Auto Review Nissan X-Trail III (T32)

De Nissan X-Trail is de laatste jaren in een broederstrijd verwikkeld met de succesvolle Qashqai. De Japanners gunnen de grotere SUV zijn eigen plaats in de spotlights, maar is hij daarvoor wel onderscheidend genoeg?

De grootste concurrentie voor de Nissan X-Trial komt uit eigen huis; de SUV biedt weliswaar twee zitplaatsen meer dan de Qashqai, maar zijn broertje vinden we leuker om mee te rijden. Bovendien is een meerprijs van 14 mille wel een boel geld voor die extra binnenruimte en een hoger trekgewicht.

Het voortbestaan van de Nissan X-Trail hing tot voor kort aan een zijden draad. De terreinreus - na het verdwijnen van de Patrol de enige Nissan met offroad-vaardigheden - kwijnde weg in de schaduw van de succesvolle Qashqai. Zeker toen dat model ook nog leverbaar werd met zeven zitplaatsen, leek er geen noodzaak meer voor een vierde generatie van de SUV. Nu de nieuwste Qashqai uitsluitend met vijf zitplaatsen leverbaar is, herstellen de Japanners de X-Trail in zijn rol als grote broer. Voortaan is de X-Trail de zevenzitter uit het gamma, optioneel uit te rusten met vierwielaandrijving. Die twee extra zitplaatsen zijn een belangrijke troef ten opzichte van concurrenten als de Mazda CX5, Honda CR-V en Ford Kuga, die het alledrie zonder derde zitrij moeten stellen.

In tegenstelling tot zijn voorgangers is de nieuwste X-Trail meer een personenwagen dan een terreinauto. De gelijkenis met de Qashqai is treffend; onderhuids staan ze dan ook op hetzelfde platform. De 1.6-liter dieselmotor waarmee wij op pad konden, valt in beide modellen te bestellen. Drijft die 130 pk sterke krachtbron de X-Trail aan, dan mag je een aanhanger trekken van 2.000 kilogram; de Qashqai krijgt maximaal 1.800 kilo van zijn plaats. De handgeschakelde zesbak van de X-Trail werkt weerbarstiger en zijn bochtgedrag doet juist weer wel aan dat van een terreinwagen denken. De SUV gaat nog net niet op een oor hangen, maar voor je plezier neem je met deze auto geen rotondes. Dat verwacht je ook niet van de Nissan; je hoopt vooral dat het een aangename reisauto is. Zijn hoge instap belooft veel goeds en ook op de snelweg stelt hij niet teleur, maar binnen de bebouwde kom blijkt de X-Trail onaangenaam stevig gedempt. Bovendien is het gehorig aan boord; dat komt in de eerste plaats door de nagelende dieselmotor, maar daarnaast vangen de grote buitenspiegels een hoop rijwind. Die spiegels ten spijt is de Nissan slecht te overzien. De dode hoeken aan de voor- en achterzijde van de auto zijn fors; gelukkig zijn de duurdere uitvoeringen voorzien van een vernuftige 360 graden camera mét verklikker-functie. Op die manier kun je niet alleen zonder schade inparkeren, maar word je ook nog eens gewaarschuwd wanneer er naast de auto plots een spelend kind of een passerende auto opduikt. De veiligheidsuitrusting van de X-Trail is sowieso omvangrijk. Onder de noemer ‘Safety Shield’ kun je de Nissan verder uitrusten met een dode hoek assistent, een rijstrookhulp en een automatisch remsysteem.

De X-Trail scheelt een liniaallengte met de Qashqai. Dat uit zich vooral in een forsere bagageruimte: in de X-Trail kun je 120- tot ruim 400 liter extra bagage kwijt. Met minimaal 550- en maximaal 1.982 liter kofferruimte is de SUV niet alleen zijn kleinere broer de baas, maar ook het merendeel van de concurrentie. Alleen de Honda CR-V kan - met neergeklapte achterbank - meer liters verstouwen. Over neergeklapte achterbanken gesproken; de optionele derde zitrij (€ 800) komt uit de laadvloer tevoorschijn. De reguliere achterbank is weliswaar verschuif- en verstelbaar, maar er zit geen stand op die de achterste zitplaatsen geschikt maakt voor het vervoer van volwassenen. Kies je voor het glazen dak waarvan onze testauto was voorzien, dan kunnen lange mensen niet eens op de normale achterbank zitten. De beenruimte is weliswaar prima, maar de hoofdruimte schiet tekort. Het helpt niet mee dat de achterbank een zogenaamde tribunezit kent; je kijkt als het ware neer op de passagiers voorin en het keurige, maar zakelijke instrumentarium waardoor zij zijn omgeven. Cruise control, (handbediende) airconditioning, een in delen neerklapbare achterbank en een radio met Bluetooth-mogelijkheid behoren tot de standaarduitrusting.

Vooralsnog is de X-Trail slechts leverbaar met één krachtbron: de door ons gereden 1.6-liter diesel. Die komt niet in aanmerking voor noemenswaardig fiscaal voordeel, maar is wel standaard voorzien van een start/stop-systeem. Er wordt gesproken over de komst van een 163 pk sterke benzinemotor met turbo, maar wanneer die precies in de folder moet staan, is nog onduidelijk.

Ten opzichte van de Qashqai heeft de Nissan X-Trail als trekauto meer te bieden dan alleen wat meer bagageruimte. Allereerst is zo'n X-Trail een zwaarder, waardoor er naar ANWB-normen ook meer getrokken mag worden. Gezien de hoge eigen massa van de gereden X-Trail konden we het door de fabriek opgegeven maximum van 1.500 kg volledig benutten. Bij de Qashqai was de geadviseerde grens al bij 1.300 kg bereikt. Hoewel de wegligging en prestaties van de X-Trail met een caravan aan de haak bijzonder goed zijn, komt duidelijk naar voren dat méér dan 1.500 kg aan de trekhaak te veel is voor dit onderstel. Het extra potentieel van de versie met dieselmotor, welke 2.000 kg mag trekken, is voor caravankampeerders niet nuttig.

Welke caravan past het beste achter de X-Trail?