Auto Review Mazda CX-80 I
Te hoog gegrepen
Rijtest Mazda CX-80 e-SkyActiv PHEV Takumi Plus
- Pluspunten
- Ruim en praktisch
- Hoog trekgewicht
- Fraai om te zien
- Minpunten
- Weinig verfijnde aandrijflijn
- Rijeigenschappen vallen tegen
- Kostbaar (zowel in aanschaf als qua verbruik)
Met de CX-80 reikt Mazda naar de hogere regionen van de markt. Om te zien, is de plug-in hybride zevenzitter absoluut imposant. Maar achter het stuur blijkt een vergelijking met een Audi of Volvo te hoog gegrepen.
Conclusie
De Mazda CX-80 overtuigt als luxe SUV wanneer het gaat om zijn uitstraling en afwerking. Het is daarnaast een ruime, praktische auto met een fors trekgewicht. Daar bovenop krijg je ook nog eens flink wat garantie. Kom daar maar eens om bij Audi of Volvo!
De aandrijflijn en de algehele rijeigenschappen van de Mazda stellen echter teleur. Dat doen niet alleen een Q7 of XC90 beter; ook alledaagse alternatieven rijden fijner dan deze CX-80. Die concurrenten zijn bovendien een stuk voordeliger.
Type auto en prijs
Een Mazda van € 62.390. Dat zijn geen bedragen die we van de Japanse autofabrikant gewend zijn. Maar het merk zoekt aansluiting bij fabrikanten als Audi en Volvo. Voor een Q7 of XC90 betaal je minimaal 92.000 euro. In dat licht bezien, is die vanafprijs van 62 mille een koopje!
De CX-80 is een vierwielaangedreven plug-in hybride met maximaal zeven zitplaatsen. Zijn uiterlijk komt je wellicht bekend voor. Dat komt, omdat Mazda ook een vijfzits broertje van dit model verkoopt. Die CX-60 ziet er min of meer hetzelfde uit, met gelijke specificaties.
Captain chairs
Het belangrijkste verschil zit ‘m in de lengte: de CX-80 is 25 centimeter langer dan de CX-60. Vandaar dat je er tot zeven inzittenden mee kunt vervoeren. Optioneel kun je het ook bij zes personen houden; in dat geval zit je achterin op luxueuze captain chairs, compleet met een handig bijzettafeltje.
De eenvoudigste CX-80 kost je zoals gezegd € 62.390, waar de CX-60 vanaf 55 mille mee naar huis mag. Behalve extra ruimte krijg je voor die stevige meerprijs ook een rijkere uitrusting. Standaard 20-inch wielen bijvoorbeeld, een achteruitrijcamera en een head-up display.
Duizenden euro’s op zak
Vierwielaangedreven SUV’s met een plug-in hybride aandrijflijn zijn schaars. Je kunt bij Kia en Hyundai terecht voor de onlangs opgefriste Sorento of de compleet nieuwe generatie van de Santa Fe. Is vierwielaandrijving geen voorwaarde, dan verkopen Peugeot en Skoda eveneens een dergelijk model in de vorm van de 5008 en Kodiaq. In alle vier de gevallen houd je duizenden euro’s op zak in vergelijking met de CX-80.
Mazda verleent zes jaar of 150.000 kilometer fabrieksgarantie op de complete SUV. De benodigde batterijen komen met acht jaar of 160.000 kilometer coulance. Dat zijn onderscheidende voorwaarden in dit deel van de markt, waar de concurrentie vaak op de helft -of nog minder- blijft steken. Ook de premium alternatieven waar de Japanners zo nadrukkelijk hun pijlen op richten!
Hoe rijdt de CX-80
De CX-80 heeft een 2.5-liter viercilinder benzinemotor plús een elektromotor. Beide krachtbronnen zijn samen goed voor 327 pk, 500 Nm koppel en een trekgewicht van 2.500 kilogram. Op papier lijkt dat heel wat. Maar in de praktijk ontdekten we tijdens onze eerdere kennismaking met de CX-60 al, dat Mazda’s plug-in hybride aandrijflijn best wat steken laat vallen.
Ook in het geval van de CX-80 maken beide motoren allerlei bijgeluiden, de aandrijflijn reageert indirect op het gaspedaal en de benzinemotor komt er onbehouwen in; of je nu wegrijdt bij het verkeerslicht of iemand wil inhalen. Door de sportstand in te schakelen, verzacht je die schok nog enigszins.
Wagenziek
Kan het rijgedrag goedmaken wat de aandrijflijn laat liggen? Helaas. De CX-80 stuurt te direct en de vering en demping kunnen niet overweg met het aanzienlijke gewicht van 2.210 kilogram; op stukken snelweg met achtereenvolgende, korte oneffenheden is de Mazda vrijwel continu in beweging. Slecht nieuws voor de passagiers achterin, want daar wordt dat effect nog eens versterkt. Voor je het weet, zijn de kinderen wagenziek.
