Auto Review Volvo S60 III

De opgefriste Volvo S60 profiteert van een groter batterijpakket voor diens plug-in hybride aandrijflijn, waardoorde luxe middenklasser alleen nog maar begeerlijker wordt. Alleen niet voor trouwe merkrijders...

Conclusie

De Volvo S60 is voordelig in aanschaf, biedt een rijke uitrusting, een sloot vermogen en een gunstig verbruik. Het marktaandeel van sedans is tanende, maar wie zulke auto’s meer uitstraling vindt hebben dan de semi-terreinwagens die tegenwoordig gangbaar zijn, heeft aan deze Volvo een goede. Alleen wie uit nostalgische redenen voor een model van Zweedse makelij kiest, komt bedrogen uit.

Type auto en prijs

Moderne Volvo’s doen nog maar nauwelijks denken aan de comfortabele slagschepen waar we het merk oorspronkelijk van kennen. De S60 oogt stoer en dynamisch en heeft in deze plug-in hybride uitvoering een bulk vermogen aan boord. Onze testauto is een Inscription-versie, waarvoor je minimaal € 52.150 kwijt bent. Een mild hybride S60 rijd je al vanaf 45.995 euro. De luxe middenklasser zit rijk in zijn spullen, met standaard keyless entry en meervoudig verstelbaar, elektrisch meubilair. Wanneer je vanaf nu zo’n Volvo koopt, heeft de sedan het in samenwerking met Google ontwikkelde besturingssysteem aan boord dat we al van zustermerk Polestar kennen. Onder de typenaam V60 wordt al sinds jaar en dag een stationwagenvariant van de S60 verkocht. Daarvoor geldt een meerprijs van minimaal 3 mille. Opvallend detail: de sedans worden in luxere uitrustingsniveau’s aangeboden. De vanafprijs van de stationwagen ligt daardoor lager (namelijk € 43.495)! Waar we niet van op kijken, zijn de concurrenten van deze Volvo. Dat zijn al sinds jaar en dag modellen als de Audi A4 (minimaal € 45.703), BMW 3 Serie (vanaf € 45.888) en Mercedes C-Klasse (minstens € 50.339). Samen zijn dit zo langzamerhand de enige fabrikanten die binnen deze prijsklasse nog sedans maken. Volvo verstrekt 8 jaar of 160.000 kilometer garantie op het batterijpakket van de plug-in hybride S60.

Hoe rijdt de S60 Recharge

Je moet maar eens opletten wanneer je op televisie een Volvo voorbij ziet komen. Dat is vrijwel altijd een model uit de tijd dat de Zweden nog personenwagens maakten in de vorm van Lego-steentjes. Het enige dat in de S60 nog aan die periode doet denken, is het overmatige windgeruis: niet vanwege de hoekige koets, maar om de buitenspiegels. In vergelijking met vroegere Volvo’s is de sedan bovendien stug geveerd. Ook de gerieflijk ogende stoelen zitten stiekem best hard. Dat dit allemaal niet zonder reden is, merk je wanneer je het gaspedaal intrapt. Standaard levert de S60 163 pk, maar gekoppeld aan een elektromotor op de achteras is de aandrijflijn ineens goed voor 350 paardenkrachten, met een maximum koppel van maar liefst 659 Nm. Zo’n extra krachtbron weegt natuurlijk het nodige. Zeker in combinatie met de standaard vierwielaandrijving! Het leeggewicht van de T6 Plug-in Hybrid blijft echter onder de twee ton. Dat is ook meteen het gewicht van de aanhanger die achter de Volvo mag. De belangrijkste veiligheidsuitrusting is direct al aan boord: alleen een head-up display staat op de optielijst. Het zicht rondom is een auto van deze fabrikant onwaardig: het glasoppervlak is klein, terwijl de raamstijlen juist fors uitpakken.

De S60 Recharge van binnen

Opmerkelijk: een draadloze oplaadmogelijkheid voor je mobiele telefoon is op alle S60’s leverbaar, behalve de door ons gereden stekkerhybride. De Volvo is natuurlijk ook niet meer de jongste: de huidige modelgeneratie van de S60 werd al in 2018 geïntroduceerd. Je kunt aan de bescheiden afmetingen van het infotainmentscherm aflezen dat dit alweer eventjes geleden is. Kies je voor het optionele panoramadak op onze testuitvoering, dan doe je wel concessies aan het beschikbare ruimteaanbod. De hoofdruimte achterin heeft namelijk ernstig onder de accessoire te lijden (en daarmee de achterpassagiers). Met de beenruimte is weinig mis, maar je zit wel met opgetrokken knieën op de achterbank. Lange volwassenen ondervinden daardoor nauwelijks steun aan hun benen. Een fikse middentunnel maakt, dat je achterin maar twee mensen mee kunt nemen. Bovendien moet je op die plek een stroompunt delen en beschik je niet over eigen ventilatieroosters. Normaal gesproken heeft de kofferbakinhoud van de S60 442 liter inhoud, maar de plug-in hybride moet het stellen met 390 stuks. Bij Volvo voorzien ze verder niet in een opbergruimte voor je laadkabels: die slingeren dus los door de kofferbak. Om extra spullen mee te nemen, kun je de rugleuning van de achterbank neerklappen. Bij de S60 kan dat uitsluitend vanaf de bestuurderszijde. Daar zitten namelijk twee knoppen waarmee je de rugleuning plat kunt klappen. We kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat een simpele hendel makkelijker was geweest. Met neergeklapte rugleuning ontstaat er een oplopende laadvloer met een lichte bult.

De S60 Recharge en het milieu

Als je prestaties van de Volvo verlangt, is het wijs om te zorgen dat het accupakket vol is. Zonder staat de viercilinder benzinemotor er alleen voor en dat merk je aan de pomp! Met een volle batterij kom je tegenwoordig tot wel 91 kilometer ver op een lading stroom. Dat was aanvankelijk bijna de helft minder, maar bij een tussentijdse opfrisbeurt is de batterijcapaciteit van de stekkerhybride stevig toegenomen. Het duurt minimaal 5 uur om de 18,8 kWh aan accucellen weer bij te laden. Je kunt er voor kiezen om die stroom in een keer te gebruiken, of de brandstof- en elektromotor te laten samenwerken. Helaas ben je altijd aangewezen op de achttraps automaat uit onze testauto. Die wisselt haast ongemerkt van verzet, daar niet van. Maar wanneer je van rijrichting wilt veranderen, kan dat niet in een keer: je moet altijd eerst langs ‘Neutraal’. Straatje keren duurt daardoor nodeloos lang. Op de pook prijkt de letter ‘B’ van ‘Brake’. Schakel je die stand in, dan heb je meer invloed op de mate waarin de Volvo remenergie terugwint. De Nederlandse importeur biedt de S60 uitsluitend nog met benzinemotoren aan. Die krijgen altijd hulp van een elektrische krachtbron. Het beschikbare vermogen loopt uiteen van 163- tot 455 pk. Voor de door ons gereden stekkerhybride rept de folder van een sprookjesachtig verbruikscijfer van 1 liter op 142,9 (!) kilometer. Wij kwamen ondanks trouw ‘stekkeren’ tot een heel wat aardsere score van 1 op 21,2.