Testrapport* Kia Niro I (DE) 1e facelift

Toen KIA in 2016 de Niro lanceerde, was deze aanvankelijk alleen verkrijgbaar met een hybride aandrijving - een benzinemotor werd ondersteund door een elektromotor. Toen al was het bijzondere van de serie dat de aandrijving niet langer een pure verbrandingsmotor was. Het aanbod aan aandrijvingen werd vervolgens uitgebreid met een plug-in hybride en, meer recentelijk, een pure elektromotor met een grote accu. De laatste variant is verkrijgbaar in twee vermogensklassen en met twee accuformaten. De versie met een krachtigere elektromotor en de grote 64 kWh-accu werd getest.

Om te beginnen valt op dat er geen beperkingen bestaan ten opzichte van de andere aandrijfmogelijkheden, de e-Niro is net zo praktisch en ruim. De iets hogere carrosserie garandeert een comfortabele instap en de kofferbak is absoluut geschikt voor alledaags gebruik, doordat het grote accupakket tussen de assen in de voertuigvloer is geplaatst. Dit resulteert in een zeer laag zwaartepunt, wat het rijgedrag positief beïnvloedt. Hierdoor voelt de e-Niro comfortabel op alle mogelijke wegen. De relatief smalle banden daarentegen vormen een beetje een belemmering qua rijdynamiek, omdat ze niet zoveel kracht in bochten kunnen opbouwen - gevaarlijk is dit natuurlijk niet, omdat het ESP voor veiligheid zorgt. Ook het hoge ledige gewicht van bijna 1800 kg draagt ​​er aan bij dat de elektrische auto comfortabeler is, al zou het royale vermogen van de motor de auto tot grotere prestaties mogen aansporen.

Het interieur is mooi ingericht en ontworpen voor een intuïtief gebruik, maar heeft een matige detaillering. Gezien de dure aandrijving en de grote accu moest er wel ergens op bezuinigd worden. Op de functionele uitrusting is in ieder geval niet bezuinigd, want de e-Niro is rijkelijk uitgerust met comfort en veel extra veiligheidsfuncties. Al met al een goede aanbieding.