Testrapport* MINI Mini IV (F54)

Het merk MINI staat met name na de overname door BMW die het merk nieuw leven heeft ingeblazen, voor auto’s die zeker niet als alledaags te bestempelen zijn. Ook de nieuwe Clubman met zijn weinig conventionele vleugeldeuren aan de achterkant zet deze traditie voort. Als je de auto wat beter bekijkt, blijkt dat de Clubman gewoner is dan je op het eerste gezicht zou denken. In tegenstelling tot de voorgaande versie beschikt de auto gewoon over vier deuren voor de passagiers en de besturing is wat minder direct geworden. Toch komt de MINI wendbaar en over het algemeen meer volwassen over; ook de erg lange wielbasis draagt hiertoe bij. Verstokte fans van het merk vinden misschien dat er te weinig is overgebleven van het ouderwetse Mini-rijgevoel. Van de aanpassingen profiteren blijkbaar wat meer alledaagse eigenschappen, die in het dagelijkse gebruik echter wel van belang zijn. De bediening is nu logischer, ofschoon het dashboard er nog steeds wat speels uitziet. Alle functies hebben een logische plek gekregen. Het van BMW overgenomen bedieningsconcept van het infotainmentsysteem (i-Drive) kan overtuigen. Over één eigenschap van de MINI beschikt de Clubman echter nog steeds. Door de vele uitvoeringsvarianten kan de toch al niet lage vanafprijs voor de versie met de basisbenzinemotor nog flink verder worden opgeschroefd. Getest werd de MINI Cooper D Clubman met 2,0-liter dieselmotor met een vermogen van 110 KW en een achttraps automatische transmissie. Die kost bijna € 34.000 en dat is flink aan de prijs voor een wagen uit de lagere middenklasse, ook al komt de auto nog zo individueel uit de hoek. De lijst met opties is bovendien lang. Er staan er een aantal zinvolle extra’s op die het comfort en de veiligheid zeker nog verder kunnen verhogen.