logo ANWB - ga naar homepageANWB Homepage

Auto Review MINI Countryman I (R60) 1e facelift

Helemaal niet zo mini en toch… een echte Mini!

De Mini Countryman heeft als occasion in zoverre een bijzondere positie, dat het voor de aantrekkelijkheid weinig uitmaakt dat dit ‘het oude model’ is. Elke Mini is sterk individueel onderscheidend. De juiste is helemaal jóuw auto, daar kan geen andere auto tegenop.

Pluspunten
  • Sportieve rijeigenschappen
  • Behoorlijke betrouwbaarheid
  • Lekker eigenzinnig model
  • Zeer ruime keuze
Minpunten

Wat vindt de Wegenwacht?

Op enkele kleinigheden na zijn deze Mini’s best betrouwbaar. Het gebeurt dat de motor niet wil starten en tegelijk blijft het hele dashboard ‘op zwart’. Dat zit ‘m in het stuurslot, de Wegenwacht krijgt dat meestal wel opgelost, al kan het wel vaker terugkomen. In dat geval is een nieuw stuurslot te overwegen. De sensoren van de olie- en koelvloeistoftemperatuur kunnen inwendig gaan lekken. Hierdoor kan er door de zogenaamde capillaire werking vloeistof via de kabelboom terecht komen op plaatsen waar het niet hoort. Een paar druppels in bijvoorbeeld de centrale computer kan al voor een aardige combinatie van storingen zorgen. Droogmaken helpt… even. Die sensoren moeten gewoon worden vernieuwd.

Over de Mini Countryman

De Countryman geldt binnen het aanbod van Mini als het SUV-model. OK, hij is misschien niet zo groot als veel andere SUV’s. Daarvoor is het natuurlijk een Mini, maar onder de Mini’s is dit wel een volumineuze auto. De versies waarover we het hier hebben verschenen voor het eerst in 2010. In 2014 was er een facelift, waarbij vooral het programma flink op de schop is genomen en in 2017 verscheen een nieuw model. Die is uiteraard te vinden in een aparte occasiontest.

Uitvoeringen en varianten

Een belangrijk deel van de kracht van het hele merk Mini is de enorme verscheidenheid: ieder z’n eigen Mini, als het ware, je ziet zelden twee identieke exemplaren. In dat oerwoud van varianten proberen we een beetje duidelijkheid te scheppen. Bij de benzinemotoren kennen we de One, Cooper en Cooper S. Die hebben in de basis alle drie dezelfde 1,6 liter viercilinder benzinemotor, maar met respectievelijk 72 kW/98 pk, 90 kW/122 pk en liefst 140 kW/190 pk.

Deze modellen zijn er ook met dieselmotoren en die heten opnieuw One D, Cooper D en Cooper SD. De One D en Cooper D hebben in principe hetzelfde motorblok als de benzineversies, maar leveren als diesel respectievelijk 66 kW/90 pk en 82 kW/112 pk. De Cooper SD heeft een 2,0 liter motor met 105 kW/143 pk. Alle Cooper- en Cooper S-versies zijn ook beschikbaar met vierwielaandrijving, wat wordt aangeduid als ‘ALL4’.

Alle versies hebben in de basis een handgeschakelde zesversnellingsbak. Alle versies met uitzondering van de One D zijn als optie ook geleverd met een sequentiële zestraps automatische transmissie. Als top-of-the-line is er tijdelijk (2012/2014) ook nog de extra snelle ‘John Cooper Works’-versie geweest, waarin de 1,6 liter benzinemotor het schopte tot 160 kW/218 pk, maar om dat vermogen kwijt te kunnen was dat wel altijd een ‘ALL4’, met de handbak of de automatische transmissie.

Per technische variant kennen we de uitvoeringen Salt, Pepper en Chili, plus een verder naamloze basisversie. Om het nog wat gecompliceerder te maken is er een aantal tijdelijke varianten geleverd, genaamd Edition, Business Edition, Champ Edition en Business Line. De vermenigvuldigingsfactor van al die varianten betekende al dat er ruim over de honderd verschillende versies beschikbaar waren, nog afgezien van kleuren en opties.

In 2014 is dit compleet onoverzichtelijke leveringsprogramma teruggebracht tot de One, One D, Cooper, Cooper D, Cooper All4, Cooper D All4, Cooper S, Cooper S All4, Cooper SD, Cooper SD All4 en de John Cooper Works All4, maar natuurlijk nog wel met de automatische transmissie als optie. De enige tijdelijke versie verscheen medio 2014 de ‘Knockout Edition’, bedoeld als eindsprint van dit model voor de komst van de nieuwe, maar gek genoeg stopte die alweer begin 2016, lang voordat de nieuwe er was. Knockout gegaan, wellicht?

