Testrapport* Alfa Romeo Giulia II (952)

Alfa Romeo Giulia - een naam die herinneringen oproept aan legendarisch sportieve en schitterende limousines uit het middensegment. In 2016 durfden de Milanezen opnieuw binnen dit sterk concurrerende segment een auto met deze naam op de markt te brengen. We kunnen er niet omheen: Zoveel rijdynamisch talent bieden in deze klasse slechts weinig auto's. De stuurinrichting reageert plezierig vlot, het chassis is uitstekend uitgebalanceerd. Ook de 2.143 ccm grote dieseltestuitvoering met 132KW/180 PK is goed voor veel power. Het brandstofverbruik en vooral de stikstofoxideuitstoot vallen echter tegen. In combinatie met de spontaan en soepel schakelende achttraps automaat zorgt dit in elk geval voor een uiterst flexibele mix. Schoonheid is een subjectieve zaak, maar de meesten van onze zouden de Italiaanse auto complimenteren met haar fraaie uiterlijk - des te beter dat ook de afwerking overtuigend is. Natuurlijk zijn er ook minpunten: De stuurinrichting is voor een ontspannen lange rit te nerveus, het ESP-systeem regelt in de uitwijktest duidelijk te traag en de vlotte auto met achterwielaandrijving is niet bepaald een koopje: De aanschafprijs voor de geteste versie bevindt zich op het niveau van het premium-segment. De actieve veiligheidsuitrusting is echter ook tamelijk compleet en de Giulia behaalt een topscore in de crashtest. Over de gehele linie is de auto een echt succes en heeft de Giulia zich sterk ontwikkeld. De grootste tekortkoming vormen de hiaten in de actieve veiligheidssystemen, alsmede bij het Infotainment en in het de ontbrekende van een combiversie.