Lief, nostalgisch ding

Renault 6 TL

Rubriek:LEDENVERHALEN

Trots op mijn voertuig

Sommige voertuigen zitten in het hart van hun eigenaar gebeiteld. Omdat ze altijd trouw klaarstaan, onderdeel waren van belangrijke levensgebeurtenissen, of gewoon vanwege hun vertrouwde geur en geluid.

Dit keer: de Renault 6 TL van Frits van Woudenberg (68). De favoriet onder de vier Renaults die hij bezit. Want met zijn lengte van 1.92 meter zit er voor Frits niets comfortabeler dan een Renault.

Voertuig: Renault 6 TL
Bouwjaar: 1979
In bezit sinds: 15 jaar
Kenmerkend: comfortabele zit

Sinds Frits met een Renault 25 naar Zuid-Frankrijk reed zonder een houten kont te krijgen, was er geen weg terug. Inmiddels rijden hij en zijn vrouw in een Clio, een RX4 (voor de dagelijkse ritten), een Estafette uit 1977 en zijn lieveling, de 6 TL uit 1979. In 2010 gekocht van een particulier voor zo’n € 500.

‘Ach, dat ding eet geen brood’

‘Het is gewoon een lief, nostalgisch ding. Voor de apk bleek hij wel te veel roest om de gaten heen te hebben. Ik heb er tien jaar aan gewerkt om ’m op te knappen, met hulp van vrienden. Ik wilde graag leren lassen, nou, een beter leertraject krijg je niet.

Maar het was alle moeite waard, het is ontzettend leuk om erin te rijden. Mijn vrouw, dochters, kleinkinderen: ze willen allemaal wel een keertje mee.

Ik gebruik ’m voor ritjes in de omgeving en ga ermee naar de schietsport. Onderweg krijg ik veel duimpjes omhoog, erg leuk.

Nu is de versnellingsbak weer even kapot. Ach, dat ding eet geen brood, ik doe ’m niet meer weg. Mocht-ie in panne vallen: ik ben lid van de ANWB Wegenwacht. Dat is ook wel nodig met een oldtimer, haha.’

Mag je oldtimer de weg op in de winter?

Dit zegt ANWB Wegenwacht Tymon over de Renault 6 TL:

'Wilde je pakweg 55 jaar geleden prinsheerlijk in een perfect afgeveerde auto Europa doortrekken? Dan moest je toch echt een Franse voiture hebben.

Met ruim 1,7 miljoen (!) verkochte exemplaren, viel de Renault 6 onder de verkooptoppers van begin jaren 70. Helaas was de roestduivel er ook gek op en heeft zijn hongerbuik aardig gevuld met 6-ijzer. Dat is dan ook de hoofdreden dat er nog maar een handjevol rondrijdt.

De TL-versie waar we het hier over hebben, was de veiligste in zijn klasse, want de normale versie kreeg trommelremmen op alle vier de wielen, terwijl de TL met schijfremmen aan de voorzijde uitgerust was. Neem maar van mij aan: dat is echt een wereld van verschil!

Tip: Slijtage- en motordelen en onderdelen voor de wielophanging zijn nog redelijk verkrijgbaar, omdat veel techniek gedeeld wordt met andere modellen van Renault.

Plaat- en carrosseriewerk wordt wel een dingetje nu we een slordige vijftig jaar verder zijn. Maar dat is een gerechtvaardigd excuus om een reisje naar het land van de stokbroden te maken. Daar vind je nog volop onderdelen, al dan niet in de vorm van een complete donor-auto!’

Wil je tips over jouw oldtimer? Vraag het onze ANWB Experts