Auto Review Citroen C2 I

Lekker eigenwijs

De Citroën C2 is als occasion nooit heel geliefd geweest. Dat is mooi, want daardoor is hij vaak wat vriendelijker geprijsd dan populaire concurrenten. Als drie deuren genoeg zijn en je kunt de aparte stijl wel waarderen, is een mooie C2 zeker de moeite van het bekijken waard.

Pluspunten

Redelijke rijeigenschappen
Opmerkelijk, onderscheidend model
Niet zo geliefd, daardoor redelijk geprijsd

Minpunten

Erg krap interieur
Diverse euvels bekend

Wat vindt de Wegenwacht?

Er zijn geen specifieke C2-klachten bekend, maar natuurlijk blijft hij niet gevrijwaard van de euvels die voor heel deze PSA-generatie gelden. Bij zowel de 1,1 als 1,4 liter motor is olielekkage op de koppakking vrij algemeen gebruikelijk. Zo lang de olie op peil blijft en de lekkage niet zo groot wordt dat er olie in de dynamo terecht komt, is dat niet dramatisch. De voorveren breken nog wel eens, soms beschadigen die ook meteen een voorband. Dat kan de Wegenwacht niet ter plaatse repareren, maar hij kan de auto wel ‘transporteerbaar’ maken en zorgen dat auto en inzittenden op hun bestemming komen. Als het oliedruklampje blijft branden, duidt dit vaak op een geblokkeerd oliefilter. Daarop heeft de Wegenwacht wel een trucje. Een motor die plotseling op drie cilinders gaat lopen, duidt meestal op een kapotte injector en vrijwel altijd is dat op de meest rechtse cilinder. Direct stoppen is geboden en niet meer starten tot de injector is vervangen. De Sensodrive semi-automaat is een bekende stoorzender. De motor start niet als die de indicatie in welke stand de pook staat niet ‘ziet’. De Wegenwacht kent daar wel een trucje voor. Het wordt wel irritant, vooral voor de berijder, als dit steeds weer gebeurt. Dan moet er in de garage ingegrepen worden. De storingen aan de Sensodrive willen ook nog wel eens heel kostbaar uitvallen, dus die semi-automaat is niet echt een aanrader.

Over de Citroën C2

Bij zijn komst was de C2 de meest compacte Citroën. Hij verscheen vrijwel gelijktijdig met de toenmalige C3, maar had daarmee in elk geval uiterlijk niets gemeenschappelijks. Onderhuids is er natuurlijk wel de nodige overeenkomst, maar dat geldt ook met verschillende compacte Peugeot-modellen. De C2 is helaas nooit helemaal het gewenste succesnummer geworden. In 2005 verscheen de C1, waarmee de C2 feitelijk overbodig werd. Niettemin is hij nog relatief lang doorgebouwd en geleverd. Een directe vervanger is er nooit gekomen.

Uitvoeringen en varianten

De C2 is er dus uitsluitend als driedeurs. Er zijn diverse motoren in de C2 geleverd. Daarvan zijn de normale en overbekende 1,1 (44 kW/60 pk) en 1,4 liter (54 kW/73 pk) benzinemotoren veruit het belangrijkst. Er zijn ook enkele sportievere versies geweest, met name de VTR (1,6 16V, 80 kW/110 pk) en de VTS (1,6 16V, 90 kW/122 pk). Daarnaast was er een 1,4 liter HDi-diesel met 50 kW/68 pk. In 2008 zijn er wat detailwijzigingen doorgevoerd, waarbij tegelijk het motorenprogramma is ‘opgeschud’. De 90 kW-versie verdween, maar er kwam kortstondig nog een 1,4 liter motor bij, met 66 kW/90 pk en een stop/start-systeem. Daarnaast is er één jaar lang een 1,6 HDiF diesel geweest (80 kW/108 pk), maar dat is een zeldzaamheid gebleven. De enige uitvoeringen die over een aantal jaren zijn geleverd, heten Séduction en VTR/VTS. De VTR is ook met de lichtere benzinemotoren geleverd. Daarnaast heeft Citroën het keer op keer geprobeerd met tijdelijke versies, zoals de Caractère, Furio, Prestige, Plaisir, Image, Ambiance en Attraction. Al die namen komen voor, maar zijn telkens maar kortstondig geleverd. De halfautomaat Sensodrive is op alle motoren geleverd, behalve de 1,1.

De Citroën C2 als occasion

Net als bij de nieuw-verkoop is de C2 ook als occasion een beetje een ondergeschoven kindje. De bekendheid van het model is zelfs vrij klein en het totale occasionaanbod is slechts ongeveer de helft van de ‘oude’, gelijktijdig verkochte C3. Dat neemt niet weg, dat wie een C2 wil er altijd wel aanbod in de buurt is te vinden. Daar komt natuurlijk bij dat de C2 op de markt voor compacte auto’s bepaald geen gebrek aan concurrentie heeft. Het occasionaanbod van de C2 ligt inmiddels in de lagere prijsklassen. Daarmee is dit wel een heel leuke ‘startersauto’. Een diesel moet je met een lampje zoeken, de versies met halfautomaat zijn ook schaars.

De proefrit

De C2 is compact van buiten en dat heeft direct ook zijn weerslag op het interieur. Hij is zelfs nog iets krapper dan de C1, de wielbasis van de C2 is ook nog iets korter dan van dat model. Voor volwassenen is achterin eigenlijk niet genoeg ruimte. De bagageruimte is eveneens krap, maar die is wel goed te bereiken door de tweedelige achterklep. Daarvan gaat het grootste deel naar boven, het onderste deel kan wanneer nodig achterover klappen en daarin zit nog ruimte voor bijvoorbeeld een gevarendriehoek. Door zijn vrij geringe gewicht (ruim onder de 1.000 kilo) kun je ook met de 1,1 prima uit de voeten, de 1,4 is voor de meeste C2-rijders meer dan sterk genoeg. Vering en schokdemping zijn opvallend stug voor een Citroën en het onderstel is erg lawaaiig. Vooral het afrolgeluid van de achterbanden is doordringend en niet alleen op slecht wegdek. Het lage gewicht is wel tevens oorzaak van het keurige brandstofverbruik, dat gemakkelijk rond 1 op 15 ligt, óók met de 1,4.

Conclusie

De C2 is een heel compacte auto, de bescheiden binnenruimte is niet voor iedereen een bezwaar. Als je het leuke, net een beetje aparte uiterlijk kunt waarderen, is er best iets voor te zeggen. Maar ja, alternatieven zijn er natuurlijk ook genoeg.

Deze auto is beschikbaar gesteld door Autobedrijf Roggeveen, Capelle a/d IJssel