De Mini Countryman als occasion

De kracht van het enorm brede leveringsprogramma, waardoor elke klant precies zijn (of: haar!) de gewenste variant kon samenstellen, is op de occasionmarkt toch een soort handicap. Zeker voor occasionkopers die ook heel specifieke wensen hebben -wat vrijwel altijd samenhangt met de voorkeur voor een Mini- wordt het een lastige zoektocht. Er staat wel een groot aanbod van dit model in het land, maar er zijn bij wijze van spreken geen twee identieke exemplaren, wat onderling vergelijken enorm lastig maakt. Voeg daarbij nog de variatie die normaal is bij occasions, in leeftijden, condities en kilometerstanden. Als de ideale Mini Countryman is gevonden, eentje die precies voldoet aan alle wensen en eisen, dan kan pas de vraag worden gesteld: is deze zijn vraagprijs waard? Is het antwoord ‘eigenlijk niet’, dan begint het verhaal van voor af aan. Is het antwoord ‘ja, ik wil ‘m wel hebben voor dat geld’, aarzel dan niet langer dan strikt nodig is, want reken erop dat er kapers op de kust zijn. Om de koper alvast een beetje op weg te helpen: maar iets meer dan 30% heeft een automatische transmissie. Als dat een wens is, dan ruimt dat al aardig op. Soms vind je deze al wat oudere Mini’s nog wel bij dealers. Er zijn ook enkele bedrijven in het land die zich sterk toeleggen op gebruikte Mini’s en verder kunnen ze echt overal opduiken, bij autobedrijven en particuliere aanbieders.

De proefrit

De Countryman is wel een stuk groter en zwaarder dan bijvoorbeeld een normale Mini hatchback, maar het blijft om te rijden een uitdagende auto. Een ‘gewone’ Cooper Countryman is al een auto die je uitdaagt tijdens het rijden. Dat zit ‘m in het motorkarakter, het uitstekende weggedrag en wordt ondersteund door de vlijmscherpe besturing en lekker schakelende handbak. Toch is de Countryman ook onverwacht comfortabel, het onderstel verwerkt oneffenheden veel beter dan je zou verwachten. De voorstoelen zitten prima, al zijn de zittingen wat kort. Op de achterbank is in de Countryman genoeg ruimte voor twee volwassenen. De bagageruimte is met een minimuminhoud van 350 liter wel een stuk groter dan in een andere Mini, maar vergeleken met concurrentie is het niet zo overtuigend. De Countryman verdient niet alleen maar lof. Het uitzicht (schuin) naar achteren is matig, mede door de hoofdsteunen op de achterbank die nogal in de weg zitten. Het dashboard is vooral een kwestie van ‘hoe gek kunnen we het maken?’. De voornaamste instrumenten zitten in de grote ronde schijf in het midden van het dashboard. Direct achter het stuur zit alleen en toerenteller met wat controlelampjes. Om de snelheidsmeter af te lezen moet de blik echt van de weg worden gehaald en dan is die nog slecht afleesbaar ook. De bediening van allerhande functies is onlogisch, met schakelaars op de middenconsole en zo. Als je eenmaal aan de auto gewend bent en alle functies vaker hebt gebruikt, dan zal het wel wennen, maar handig is anders.

Conclusie

Een Mini en dat geldt zeker ook voor deze Countryman, is altijd een heel bewuste keuze. Je wilt zo’n auto omdat je er ‘weg’ van bent. Zoek en vind precies de uitvoering, kleur et cetera die je wilt en je hebt een auto die je levenslang niet meer vergeet. Geeft een Mini je die kick niet, dan is de keuze veel breder en kan je zo maar met een ander merk thuiskomen.

Op zoek naar een occasion? Op ANWB.nl vind je een actueel occasionaanbod verrijkt met een richtprijs volgens de ANWB Koerslijst, een autokostenberekening incl. afschrijving en de ANWB Autotest met de bevindingen van de Wegenwacht. Zo ook van de Mini Countryman.

Bekijk andere tests van vergelijkbare auto's

We hebben nog veel meer getest…

Naast nieuwe auto’s en occasions testen we ook allerlei producten. Van autobanden tot autostoeltjes en van dakkoffers tot dashcams.