De CX-80 is wel mooi stil (zolang je niet volgas geeft tenminste). Op kruissnelheid hoor je alleen wat rijwind rond de forse buitenspiegels. De stoelen zitten ook fijn. Diep verscholen in het infotainmentsysteem vinden we de rijke aanvullende veiligheidsuitrusting van de Mazda. Gelukkig kun je de in Europees verband verplicht gestelde snelheidswaarschuwing met een druk op de knop het zwijgen opleggen. Die knop vind je links van het stuurwiel.
De CX-80 van binnen
Is het interieur van de CX-80 premium genoeg voor de ambities die de Japanners hebben? Het antwoord op die vraag hangt nauw samen met jouw persoonlijke smaak. In de door ons gereden Takumi Plus-versie vinden we stof, hout, leder en chroom terug. De een vindt dat prachtig, een ander sprak van ouderwets.
Dat komt ook een beetje door de gebruikte kleuren en motieven. Het esdoornhout waarmee de bekerhouders worden afgedekt, is bijvoorbeeld vlageel. En in de stoffen dashboarddelen zit een motiefje dat aan een tafelkleed doet denken. Het geheel zit in ieder geval keurig in elkaar, al betrapten we de middenconsole van onze hagelnieuwe testauto (nog geen 5.000 kilometer op de teller) nu al op een kraakje.
Aanraakscherm ja/nee
Mazda gaat niet mee in de trend van beeldbepalende -want beeldvullende- infotainmentschermen. Het exemplaar in de CX-80 heeft een bescheiden omvang en prijkt bovenop het dashboard. De bediening werkt door middel van een centrale knop op de middenconsole. Zo doen de Japanners dat al jaren en ergonomisch is deze werkwijze dan ook dik voor elkaar.
Het is alleen jammer dat het infotainment in enen wél als aanraakscherm functioneert zodra je jouw telefoon koppelt. Dat zorgt voor verwarring, temeer daar deze functie alleen werkt onder een bepaalde snelheid. Op de snelweg zit je voor niks te drukken.
Bijzettafeltje
De CX-80 is 4.99 meter lang en heeft een wielbasis van 3.12 meter. We zouden overdrijven wanneer we zeggen dat de achterportieren ongeveer even groot zijn, maar de deuren vallen gigantisch uit. Ideaal voor een auto met drie zitrijen, want in- en uitstappen is op deze manier een peulenschil, waar je ook in de Mazda plaatsneemt. Je moet alleen wel opletten dat je de CX-80 een beetje ruim parkeert.
We haalden eerder al het bijzettafeltje aan, dat hoort bij de zeszits configuratie. Een optie die alleen op de door ons gereden Takumi Plus valt mee te bestellen, tegen een meerprijs van € 850. In dat bijzettafeltje gaan verschillende opbergruimtes schuil, inclusief een heuse lade onderaan.
Overvloedige beenruimte
Waar je ook zit in de CX-80: je hebt altijd de beschikking over jouw eigen ventilatieroosters, bekerhouders en stroompunten. De beenruimte achterin is overvloedig; de stoelen zijn verschuif- en verstelbaar. De hoofdruimte houdt niet over, vanwege het glazen dak dat standaard op de Takumi Plus wordt meegeleverd. Daarnaast vallen de zittingen wat kort uit.
Het bijzettafeltje is gefixeerd: je kunt het niet opklappen en binnendoor naar de achterste zitrij lopen. Daarvoor moet je uitstappen en de stoel naar voren klappen. Op die manier ontstaat overigens een prima doorgang. Je kúnt helemaal achterin twee volwassenen kwijt, maar erg comfortabel zitten die niet. Dat heeft niet zozeer te maken met het ruimteaanbod, als wel met de poppenstoeltjes: je knieën komen zo ongeveer tot jouw oorlellen.
Kieren in de vloer
Met alle stoelen in gebruik bedraagt de kofferbakinhoud slechts 258 liter. Klap je alle rugleuningen plat, dan kun je tot wel 1.971 liter aan spullen meenemen. De CX-80 beschikt over een vlakke laadvloer, maar de verschillende rugleuningen sluiten niet mooi op elkaar aan. In de kieren die op deze manier ontstaan, kun je gemakkelijk bagage verliezen.
Onder de bagagebodem gaat een verrassend groot opbergvak schuil, waar je zowel jouw laadkabel als de hoedenplank kwijt kunt. De kofferbak van de CX-80 heeft aan weerszijden een volwaardig stopcontact, al is dat handigheidje voorbehouden aan de door ons gereden testuitvoering.
De CX-80 en het milieu
Het batterijpakket van de CX-80 is 17,8 kWh groot. Je kunt met drie fasen laden; snelladen is er niet bij. Hetzelfde geldt voor rijden met één pedaal, al kun je in het infotainmentmenu wel de mate van regeneratie aanpassen. Je kunt beide motoren bovendien aan het werk zetten om onderweg de accu’s bij te laden. Voor een plug-in hybride is het gemiddelde verbruik stevig: wij realiseerden een score van 1 op 14,7 op benzine en 39,6 kWh per 100 kilometer aan stroom.
Bekijk andere tests van vergelijkbare auto's
We hebben nog veel meer getest…
Naast nieuwe auto’s en occasions testen we ook allerlei producten. Van autobanden tot autostoeltjes en van dakkoffers tot dashcams.
