Almere

Nederland,Flevoland,Almere

Almere is nog geen halve eeuw oud, maar zeker niet saai. Al helemaal niet voor liefhebbers van moderne architectuur. Pas eind 1976 vestigden de eerste inwoners zich in deze prille stad, maar inmiddels ligt er een volwaardig centrum met avontuurlijke en kleurrijke architectuur. De hand van architect Rem Koolhaas is op verschillende plekken goed te herkennen. Ga op pad en laat u overtuigen.

A. Start aan de zuidkant van station Almere Centrum (uitgang 'Stationshal') en ga met de rug naar het station steeds rd, Stationsstraat. Op Stadhuisplein bij hoofdingang van stadhuis schuin rechts winkelstraat in, De Diagonaal, langs De Nieuwe Bibliotheek. Steeds rd, via Forum naar de oever van het Weerwater.

B. Op het plein voor het water ra, Esplanade. Volg de oever via de hoofdweg, Koetsierbaan. Einde bocht naar rechts en achter gebouw la, over brug. Na brug ra, Doesburgkade. Einde ra, Deventerpad (langs Weerwaterplein). Brug over en rd, Brouwerstraat. Voorbij Mediamarkt schuin rd winkelstraat in, Traverse.

C. Op het plein la, Forum. Volg de linkerkant van het plein, dan rd door de Citadel. Voorbij Hudson's Bay steeds rd, wordt Schutterstraat. Op Grote Markt rd. Einde plein rd, Marktmeesterstraat. Einde ra, Schoutstraat. Kruising rd, dan la, terug naar het station via het stationsplein.

Almere bestaat uit verschillende wijken die in de loop van de tijd aan elkaar zijn vastgegroeid. In het hart werd een ruimte opengelaten voor de bouw van een echt stadscentrum. Rem Koolhaas maakte het stedebouwkundige plan voor dit nieuwe, futuristische stadshart. Kenmerkend is de scheiding tussen een boven- en een benedenwereld. Wegen, parkeren en openbaar vervoer blijven beneden, terwijl daarboven voor het winkelen een autovrije wereld werd gecreëerd. Een hellend vlak zorgt voor de overgang naar de rest van het centrum. De Citadel vormt het hart van het nieuwe winkelcentrum: een naar buiten toe gesloten vierkant met daarbinnen winkelstraten met niet-evenwijdige gevelwanden.

De ronde uitbouw aan het Stadhuisplein bevat de raadzaal en de hoofdingang van het Stadhuis. Achter de ingang starten twee majestueuze trappen die de beide haaks op elkaar staande vleugels tot bovenaan doorsnijden. Het stadhuis werd in 1986 in gebruik genomen en in 2005 uitgebreid met een middenvleugel die tot tien verdiepingen hoog reikt. De architect is Cees Dam, onder meer bekend van de Amsterdamse Stopera.

Aan uw linkerhand ziet u De Nieuwe Bibliotheek van architectenbureau Meyer en Van Schooten, waarvan zowel het exterieur als het interieur in 2010 werden bekroond. Neemt u de hoofdingang op de kop van het gebouw, dan brengen lange
terrasvloeren u naar de andere verdiepingen en de binnentuin.

Aan de rechterkant van de winkelstraat staat het gebouw The Jewel van architect David Chipperfield (Londen). De naam komt van de glanzende glasplaten aan de buitenkant. De begane grond wordt ingenomen door winkels, daarboven zijn appartementen met een tuin en een dakterras.

De Hema bezet de onderste verdiepingen van gebouw de Smaragd, dat door zijn kleurenspel niet te missen is. Elke zijde van het veelhoekige gebouw is voorzien van een andere kleur. Aan de zonnige zuidoostkant is het glas oranje, naar het westen groen, aan de noordzijde lichtblauw en op het oosten zilvergrijs. Het ontwerp is van de internationaal bekende Gigon en Guyer Architecten uit Zürich.

Als u doorloopt richting het Weerwater, komt u uit bij de Schouwburg
Almere
. Het strakke glazen complex, getekend door het Japanse architectenbureau SANAA, is gedeeltelijk op palen in het Weerwater gebouwd. Het ontwerp moest nog wel worden aangepast vanwege het verschil in lichaamslengte tussen Japanners en Nederlanders. In de foyer hangt een 25 m hoog kunstwerk van de Taiwanese kunstenaar Michael Lin.

Vlak aan de oever passeert u twee woontorens met de toepasselijke naam Side by Side. Dit complex is gerealiseerd door Architectenbureau Cie in Amsterdam. Het verhaal gaat dat de maquette per ongeluk is omgestoten en dat een van de torens daarna haaks op de andere stond. De architect vond dit bij nader inzien speelser en heeft het zo gelaten.

Het gebouwencomplex ertegenover is het Urban Entertainment Centre van William Alsop (Londen). Het bestaat onder meer uit een hotel op palen en een bolvormig, met messingplaten bekleed entreegebouw. De met zink beklede bol achter het hotel is bedoeld als pop- en muziekcentrum. Op het naastgelegen Schipperplein ligt in de winter een vrij toegankelijke kunstijsbaan van 200 m.

Het Weerwater kreeg zijn naam omdat het na de drooglegging ‘weer water’ werd. Mooi uitzicht op de vele recreatiemogelijkheden in het meer hebben de bewoners van The Wave van architect René van Zuuk. Ook deze naam is eenvoudig te verklaren als u naar de golfvormige gevel kijkt. Dezelfde architect tekende de tuibrug achter het gebouw. Inspiratie voor zijn ontwerp haalde hij bij de masten van zeilschepen.

Aan de rand van de binnenhaven steekt Casa cASLa als een periscoop omhoog. Dit ontwerp van de Franse architecten Jean Phillippe Lanoire en Sophie Courrian herbergt hét architectuurcentrum van Almere en is gratis te bezoeken voor tentoonstellingen, lezingen en nog veel meer.

De Citadel vormt het hart van het inrichtingsplan dat Rem Koolhaas voor het Stadshart van Almere had ontworpen (zie kadertekst). Twee winkelstraten doorsnijden het woon- en winkelcomplex, waarbij de groene woontoren van Christian de Portzamparc (Parijs) de kruising van de straten markeert. Ga naar het dakterras van de Hudson's Bay voor een mooi uitzicht op de appartementen, de heuvelachtige grasdaken en Het Vliegend Tapijt, de bruine rand die rondom de grasmat is aangebracht.

Het Belfort is een hoger gelegen plein met winkels en horeca, gesitueerd naast gebouw Angle (5333 Architecten). Op nr. 13 kunt u binnenstappen bij een informatiecentrum over de stad Almere en de Floriade die in 2022 bij Almere zal worden gehouden.