Auto Review Nissan Cube I

De Nissan Cube is als occasion een grote onbekende. Dat is het ‘nieuw’ ook altijd geweest. De Cube is door Nederlandse kopers als het ware niet begrepen, men vindt ‘m raar. Dat mag, maar hij heeft ook veel heel goede eigenschappen, dus als u ‘m leuk vindt… waarom niet?

In Japan is de Cube één van de vele modellen in het omvangrijke leveringsprogramma van Nissan. Pas in 2010 kwam de Cube voor het eerst naar ons land, in Japan was dit al de derde generatie. Japanse kopers zijn veel sterker dan wij gericht op persoonlijke vrijheid en uitingen van een heel eigen smaak. Wij denken kennelijk te snel ‘wat vinden de buren er van’, of wie dan ook. Het bijzondere is dat de Cube vrijwel tegelijk verscheen met de Juke, die qua vormgeving toch ook knap onalledaags is, maar die is hier wel ‘aangeslagen’. De Cube helaas niet. Helaas, want het is best een slimme auto èn een onderscheidende. Overigens is de Cube één van de zeer weinig auto’s in de autohistorie die links en rechts niet is gespiegeld. Hij is dus niet symmetrisch.

De Cube is in ons land slechts met één motor geleverd. Dat is een 1,6 liter benzinemotor met 81 kW/110 pk. Deze motor kennen we in dezelfde tijd onder meer in de Note. Standaard is die motor gekoppeld aan een vijf versnellingsbak, tegen meerprijs was er een CVT-automatische transmissie, die opvallend goed bij de auto past. Er zijn maar twee uitvoeringen geleverd, de Pure en de Zen. Daarbij is de laatste direct te herkennen aan de heel donkergetinte zijruiten, waardoor schuin van achteren die asymmetrie extra opvalt. In uitvoering voegt die niet eens zoveel toe, want ook de Pure is al opvallend compleet uitgerust.

Een Cube staat bepaald niet op elke straathoek. Toch sta je best sterk als je zo’n auto wilt, want bij de bedrijven die er eentje in het aanbod hebben, staan de klanten over het algemeen er ook niet voor in de rij. In het aanbod is het grootste gedeelte wel handgeschakeld, voor een exemplaar met CVT moet echt gezocht worden. Dit zijn typisch auto’s die nieuw zijn gekocht door particuliere eigenaren, al zien we ook exemplaren met opvallend hoge kilometerstanden. Op zich hoeft dat geen probleem te zijn. Check wel even de onderhoudshistorie, bijvoorbeeld of de puntjes die de Wegenwacht in het aparte kader noemt zijn terug te vinden. Vaak zijn deze auto’s gebruikt als gezinsauto, wat leidt tot meer dan gemiddeld gebruikssporen. Dat hoeft geen enorm bezwaar te zijn, maar gebruiken is iets anders dan verwaarlozen. Is de auto echt ‘uitgewoond’, dan zou het zo maar kunnen dat er ook verder niet echt voor is gezorgd en is het natuurlijk altijd mogelijk om een andere op te zoeken.

Rijden met de Cube vraagt even gewenning. De zit achter het stuur is iets hoger en meer rechtop dan in een normale, compacte hatchback. De iets hogere instap wordt door veel kopers ook wel gewaardeerd. Vanaf de bestuurderszitplaats is het fijn dat de vrijwel vlakke motorkap goed is te overzien. Je kunt bij inparkeren precies zien hoe groot de Cube is. Door zijn kenmerkende kubusvorm –die naam komt ergens vandaan!- is hij ook van achteren goed te overzien, waarbij de achteruitrijcamera een ideaal hulpmiddel is. Nu we toch rondkijken, valt ook meteen op dat de achterruit van buiten wel lijkt door te lopen in de zijruit rechtsachter, maar er zit wel degelijk een best brede dakstijl in verborgen. De Cube is van binnen niet helemaal zo ruim als verwacht. Vier volwassenen kunnen er best in zitten, maar dan moet de achterbank wel in de achterste stand staan. De bagageruimte bedraagt dan nog maar 260 liter en dat is gewoon weinig. De achterbank is wel gemakkelijk over een best grote afstand te verschuiven, waardoor aanmerkelijk meer bagageruimte ontstaat, ten koste van de ruimte voor de achterpassagiers. De vormgeving van het dashboard is anders dan anders, maar op de vlakke bovenkant kunnen kleine voorwerpen worden gelegd, die dankzij de ‘haartjes’ goed blijven liggen. Er zijn ook nogal wat opbergvakken en dergelijke. Kijk ook even naar boven: elke Cube heeft een glazen dak, dat door twee verschillende materialen is af te dekken, waarvan eentje in de vorm van ‘rijstpapier’. Opmerkelijk is ook dat de achterzijde bestaat uit een grote deur, die gelukkig wel voor ons verkeer naar de goede kant scharniert. De Cube rijdt heel gemakkelijk. De 1,6 liter is krachtig genoeg. De bediening stelt nergens voor vraagtekens. De CVT past bijzonder goed bij het hele karakter en werkt erg fijn. Het is even wennen om hiermee te rijden, vooral niet tè veel gas geven, zo hoe je vanzelf het toerental en daarmee de geluidsproductie en het brandstofverbruik laag. Met zo’n CVT-exemplaar reden we in normaal Nederlands verkeer gemiddeld 1 op 13.

Wie durft het aan in een auto te rijden die constant aandacht trekt? Wie vindt de Cube daarvoor leuk genoeg? Als jou dat past, is de Cube een prima koop. Technisch is het in feite een Note en daarmee is het kwalitatief gewoon een goed product. Ach… zo’n onderscheidende auto koop je misschien maar één keer in uw leven.