Dacia Sandero I

De Wegenwacht kent bij de Sandero eigenlijk maar één vaker voorkomend euvel. Dat betreft alleen de 1,6 liter motor, want die is als enige voorzien van individuele bobines per cilinder. Zonder aanwijsbare reden kan er een van de vier zo maar de geest geven, waardoor de motor op drie cilinders gaat lopen. Dat merkt elke automobilist direct, de motor klinkt onregelmatig, mist een deel van het vermogen en het motormanagementlampje brandt. Doorrijden is ongewenst, want dat kan ten koste gaan van de katalysator en het is nogal kostbaar om die te vervangen. De prijs van zo’n bobine blijft ruim onder de honderd euro en mist er snel aan is te komen, heeft de wegenwacht ‘m heel snel gemonteerd. Punt is alleen dat de drie andere ook een keer kapot kunnen gaan en niemand weet wanneer. De opvallend goede betrouwbaarheid van de Sandero heeft twee verklaarbare oorzaken. Enerzijds beschikt de auto uitsluitend over ‘uitgerijpte’ en vertrouwde Renault-techniek, anderzijds zijn dit typisch auto’s die jaarlijks niet zoveel rijden en zelden zwaar worden belast. De combinatie van die twee maakt dat een Sandero met pech op dat ene dingetje na een zeldzaamheid is.