De Peloponnesus bestaat met uitzondering van de vlakte van Argos en de rollende heuvels van de provincie Elis en Messenië grotendeels uit een imposant hoogland met pieken boven de 2000 meter. Daartussen slingeren allerlei rivieren met mythische namen zich naar de kust. Vooral het noorden en het centrum is een woest en ledig berggebied. Het majestueuste gebergte is de boven Sparta oprijzende Taygetus. Zijn messscherpe kam is de waterscheiding tussen het 'holle Lakedaemon' en het olijfbomenparadijs van Messenië. De nagel van de Mani is samen met Tarifa in Spanje het zuidelijkste punt van het vasteland van Europa.

Overnachten

Naast de door de EOT gerunde Xeniaketen en andere betonkolossen uit de kolonelstijd worden er steeds meer kleinschalige familiehotels en pensions gebouwd. Ondanks deze uitbreiding aan logies ligt het prijsniveau op de Peloponnesus een stuk hoger dan bijvoorbeeld op de Cycladen. Als je buiten het hoogseizoen rondtrekt, dan is een reservering niet nodig en kun je zonder probleem op de bonnefooi op reis. Mooie sfeervolle hotels en pensions vindt u in 'museumsteden' als Monemvasia en Nafplio. Het is ook een leuke ervaring om de nacht door te brengen in een van de vele woontorens die in de Mani geschikt zijn gemaakt voor logies.

Uitgaan

De mogelijkheden tot uitgaan vallen of staan met de plaats waar je je bevindt. Een grote universiteitsstad als Patras is natuurlijk veel swingender dan een van de bergdorpen rond het dal van de Lousios. Daar zal het uitgaan zich beperken tot het bezoeken van een van de café-bars en een keuze uit de lokale tavernes. In een toeristencentrum als Nafplio wemelt het weliswaar van de trendy café's en muziekbars maar staat het nachtleven op een enkele discotheek na niet op een erg hoge pit. Wat dat betreft is er op cultureel gebied meer te doen. Het bijwonen van een antieke tragedie of komedie in Epidaurus of Patras is een unieke ervaring.

Winkelen

De Peloponnesus is niet echt een winkelbestemming. Dat wil niet zeggen dat er in de grote steden en toeristencentra geen leuke juweliers- en sieradenwinkels zijn. Ook ontbreekt het niet aan boetiekjes, leerwinkels en modewinkels. Verder kun je overal lokale producten als honing, kaas, wijn, olie, zuidvruchten, kruiden en 'trachanas' (een soort pasta) kopen. Sommige dorpen zijn gespecialiseerd in houtsnijwerk en op genoeg plaatsen kun je de lekkere dikke flokati-tapijten kopen. In de grotere steden en de toeristencentra zijn vaak ook antiekwinkels voor handen.

Zon, water en strand

De kustlijn van de Peloponnesus is zo lang dat je vrijwel overal de zee in kunt duiken. De mooiste en langste stranden vindt je aan de westkust. Die zijn ook ' s zomers nooit vol. Dat kun je niet zeggen van het druk bezochte Tolo ten zuiden van Nafplio. Dat heeft weer als voordeel dat er geen gebrek is aan faciliteiten. De meestal smalle kiezel- en zandstranden aan de Corinthische golf hebben vaak te lijden van de noordenwind. Dat is natuurlijk weer een voordeel voor de talrijke surfers die hier vooral in het westen opduiken. Prachtige blauwe lagunes vindt je aan de baai van Navarino en op het eilandje Elafonisi in de buurt van Neapoli.

Misschien vind je dit ook leuk:

Praktische informatie Griekenland