Auto Review Nissan Almera Tino I

Aangemoedigd door het succes van onder meer de Renault Scénic, kwamen allerhande merken rond de eeuwwisseling met middenklasse MPV’s op de markt. Nissan was ook van de partij, het wapen was de Almera Tino.

Met de Almera die hier tegelijk ook te koop was, had de Tino eigenlijk niets uit te staan. Die werden voor Europa in Engeland gebouwd, de Tino was een volledig Japans model. Voor Europa waren er wel wat aanpassingen, zoals de beschikbaarheid van een versie met dieselmotor. In de zes jaren dat de Tino beschikbaar was, bleef de auto ongewijzigd. Helaas is de Almera Tino zowel door de kopers van nieuwe auto’s als van occasions een beetje miskend. Een groot succes is dus het helaas niet geworden, waardoor er ook geen concrete opvolger is ontwikkeld.

De Tino is in totaal met vier motortypes geleverd. De basis-benzinemotor is een 1,8 liter met 85 kW/115 pk en dat is in ons land tevens veruit de meest voorkomende. Er is ook een 2,0 liter met 100 kW/136 pk, die alleen is geleverd met CVT automatische transmissie. De 2,2 liter diesel (dCi, afkomstig van Renault) is er in twee specificaties: met 82 kW/112 pk en met 100 kW/136 pk. Aanvankelijk was de Almera Tino er naast de basisversie als Comfort, Ambience, Luxury en Elegance. In 2003 is het programma opgeschoond. De 2.0 CVT kwam daarbij te vervallen en er waren naast de naamloze basisversie drie uitvoeringen met de bekende Nissan-namen Visia, Acenta en Tekna.

De Almera Tino is nauwelijks zakelijk verkocht, wat mede verklaart waarom maar zo’n 10% van het hele aanbod diesels zijn. Het is opvallend dat er een flink aanbod te koop staat, terwijl er niet zoveel exemplaren rondrijden. Dat illustreert dat de Almera Tino niet erg populair is en flink in de schaduw staat van de bestsellers in deze klasse. Voor de slimme occasionkoper is dat goed nieuws, want het overaanbod drukt de prijzen. Kwalitatief is de Almera Tino een uitstekende auto. De bescheiden belangstelling betekent dat in alle rust een uitstekend exemplaar tegen een scherpe prijs kan worden gevonden. Dat is een prima koop, mits de bedoeling bestaat er een aantal jaren mee door te rijden. Bij inruil blijkt die Tino natuurlijk weer een lastige auto om kwijt te raken, dus lang doorrijden is aanbevolen.

De Almera Tino is vooral een allemansvriend. Eenmaal gewend aan de hoge zit die hoort bij dit soort middenklasse-MPV’s is dit een bijzonder gemakkelijk rijdende auto. De 1.8 motor is sterk genoeg voor normaal gebruik, er mag zelfs een aanhanger van 1.250 kilo aan de eventuele trekhaak. Het rijcomfort is voor het soort auto beslist voldoende. De Tino is op kruissnelheid mooi stabiel, maar voor vlot bochtenwerk is hij minder geschikt. Het gemiddelde verbruik zal rond de 1 op 11,5 á 12 liggen.

Als het ruimte-aanbod van de Almera Tino volstaat –en dat zal voor de meeste kopers in deze klasse het geval zijn- is dit een alternatief voor de populaire en dus (te) dure bestsellers in deze klasse. De Nissan is misschien niet de mooiste auto die men zich kan voorstellen, maar hij is functioneel, praktisch en de kwaliteit staat buiten kijf.