Auto Review MINI Mini IV (F54)

De Mini Clubman is volwassen geworden. Het is grotendeels gedaan met zijn eigenzinnige trekjes, maar maakt dat van de stationwagen daadwerkelijk een alternatief voor de meer doorsnee concurrentie?

Normale achterportieren in plaats van halve deurtjes en dus meer binnenruimte. Het is minder eigenzinnig, maar het werkt wel. De MINI Clubman is een stuk ruimer dan zijn voorganger, al is ruim een beperkt begrip. Veel concurrenten bieden met hun stationcars meer laadruimte. De Clubman is een auto die je koopt met je hart. Je vindt 'm leuk, geniet van zijn vormgeving en houdt van zijn hippe imago. En dan neem je die relatief hoge prijs en beperkte laadruimte voor lief.

Het was na de cabriolet de eerste carrosserievariant die BMW in 2007 van de herboren Mini op de markt bracht: de Clubman. Een heuse stationwagen, maar naar de aard van het merk natuurlijk wel een eigenwijs exemplaar. Zo had de Clubman twee deurtjes in plaats van een kofferklep en bevond zich alleen aan de rechterzijde een achterportier. Inmiddels is het aantal Mini-derivaten niet meer op een hand te tellen. Er moeten verkoopaantallen gedraaid en dus is de tweede generatie van de Clubman niet meer zo uitgesproken als zijn voorganger. De ‘bedrijfswagendeuren’ aan de achterzijde zijn gebleven, maar verder heeft de nieuwe Clubman gewoon aan weerszijden achterportieren gekregen. Bovendien is zijn lengte met een schoolliniaal toegenomen. Daarmee komt hij in het werkgebied van reguliere stationwagens als de Opel Astra Sports Tourer en Peugeot 308 SW. Modellen die flink goedkoper zijn dan de Mini, waarvan de prijzen bij € 24.490 beginnen. De Opel en de Peugeot mogen al voor een bedrag tussen de 22- en 23 mille mee naar huis. Kleed je de Clubman verder aan, dan kost de gezinsauto al gauw een klein fortuin.

Wat voor Clubman reden we dan? Niet het vlaggenschip, maar een One. Die heeft een driecilinder benzinemotor onder de kap goed voor 102 pk. Deze machine is levendig genoeg om er veel rijplezier aan te beleven. Sturen en schakelen is een genot, hooguit de koppeling werkt wat zwaar. In een Mini voor het hele gezin vergen dit soort rijeigenschappen een ijzeren zelfbeheersing wanneer je met de familie op pad bent, temeer omdat vering en demping aan de stevige kant zijn. Een verkeersdrempel gaat nog wel, maar korte oneffenheden komen hard door in het interieur. Gelukkig kun je in de Clubman ook rustig aan doen. De driecilinder is mooi stil en soepel genoeg om er schakellui mee te rijden. Met twee deurtjes in plaats van een kofferklep kun je op je klompen aanvoelen dat het zicht naar achteren te wensen over laat. Dat geldt overigens voor de gehele auto, want de ramen zijn klein en de raamstijlen fors. Bovendien loopt het dak bij een Mini lang door, zodat je achter het stuur naar voren moet buigen om te zien of het verkeerslicht al groen is. De Clubman valt optioneel uit te rusten met een aantal actieve veiligheidssystemen, zoals een zelfstandig remsysteem bij stadssnelheden, een groot licht assistent (die voorkomt dat je onbedoeld je tegenliggers verblindt) en adaptieve cruise control. Hulpsystemen als dode hoek signalering en een rijstrookassistent zijn bij de concurrentie wel, maar op de Mini niet leverbaar.

Op basis van het interieur kan er geen twijfel over bestaan in wat voor auto jij je bevindt. De kolossale klok in het midden van het dashboard, de tuimelschakelaars onderaan de middenconsole en achter de binnenspiegel: ook de Clubman is weer een échte Mini. Ergonomisch is het allemaal niet, maar het ziet er prachtig uit en de gebruikte materialen zijn van hoog niveau. Omdat de Clubman in vergelijking met zijn voorganger 27 centimeter langer en 9 centimeter breder is geworden, vinden we de ruimte voor de achterpassagiers nu pirma. Zelfs wanneer je langer bent dan 1.90 meter, zit je met hoofd en benen vrij van het plafond en de voorstoel. Een stroompunt aan de achterzijde van de middenconsole maakt dat ook kinderen het op de achterbank urenlang volhouden. Ongeacht de afmetingen van de achterpassagiers is het advies om er niet meer dan twee personen neer te zetten: de middentunnel is namelijk dermate fors, dat een eventuele derde inzittende niet fatsoenlijk achterin kan zitten. In de kofferbak kun minimaal 360- en maximaal 1.250 liter aan bagage kwijt. Alternatieven als de Opel Astra Sports Tourer en Peugeot 308 SW bieden echter tot wel 410 liter extra kofferruimte. Twee zaken zijn van belang bij het beladen van de Mini. Ten eerste zitten er een paar stevige gasveren op de achterdeurtjes, maar een rem zijn de Britten vergeten. In een krappe parkeersituatie zul je ze met je lijf moeten tegen houden, anders heb je gegarandeerd schade. Daarnaast is het zaak om op je hoofd te letten wanneer je iets achterin legt. De laadopening is dusdanig laag, dat je het risico loopt jouw hoofd te stoten aan de achterspoiler.

De Clubman is leverbaar met drie benzine- en drie dieselmotoren. Het vermogen loopt uiteen van 102- tot 192 pk. De sterkste krachtbronnen vallen desgewenst te bestellen met vierwielaandrijving en een zijdezachte achttraps automaat van moedermerk BMW. Voor de door ons gereden, handgeschakelde One-uitvoering geeft Mini zelf een verbruikscijfer op van 1 op 19,6. In de praktijk kwamen wij tot 1 op 18,8. Alle uitvoeringen worden standaard uitgerust met een brandstofbesparend start/stop-systeem.