Auto Review Opel Frontera C

De nieuwe Opel Frontera, die zowel op stroom als benzine verkrijgbaar is, moet de Citroën waarop hij is gebaseerd doen vergeten. En niet alleen vanwege z’n witte stalen velgen!

Conclusie

De nieuwe Opel Frontera is letterlijk groot nieuws: de - al dan niet elektrische - crossover vormt met zijn gigantische binnenruimte een uniek aanbod binnen zijn prijscategorie. Weliswaar treft hij z’n Citroën-broer tegenover zich, maar de Frontera heeft een hoger rijcomfort en een rijkere standaarduitrusting op de C3 Aircross voor.

We missen adaptieve cruise control, de ergonomie laat te wensen over en zijn sierlijsten zorgen voor vieze broekspijpen, maar dat zijn geen redenen om de Opel te laten staan. We zien de toekomst dan ook zonnig voor de Frontera in!

Type auto en prijs

De Frontera: ken ik die typenaam niet ergens van? Dat zou goed kunnen, want Opel bracht zo’n dertig jaar geleden al een crossover onder die naam uit. Dat was een wat ruiger type, met een stevig prijskaartje. De Frontera ‘nieuwe stijl’ kost minimaal € 30.499 of € 393 per maand, wanneer je liever kiest voor private lease.

Die bedragen gelden voor de elektrische variant; de versie met een mild hybride aandrijflijn is duurder. Dertig mille is een scherpe prijs voor een semi-terreinwagen van bijna viereneenhalve meter lang. Zoveel elektrische auto koop je doorgaans niet voor dit geld!

Met ingang van 1 januari 2025 zijn de belastingregels op de schop. De door de overheid verstrekte aanschafsubsidie is verdwenen en er moet vanaf dat moment aanschaf- én motorrijtuigenbelasting over EV’s worden betaald (zij het in dat laatste geval met een aanzienlijke korting in het eerste jaar).

Elektrisch het voordeligst

Ondanks die bijkomende kosten blijft een elektrische Frontera de voordeligste optie. Een exemplaar op benzine is niet alleen duurder in aanschaf; ook de vaste lasten liggen hoger. Niet in de laatste plaats vanwege de stevige brandstofprijzen. Ter vergelijking: een liter benzine kost gemiddeld 2 euro. Wanneer je thuis jouw EV kunt opladen, kost dat maar vijfentwintig cent per kWh.

De Frontera is leverbaar in twee uitrustingsniveau’s. Het instappertje kan tegen een kleine meerprijs worden voorzien van een wit dak en dito wielen. Smaken verschillen, maar wij vinden dat er fantastisch uitzien. De standaarduitrusting omvat onder meer airconditioning, drie fasen laden, sfeerverlichting en een groot deel van de aanvullende veiligheidsuitrusting.

De verstrekte garantietermijn is niet zo ruimhartig. Opel verleent twee jaar fabrieksgarantie, zonder kilometerbeperking. Bij problemen met de benodigde batterijen kun je acht jaar of 160.000 kilometer bij de dealer aankloppen. Alternatieven uit China bieden tot wel zes jaar extra garantie.

Hoe rijdt de Frontera Electric

Opel is onderdeel van het Stellantis concern, waartoe ook automerken als Citroën, Peugeot, Alfa Romeo en DS behoren. Dat onderling platforms en onderdelen kunnen worden uitgewisseld, brengt voor consumenten een belangrijk voordeel met zich mee: het drukt de prijs!

Op het onderstel van de Frontera worden ook de Citroën C3 en C3 Aircross gebouwd. Om te zien heeft de Opel ook behoorlijk wat van dat laatste model weg. De grootste overeenkomst treffen we onderhuids aan: een 113 pk en 125 Nm krachtige elektromotor. Die weet goed raad met de 1514 kilogram zware Frontera. Hij kan helaas niet overweg met een aanhanger. Het trekgewicht bedraagt slechts 350 kilogram.

Verrassend stil

De Frontera Electric is verrassend stil; stiller dan de elektrische C3 waar we eerder al mee reden. Die EV produceerde bij 60- én 80 kilometer per uur een hinderlijke fluittoon, die in de Opel gelukkig achterwege blijft. Ook werkt de automatische transmissie zonder oponthoud: in de Frontera kun je rechtstreeks van voor- naar achteruit, in de ë-C3 moet je altijd eerst langs neutraal. Daardoor gaat straatje keren in de Opel aanzienlijk sneller!

Wij maakten kennis met de nieuwe Frontera op het Spaanse eiland Mallorca. De wegen daar zijn niet altijd in even goede staat, maar het onderstel van de Opel gaf geen krimp. De vering en demping werkten eventuele oneffenheden moeiteloos weg. De crossover profiteert daarnaast van een stel optionele, ergonomische stoelen die het rijcomfort nog verder verhogen.

