Citytrip Kopenhagen

Het water is zestien graden. Dat weet ik omdat de vrouw naast me het zei, terwijl ze haar handdoek opraapte en het haar uit haar gezicht wrong. Ontspannen, gebruind, met de vanzelfsprekendheid van iemand die haar hele zomer tussen havenbad en sauna fietst.

Ik stond nog aan de rand. Zij was al weg.

De stad heeft een manier om je net iets verder te krijgen dan je van plan was. Oesters bij de lunch. Pauzeren op een begraafplaats. Een gesprek met vreemden bij het avondeten.

Vergeet Nyhavn en de Kleine Zeemeermin daarom heel even. Niet omdat ze niet mooi zijn, maar omdat Kopenhagen zich pas echt laat zien als je erdoorheen meandert.

Een veerpont verder ligt Nordhavn. In één overtocht ga je van rauw naar geregisseerd. Dit was havenuitbreiding, sinds 2014 is het een woonwijk, en het had makkelijk zielloos kunnen worden. Te nieuw, te strak, te slim bedacht.

Maar dan zit ik aan Sandkaj-kade. De koffie al lang op, rug tegen het hout, voeten bungelend boven het water. De zon staat iets lager. Ik zie iemand springen. Daarna nog iemand. Het water is zestien graden en ontzettend schoon. Nog voor ik mezelf goed heb toegesproken, zwem ik er alweer in.

Aan de rand van Vesterbro loopt de wijk bijna ongemerkt over in Kødbyen, het voormalige slachthuisterrein dat nu vol zit met galerieën, wijnbars en restaurants. Om de hoek eet ik mee bij Folkehuset Absalon, een voormalige kerk waar iedereen aanschuift aan lange tafels. De schalen gaan rond, het brood wordt doorgegeven en al snel praat ik met mijn tafelgenoten over wat ik morgen niet mag missen. Voor ongeveer € 10 koop je vooraf een kaartje en krijg je een maaltijd, een plek aan tafel en de beste tips van locals erbij.

Liever met z’n tweeën uit eten?

Schuif aan bij Hija de Sanchez voor Mexicaans, Surt voor uitstekende pizza’s of keer terug naar La Banchina voor een lange zomeravond aan het water.

In de ochtend neem ik de trein naar Klampenborg, richting Jægersborg Dyrehave. Met de fiets ben je er trouwens ook binnen een uur. Dit landschap maakt deel uit van het Unesco-werelderfgoed rond de koninklijke parforcejacht in Noord-Seeland. Er leven meer dan tweeduizend herten in een landschap dat ooit voor de koninklijke jacht werd ingericht. De lanen liggen nog steeds in stervorm, zodat jagers overzicht hielden. Oude bomen, stroompjes en stilte op een doordeweekse ochtend.

Een paar haltes noordelijker liggen de zandstranden bij Vedbæk. Lunch bij het schattigste cafeetje Søly. En voor het ultieme relaxmoment: Skodsborg Spa Hotelmet uitzicht over zee. Buiten wordt het langzaam donker boven het water, en ik realiseer me dat ik de hele dag niet één keer aan thuis heb gedacht.