Zo hebben we de wandelschoenen getest

Om de robuustheid en constructiekwaliteit van de acht modellen vast te stellen, hebben we ze in het laboratorium onderworpen aan drie zware duurzaamheidstests. Zo werden de sterkte van de veterogen getest, de hechting tussen de loopzool en het bovenwerk en de slijtvastheid van de voering. Deze tests geven een goed beeld van de kwaliteit van de schoen én een indicatie voor de levensduur.  

Opvallende uitkomsten Hoewel alle geteste schoenen ruim voldoende scoorden, bleken juist de goedkopere modellen van Columbia en Quechua opvallend sterk, net als het flink wat duurdere model van Lowa. Bij de schoen van Quechua – evenals Merrell – is de kans op het voortijdig doorslijten van de voering wel wat groter. De kans op het uitscheuren van een veteroog is het grootst bij Salomon, en het kleinst bij Meindl.

Weinig verpest een mooie wandeling zo effectief als soppende sokken. Alle modellen in de test hebben een membraan dat de schoen waterdicht moet maken. Terwijl de meeste merken kiezen voor het bekende Gore-Tex, hebben Human Nature, Quechua en Columbia hun eigen waterdichte barrières ontwikkeld. In het laboratorium werden die membranen meedogenloos getest: de schoenen werden in een laag water geplaatst en maakten daar maar liefst 30.000 buigingen — een simulatie van urenlang lopen in de stromende regen.

Opvallende uitkomsten Alle schoenen doorstonden het waterbad met glans; zelfs na 30.000 buigingen was er geen druppel water binnengedrongen. Met de schoenen in deze test hoef je niet bang te zijn voor natte voeten. Opvallend is ook dat het dure Gore-Tex in deze test niet aantoonbaar beter presteerde dan de eigen membranen van de prijsvechters. Wel is het belangrijk om te onthouden dat waterdichtheid ophoudt waar het membraan stopt; bij diepe plassen loopt het water via te tong of hak alsnog naar binnen. Ook het ademend vermogen van de schoen is een heikel punt. Hoewel deze membranen technisch gezien ademen, doet een waterdichte schoen dit per definitie minder goed dan een model zonder membraan. Op bloedhete zomerdagen of tijdens tochten in hete streken ben je daarom vaak beter af met een niet-waterdichte, beter ventilerende schoen.

Minstens zo belangrijk is hoe de schoen zelf reageert op vocht. Ook een volledig waterdichte schoen kan aan de buitenkant verzadigd raken. Dit heeft twee grote nadelen voor de wandelaar. Ten eerste werkt een doorweekte schoen als een koudebrug: de verdamping van het vocht aan de buitenkant onttrekt warmte aan de binnenkant. Daardoor gaan je voeten steeds kouder aanvoelen. Ten tweede zorgt de vochtopname voor extra gewicht. Een zware, natte schoen kost veel meer energie bij elke stap.

Opvallende uitkomsten Op papier leken de verschillen in vochtopname klein: tussen de 5 en 50 gram per schoen. Toch maakt dat verschil in de praktijk. De schoenen van Human Nature en Merrell absorbeerden ruim 50 gram water, wat een aanzienlijke koudebrug veroorzaakt. De budgetvriendelijke schoenen van Quechua en Columbia deden dit verrassend veel beter: zij hielden slechts 5 gram vocht vast. Ook bij het drogen van de schoenen zagen we verschillen. De synthetische schoen van Merrell, die veel vocht opnam, was na een kwartiertje in de zon alweer volledig droog. De lederen schoen van Human Nature was een paar uur later nog steeds vochtig.

Extra aandacht besteedden we aan de slijtvastheid van de zolen. Want in tegenstelling tot bij de klassieke bergschoen kun je bij dit type schoen een versleten zool niet laten vervangen door een nieuwe. Reden genoeg om de slijtvastheid van de zolen grondig te testen in het lab. Hoe langzamer het rubber slijt, hoe langer je op de schoen kunt lopen.

