De familieauto

Theo bezat eerder een DKW dan een rijbewijs. 18 jaar was hij, toen hij spontaan een DKW-jeep uit 1957 kocht – een opknappertje. Hij sloeg aan het sleutelen en is daar nooit mee opgehouden.

Inmiddels heeft hij een grote garage met daarin alle apparatuur om zijn rijdend DKW-erfgoed te onderhouden.

‘In de jaren 80 bezat ik dertien DKW’s. Nu heb ik er nog vier, waaronder twee bromfietsen.’

‘Het langst in de familie is de 1000S. In 1981 kocht ik ’m van een oudere man. Een vierdeurs, daar waren er weinig van gemaakt.
Grafietgrijs, een superkleur, met een ivoorkleurig dak.

Hij heeft een tweetaktmotor, waarin net zoals in een bromfiets mengsmering gaat.

In zeven jaar heb ik de auto gerestaureerd, van het plaatwerk tot de motor. Het roldakje en de hemelbekleding liet ik opnieuw maken.

Verder is het interieur origineel: het houtwerk, de skai-leren bekleding, het ontbreken van gordels. Op het dashboard zit een typisch jaren 60-vaasje, met kunststof bloemen erin.

De 1000S staat onder doeken in de garage, zijn ‘pyjama’ gaat alleen uit voor speciale gelegenheden. Mijn vrouw en ik zijn erin getrouwd, zo ook vrienden van ons en ik reed mijn dochter, zoon en een aantal neefjes naar hun eindexamenbal.

Het blijft een familieauto: als ik er niet meer in kan rijden, gaat-ie naar mijn zoon.’