Het gebruik van wandelstokken is steeds meer ingeburgerd geraakt, vooral onder bergwandelaars en wandelaars met een zware rugzak. Begrijpelijk, want wandelstokken zorgen voor meer stabiliteit en ondersteuning tijdens het lopen.
Wandelstokken (of trekkingstokken) ontlasten je knieën en zorgen ervoor dat je minder snel last krijgt van vermoeide spieren. Je kunt wandelstokken goed gebruiken als:
Plaats de wandelstokken kruislings ten opzichte van je benen. Dus: stap je met je linkerbeen naar voren, dan plaats je de rechterstok naar voren. Hiermee volg je de natuurlijke zwaaibeweging die je armen maken tijdens het lopen. Bij het afdalen plaats je de wandelstokken verder voor je lichaam en voeten uit, om zo meer gewicht op te kunnen vangen met je armen.
Hoe ruiger of steiler het wordt, hoe meer de wandelstokken in de weg kunnen gaan zitten. In de praktijk merk je meestal zelf wel wanneer het slimmer wordt om de wandelstokken weer (even) op te bergen in of aan je rugzak.
Bij de aanschaf moet je rekening houden met de stoklengte. De juiste stoklengte vind je door recht te gaan staan en je arm in een hoek van negentig graden te houden. De afstand van de grond tot je hand is de juiste lengte. De meeste wandelstokken hebben een verstelbare lengte van 110 tot 140 cm. Damesstokken zijn wat korter. Doordat de lengte verstelbaar is, kun je bij het afdalen de stok wat langer maken en bij het stijgen juist wat korter.
Het gros van de wandelstokken wordt gemaakt van aluminium. Aluminium is sterk, licht en heeft een zekere mate van flexibiliteit. En, ook niet onbelangrijk, het is relatief goedkoop. Andere wandelstokmaterialen zijn titanium en carbon. Beide materialen zijn sterker dan aluminium en wegen ook nog eens aanzienlijk minder. Nadeel is echter wel dat ze duurder zijn.
De meeste wandelstokken bestaan uit twee of drie uitschuifbare delen. Driedelige wandelstokken zijn in elkaar geschoven compacter dan tweedelige als je ze niet gebruikt.
De wandelstok bestaat uit twee of drie delen. Als de wandelstok op lengte is gezet, zorgen blokkeerders ervoor dat - zodra je er kracht op zet - de stok niet in elkaar zakt en dat de uitschuifbare delen op de juiste afstand blijven zitten.
Er zijn verschillende manieren om de stokdelen vast te zetten. Een veel gebruikte manier is de schroefblokkeerder. Naast wiggen zijn er ook snelklemsystemen. Deze zijn wat gebruiksvriendelijker en kosten minder kracht dan een schroefblokkeerder.
Het puntje aan het uiteinde van de wandelstok heet het tipje. Het is gemaakt van hard, slijtvast materiaal. Bij sommige wandelstokken zit deze punt als een flexibel deel onder aan de wandelstok. Dit is handig als de punt in een spleet of tussen rotsen blijft steken. De punt buigt dan mee en voorkomt stokbreuk. Ook worden de meeste wandelstokken geleverd met een rubber dopje die je over het stokeinde kan schuiven. Dit is fijn als je veel op harde ondergronden loopt, zoals asfalt.
Net boven de punt zit de teller, een rond schijfje dat voorkomt dat de punt te ver in de grond zakt als je bijvoorbeeld door drassige weilanden loopt. De teller kun je vervangen door smallere of bredere exemplaren of door speciale sneeuwtellers.
Bij de handvatten draait alles om ergonomie. Ze zijn gemaakt van rubber, kunststof, een combinatie van kunststof met kurk of foam. Alleen een combi van kurk en foam is echt comfortabel. Een verlengd foamen stuk onder het handvat is fijn. Hierdoor kun je de wandelstok lager vasthouden, en dat is handig bij steile passages. Ook hoef je zo de wandelstok niet telkens op maat te maken bij het stijgen of dalen.
Alle wandelstokken hebben een polsband: deze biedt steun tijdens het lopen en voorkomt dat je je wandelstok opeens kwijt raakt als de punt ergens in blijft steken.
ANWB Homepage