Opvallende uitkomsten: Bijna alle zolen doen het goed in deze test, de Human Nature en Merrell zelfs zeer goed. Nog beter is de Lowa – deze zool slijt écht heel langzaam, terwijl de zool van The North Face het snelst slijt. Overigens zegt dit niet gelijk iets over het aantal kilometers – of jaren - dat je op de schoenen kunt lopen. Dat hangt weer af van de dikte van de zool als geheel en vooral van de diepte en grootte van de ‘gripnoppen’. Hoe forser die zijn, hoe langzamer de zool afslijt tot een gladde bodem.

De laboratoriumtesten zeggen niks over de pasvorm van de schoenen. Die hebben we daarom getest in de praktijk. In uitdagende Nederlandse omstandigheden: van zanderige duinen op de hei tot glibberige basaltblokken langs de rivier, en van kinderkopjes in de stad tot steile dijkhellingen. Daarbij werd gelet op de pasvorm (valt de schoen krap of juist ruim?), fixatie van de voet (zit je hiel stevig vast op gaat deze schuiven) en eventuele knelpunten.

Opvallende uitkomsten In de praktijk bleken de verschillen tussen de schoenen nog groter dan in het lab. De schoen van Salomon valt opvallend klein en smal uit; deze meet zelfs kleiner dan de maatvoering aangeeft. De modellen van The North Face en Columbia vallen juist wat breder, en geven bovendien kans op een slippende hak. Lowa en Meindl scoren het best op pasvorm. De Lowa werd geprezen om de uitstekende ondersteuning en de manier waarop de hiel stevig wordt omsloten, terwijl de Meindl juist verraste als een vederlichte schoen met het comfort van een sneaker. De Human Nature voelt als een klassieke, stevige lederen bergschoen, terwijl de Quechua meer aanvoelt als een hybride tussen een hardloop- en een wandelschoen.

De slijtvastheid van het rubber is van belang voor de levensduur van de schoen. De slipweerstand is juist belangrijk voor de veiligheid, want je wilt niet onderuitglijden op een steile helling of gladde rotsen. In het laboratorium werd de slipweerstand met uiterste precisie gemeten op zowel een droge als een natte ondergrond.

Opvallende uitkomsten Alle geteste schoenen presteren veel beter dan de geldende normen vereisen. Vooral op een droge ondergrond is de grip fenomenaal; de meeste modellen scoorden zelfs meer dan drie keer hoger dan de minimale eisen. Merrell bleek hierbij de absolute winnaar op droog terrein. Ook op een natte ondergrond houden de schoenen zich uitstekend, waarbij opvallend genoeg de voordeligere modellen van Columbia en Quechua het best scoorden. Met geen enkele schoen in deze test hoef je bang te zijn dat je snel onderuitglijdt, zelfs niet tijdens een flinke regenbui.

Een schoen kan technisch perfect zijn, uiteindelijk draait het om het loopcomfort. Daarbij gaat het vooral om de optelsom van de eigenschappen van de schoen. Hoe is de ondersteuning? Is de polstering comfortabel genoeg? Hoe is de demping van de zool in combinatie met het afwikkelen? In de laatste fase van onze praktijktest vroegen we ons panel naar het wandelcomfort: welke schoen trek je aan en wil je eigenlijk niet meer uittrekken?

Opvallende uitkomsten De schoen van Merrell werd geprezen als het meest comfortabele model. Vooral door de zeer prettige zool die goed dempt maar ook fijn afwikkelt. Bovendien ondersteunt deze schoen ruim voldoende en is de schoen voorzien van comfortabele polstering. Ook de Meindl was populair; de beperkte ondersteuning wordt hier ruimschoots gecompenseerd door het extreem lage gewicht en het sneakergevoel. De winnaar op dit onderdeel was de Lowa. Deze schoen biedt de ideale balans: een zeer goede ondersteuning waarbij de voet direct diep en stevig in de schoen valt, gecombineerd met een prettige, voorspelbare demping. Minder enthousiast waren de wandelaars over The North Face en met name Columbia. De Columbia liet steken vallen door een gebrek aan ondersteuning en padding, in combinatie met veters die lastig strak aan te trekken zijn. De North Face werd ervaren als stug en onnatuurlijk, vooral door de extreem stijve zool.

Op dit punt zijn de schoenen niet beoordeeld, maar wel getest. 

