Oisterwijk

Fietsveiligheid: houd op deze route rekening met onderstaande punten; pas je snelheid aan, houd rekening met tegenliggers en mederecreanten en ga waar nodig achter elkaar rijden.
• Bij knooppunt 45 bevindt zich een zeer scherpe bocht naar links.
• Tussen 88-45-69 gaat de route over twee zeer smalle, onverhard trajecten (grind e/o grasspoor).
• Tussen 46-87 bevindt zich een smal, onverhard fietspad van 1 meter breed, met een brede zandweg ernaast met spoorvorming.
• Tussen 87-86 gaat de route over een smaller pad.
• Tussen 79-84-18-14 (door de Oisterwijkse Bossen en Vennen) gaat de route over smallere paden.

Toegankelijkheid: deze route is ongeschikt voor extra brede fietsen (driewielers, bakfietsen, etc.) vanwege bovengenoemde (zeer) smalle paden.

In 2020 organiseerde de ANWB de verkiezing Het Allermooiste dorp van Nederland, waarbij 30.000 leden hun stem uitbrachten. Oisterwijk belande in de Top 5! De winst van de verkiezing ging naar Winsum. Maar de jury roemde de typisch Brabantse sfeer én ligging: ‘Vooral het centrum, De Lind – een mooie streep groen, heeft grandeur. Dé plek om te shoppen en de bourgondische mens tevreden te stellen in een van de vele restaurants met lekkere terrassen (hoe Brabants!).  Het dorp ligt jaloersmakend mooi in de bossen. En dan die heide en die mooie spiegelende vennen!’

Het langgerekte dorpsplein De Lind verraadt dat Oisterwijk van oudsher een belangrijke marktplaats is. Het is nog altijd een sfeervol dorp met chique winkels, veel horeca, een vrijheidseik uit 1794, een ook al eeuwenoude lindeboom waar vroeger recht werd gesproken en een trouwlaantje van twee rijen lindebomen.

Kronkelende beken horen bij het Brabantse landschap. Hier slingert de Rosep idyllisch door het bos. Verderop langs de route, ter hoogte van De Roond en Lennisheuvel, is de ooit rechtgetrokken Beerze weer teruggelegd in zijn oude, brede bedding. Dat is goed voor de natuur en voor de waterstand: het water blijft zo langer in het gebeid, waardoor verdroging wordt tegengegaan.

Een verzetsmonument, een handvol boerderijen en een kapel – De Roond in een notendop. Het monument herdenkt de verzetsmensen die hulp boden aan gestrande vliegeniers en parachutisten tijdens de bevrijding in de herfst van 1944. De kapel (1954) aan de andere kant van de buurtschap nodigt uit tot een devote rustpauze. Naamgeefster van de kapel is de heilige Anna, de moeder van Maria.

Aan het begin van natuurgebied Kampina toont een watermeter de grondwaterstand van dat moment. Verdroging is hier namelijk een groot probleem, net als de vergrassing van het uitgestrekte heideveld. Door begrazing en het machinaal afplaggen probeert Natuurmonumenten het veld weer paars te laten kleuren.

De bossen rond Oisterwijk zijn aangelegd in de periode 1870-1890. Door het hout te verkopen, probeerde men toch nog wat geld te verdienen met de stukken grond die niet geschikt waren voor landbouw. Een oude boswachterswoning met rood-witte luiken fungeert nu als tussenstop voor wandelaars en fietsers. Trots zijn ze in boshuis Venkraai vooral op het huisbier Blonde Kraai.