Bijbetalen voor extra hulpsystemen

Op lage snelheden stuurt de Frontera Electric wat zwaar; dat effect verdwijnt wanneer je eenmaal snelheid maakt. Het zicht rondom is in orde, hoewel je over je schouder een lelijke dode hoek aantreft. Op de optielijst treffen we een achteruitrijcamera aan, die soelaas biedt. Voor dode hoek bescherming moet eveneens worden bijbetaald.

Iedere Frontera beschikt standaard over een noodremsysteem, actieve rijstrookassistentie, vermoeidheids- en verkeersbordherkenning. De door de Europese Unie verplicht gestelde snelheidswaarschuwing schakel je eenvoudig uit door middel van een knop links van het stuur. Adaptieve cruise controle en een waarschuwing voor kruisend verkeer zijn op deze Opel niet verkrijgbaar.

De Frontera Electric van binnen

We lieten het al doorschemeren: de Frontera is een grote auto. De kofferbak van de door ons gereden elektrische versie is minimaal 451- en maximaal 1591 liter groot. De bagageruimte van de mild-hybride uitvoering is zelfs nog iets groter. Die kun je daarom optioneel voorzien van twee extra zitplaatsen. Dan rijd je dus in enen in de rondte in een zevenzitter!

De Opel beschikt over een variabele bagagebodem, waarmee je een vlakke laadvloer kunt creëeren. Je opent de kofferklep bovenaan de achterbumper: dat levert je bij nat weer vieze handen op.

Vieze broek

Je broek houd je ook al lastig schoon, want de Frontera heeft aan weerszijde een sierlijst waar je bij het in- en uitstappen onherroepelijk tegenaan komt. De portieren zijn wel lekker groot. Eenmaal op de achterbank is er een overvloed aan been- en hoofdruimte, maar verwacht geen steun van de zittingen. De vloer ligt hoog, omdat de benodigde batterijen daaronder schuilgaan. Daardoor zit je achterin met opgetrokken knieën.

Soort katapult

Het binnenste van de elektrische Frontera is opgetrokken uit knalharde kunststoffen. Traditionele bedieningsknoppen zijn er nauwelijks; je bent veelal aangewezen op het aanraakscherm. Er zit weliswaar een volumeknop op het stuur, maar daarmee bedien je ook verschillende andere functies. Het is lastig het onderscheid te maken; voor je het weet, schakel je heel iets anders in of uit.

De bekerhouders zijn een verhaal apart. De buitenzijde bestaat uit een soort spanbandjes, waarvan de werking ons eerlijk gezegd ontgaat. Misschien is het bedoeld als spelletje voor tijdens een laadstop? Door de spanband los te halen aan de kant van de middenconsole, kun je het kleinood namelijk als een soort katapult gebruiken. Wie schiet het snelste zijn drinkfles in een van de twee bekerhouders?

De Frontera Electric en het milieu

Voorlopig is de Frontera uitsluitend leverbaar met een 44 kWh groot batterijpakket, goed voor een theoretisch rijbereik van 305 kilometer. Daarvan zagen wij er 300 terug op de boordcomputer, toen we de Opel vol meekregen voor onze testrit.

Het is lastig te bepalen hoe ver je in de praktijk met de Frontera komt, want onze testauto had geen verbruiksmeter. Die zit er volgens het Opel-personeel dat de EV mee gaf ook niet op. We kunnen daarom slechts een indicatie geven op basis van de hoeveelheid stroom die volgens de Frontera in de batterij resteerde toen we de crossover weer inleverden. Dat was 174 kilometer; een verschil van 136 stuks met de opgegeven actieradius bij vertrek. In werkelijkheid hadden we echter slechts 58 kilometer gereden.

LFP-accu

Nu is Mallorca natuurlijk Nederland niet, dus we vermoeden dat de Opel in eigen land iets spaarzamer met zijn stroom om zal springen. Zeker weten doen we dat echter niet. De Frontera heeft een zogenaamde LFP-accu: daarmee kun je straffeloos herhaaldelijk tot vol laden, maar de energiedichtheid is lager bij kou. Dat kan in de winter leiden tot een kleinere actieradius.

De Frontera Electric laadt in elk geval met drie fasen en kan ook snelladen, met een maximale laadsnelheid van 100 kiloWatt. Om je te helpen optimaal gebruik te maken van de van huis meegebrachte stroom, wint de Frontera standaard remenergie terug. Daar hoef je dus niet speciaal een bepaalde modus voor in te schakelen.

Sterker nog: er zit juist een knop op de transmissie om niét te regenereren. Je kunt je die moeite besparen, want het effect valt te verwaarlozen: je zult in de Opel hoofdzakelijk de mechanische remmen aanspreken. Volgens de Duitsers verschijnt er in 2025 een elektrische Frontera op de markt die 400 kilometer ver moet kunnen komen op een lading stroom. De kleine semi-terreinwagen is niet leverbaar met een waterpomp.