Testrapport* Tesla Model X I

Na de bekende Model S moet Model X de trend naar een SUV kunnen waarmaken. De X-variant is een mix van een bestelwagen en een grote SUV en onderscheidt zich door nog meer extravagante bijzonderheden. Opvallendste kenmerk: de achterste vleugeldeuren. Hier heeft Tesla een bijna absurde mechanische, sensorische en elektronische inspanning geleverd. De portieren hebben boven de ramen extra scharnieren om ze, ook als er weinig ruimte aan de zijkant is, te kunnen openen. De ruimte boven de Model X wordt met sensoren gecontroleerd, zodat de portieren bij het openen niet tegen een plafond of dek komen. Ook de voorste deuren kunnen automatisch openen - om te zorgen dat er geen krassen ontstaan worden de zijkanten met camera's in de gaten gehouden.

Door alle geautomatiseerde deurbewegingen vergeet je bijna dat je comfortabel kunt in- en uitstappen en dat je binnenin veel ruimte, leer en alcantara aantreft. Aan de bediening moet je net als bij Model S wennen. Ze is helemaal gericht op de smartphone-generatie - het enorme touchscreen op het dashboard is het centrale bedieningselement. Rijden kan Model X natuurlijk ook, en wel heel comfortabel zonder meteen een soort draagstoel te worden. Indrukwekkend is de acceleratie vanuit stilstand; dankzij de vierwielaandrijving worden de 2,5 ton in minder dan vijf seconden naar een snelheid van 100 km/u gekatapulteerd.

De accu met een capaciteit van 100 kWh maakt een actieradius tussen 400 en 500 km mogelijk. Voor het opladen moet je echter wel over een sterkstroomaansluiting of een supercharger beschikken. Want wie wil zo'n imposante auto nou dagenlang voor het laden kwijt zijn?