Schoenen zijn schoenen, dus aan het gebruiksgemak valt weinig te testen. Toch beoordeelden we het aantrekken van de schoen, het vastmaken van de veters – en vooral het op spanning houden van de veters tijdens het wandelen. Ook keken we scherp naar de bescherming die de schoenen bieden, bijvoorbeeld voor je hak en tenen. De vereiste bescherming is afhankelijk van je gebruik. Als je alleen wandelt door Hollandse duinen en bossen heb je minder bescherming nodig dan wanneer je ook wel eens over rotspaden klautert.

Opvallende uitkomsten: Zoals verwacht zitten er weinig verschillen in het gebruiksgemak. Salomon heeft een 'quicklace-systeem': veters die je in één beweging vastzet met een ‘stopper’. Meindl heeft 'duolacing': wanneer je de veters strak trekt, span je gelijktijdig een tweede veter aan, die je voet en enkel beter fixeert in de schoen.

Grotere verschillen zien we in de bescherming die de schoenen bieden. Vooral op rotsachtig terrein wil je dat je voet beschermd wordt. Vooral je tenen, en als het kan ook nog de hak. De Lowa en Human Nature doen dat het best, deze schoenen lijken ook het meest op een traditionele leren bergschoen. Ook het model van The North Face kan tegen een flink stootje, vooral door de stevige rubber schokdemper die rond de hele schoen loopt.

Op dit punt zijn de schoenen niet beoordeeld, maar wel getest. 

Ook het afwikkelen van een schoen is een belangrijke onderscheidende factor. Een schoen met een ‘rocker’ – een voorgevormde, ronde zool – geeft je bij elke stap een subtiel duwtje omhoog. Een zeer flexibele zool met weinig torsiestijfheid biedt enorm veel grondcontact en gevoel, maar dwingt de voet tot harder werken. Een stijvere zool rolt vaak soepeler af – en is daarom prettiger voor langere, vlakke trajecten - maar geeft je wat minder gevoel over waar je loopt.

Opvallende uitkomsten De verschillen in het veld bleken groot. De schoen van The North Face heeft de meest prominente rocker: de zool is zo stijf en heeft zo'n sterke rocker dat je, wanneer je stilstaat, letterlijk heen en weer kunt wiegen als een schommelstoel. Dit geeft je bij elke stap een duw vooruit, maar anderzijds verlies je bijna al het contact met de ondergrond. Ook ervoeren onze testers dit als een onnatuurlijke manier van lopen. Bij Meindl zagen we het tegenovergestelde: een zeer flexibele zool die minder hulp biedt bij het afwikkelen, maar de wandelaar wel maximale feedback van het terrein geeft. Merken als Quechua, Human Nature, Lowa en Merrell kozen voor de middenweg met een fijne, natuurlijke afwikkeling. Uiteindelijk blijft het een persoonlijke afweging: de combinatie van een goede rocker met een dempende zool zorgt voor een uiterst comfortabele 'flow', maar niet elke wandelaar vindt dat zwevende gevoel prettig.

Op dit punt zijn de schoenen niet beoordeeld, maar wel getest. 

Wandelaars onderschatten vaak de impact van het gewicht van hun schoenen. Maar een zwaardere schoen kost je bij elke stap meer energie.  Naast het loopcomfort is gewicht ook een belangrijk voor wie de schoenen wil meenemen in de bagage op reis. 

Opvallende uitkomsten De absolute vedergewicht in deze test is het model van Merrell: het damesmodel (maat 40) weegt slechts 310 gram en herenmodel (maat 44) 390 gram. Extra knap omdat de Merrell amper inlevert op andere kwaliteiten: het is een zeer complete en comfortabele wandelschoen. Ook Meindl en Salomon behoren tot de lichtgewichten; Human Nature en Lowa zijn juist de zware jongens: de damesmodellen wegen ruim 400 gram, en het herenmodel ruim een halve kilo per schoen. Dat hogere gewicht heeft voor- en nadelen. Enerzijds hangt het samen met een meer robuuste, lederen constructie. Anderzijds zorgt het voor een aanzienlijk gewicht, dat je na een lange dag wandelen ongetwijfeld in de benen zult voelen. In de wandelsport geldt: elke gram aan je voet staat gelijk aan vijf gram op je rug. Anders gezegd: een gram aan je voet voelt vijf keer zwaarder dan een gram in je rugzak.