Museumvriendinnen

Daniëlle: ‘Daar zit niet echt een regelmaat in, als we een leuke tentoonstelling zien, gaan we daar naartoe. Soms zijn er ineens tien die we willen zien, bijvoorbeeld wanneer het culturele seizoen weer begint, vanaf september. In andere periodes kunnen we ook een paar weken niet gaan.’

Iris: ‘We gaan weleens naar twee musea achter elkaar, dan zijn we zo een dag verder. Per museum kunnen we wel vijf uur zoet zijn.’

Daniëlle: ‘We hebben allebei oog voor detail, en zien altijd wel iets waardoor we bezig blijven. Dan wenkt Iris mij bij een schilderij, of ik roep haar er weer bij. We zijn continu bij elkaar in de buurt, zodat we kunstwerken met elkaar kunnen bespreken. We hebben ook altijd veel lol.’

Iris: ‘En we maken foto’s voor ons Instagramaccount, dat kan soms best lang duren, zeker om goed licht te vinden. En soms zitten we gewoon een tijdje op een bankje om allebei op adem te komen en in stilte heerlijk naar kunst te kijken.’

Daniëlle: ‘We sluiten altijd af in de museumwinkel, en gaan meestal nog naar het museumrestaurant of -café om daar een taartje te eten of te lunchen.’

Daniëlle: ‘Ja zo’n dag is eigenlijk heel mindful. Het is heel fijn om door kunst omringd te zijn en daar uitgebreid de tijd voor te kunnen nemen. Een museum is mijn safe space.’

Iris: ‘Een museumbezoek voelt voor mij ook echt als thuiskomen. En onze vriendschap zit erin verweven.’

Iris: ‘Juist de afwisseling aan stromingen is zo leuk. Bij ieder kunstwerk krijg je een ander gevoel, dus het is eigenlijk een beetje appels met peren vergelijken. Er zijn wel kunstenaars waar we ons extra toe aangetrokken voelen. Erwin Olaf en Yayoi Kusama bijvoorbeeld. Hun uitgesproken persoonlijkheden zie je terug in hun werk.’

Daniëlle: ‘En het impressionisme vinden we allebei een mooie kunststroming. Het is grappig om te merken dat als er ergens iets impressionistisch hangt, dat we daar als vanzelf naartoe gezogen worden en ook vaak een foto maken met dat werk.’

Iris: ‘Aan de andere kant vind ik klassieke kunst prachtig, in de London National Gallery liep ik met tranen in mijn ogen rond tussen de Rubens en William Turners.’

Iris: ‘We laten ons het liefst verrassen. Gewoon lekker gaan en kijken wat een tentoonstelling ons brengt. Met sommige kunstwerken klikt het gewoon, daar wil ik dan achteraf graag meer over lezen.’

Daniëlle: ‘Ik kan achteraf echt in een rabbit hole van informatie terechtkomen. Hoe meer informatie ik lees, hoe meer verbanden ik zie. Soms kan ik alles willen opslokken over een kunstenaar, stroming of kunstwerk.’

Daniëlle: ‘Nederland telt 700 musea, die hebben we nog lang niet allemaal gezien. Naast de vaste collecties zijn er zoveel wisselende tentoonstellingen, dat maakt het leuk om terug te keren naar een museum dat we al kennen.’

Iris: ‘En we willen samen heel graag een keer naar New York om daar alle musea te gaan bekijken. Die stad heeft zo belachelijk veel toffe musea.’

Daniëlle: ‘Alleen het idee dat we daar onbeperkt naar álle grote musea kunnen is al heel fijn, zonder dat iemand – lees: onze partners – zegt: “Gaan we nu alwéér naar een museum?” Wat een heerlijk vooruitzicht!’