Speuren naar 5 zeldzame dieren in de natuur van Zuid-Limburg

Ons avontuur begint bij groeve ’t Rooth. Daar huist een van de grootste uilen ter wereld: de oehoe. Een groeve is voor deze imposante uil het beste alternatief voor een echte rotswand. Wij mensen groeven de mergel weg, de oehoe nam de kale wanden in gebruik als broedplek. Vandaag houdt hij zich schuil. We proberen het ook nog eens in de Curfsgroeve en de ENCI-groeve, maar helaas: de vogel is gevlogen.

Toch is zijn verhaal er een om vrolijk van te worden. De oehoe werd hier jarenlang vervolgd, tot beschermingsmaatregelen het tij keerden. In 1997 broedde het eerste paar weer in Zuid-Limburg. Inmiddels telt Nederland weer meer dan honderd paartjes.

In de Julianagroeve vinden we naast die slak ook de zeldzaamste amfibie van Nederland: de geelbuikvuurpad. Deze soort dreigt in ons land uit te sterven. Wij hebben geluk en treffen er een in een poeltje dat speciaal voor hem is aangelegd. Deze pionier houdt namelijk van ondiepe plasjes die zo weer opdrogen. Vroeger vond hij die in karrensporen en holle wegen, nu vooral in groeves.

Hij is maar een paar centimeter groot, maar niet te missen: zijn hartvormige pupillen en een geelzwart gevlekte buik verraden zijn aanwezigheid. Raak hem niet aan, want zijn huid is giftig. Blijf genieten op een afstandje.  

Als kers op de taart duikt er ook nog een pluizig snuitje op tussen de bramen: de hazelmuis. Een bedreigde soort die zich alleen nog in dit deel van Nederland laat zien. Balancerend tussen takken als een acrobaat. Op de grond komt hij liever niet. Dichte bramenstruiken en verbonden bosranden zijn snelwegen.

Met modder aan onze laarzen en een brede glimlach sluiten we de dag af. Zuid-Limburg heeft zijn geheimen laten zien. En bewezen waarom het de parel van de Nederlandse natuur is, waar elke struik en elke poel een klein wonder verbergt.