Testrapport* Citroen C1 II

De tweede generatie van de Citroën C1 is net als de voorganger qua constructie grotendeels identiek aan de Peugeot 108 en de Toyota Aygo. Qua uiterlijk is er nu echter een duidelijker onderscheid tussen de drie modellen. Terwijl de 108 een wat elegante uitstraling heeft en de Toyota Aygo er modern en bijna futuristisch uitziet, heeft de C1 een dynamische stijl met sportieve lijnen en een eigenwijze blik. Grote ronde koplampen met opgetrokken wenkbrauwen in de vorm van dagrijverlichting en het frisse en vrolijke design trekken meteen de aandacht. Passend hierbij is ook het grote stoffen vouwdak van de Airscape-versie. Bij de C1 kan tussen twee driecilinder benzinemotoren worden gekozen. Met de sterkere variant met 60 KW ben je meer dan voldoende gemotoriseerd en kan er zelfs op de snelweg vlot worden gereden. Over een start-/stopsysteem heb je echter niet de beschikking, want dat is alleen op de variant met 51 KW verkrijgbaar. Het gemeten gemiddeld verbruik is 5,3 l/100 km . De slechts 3,47 m lange C1 is dankzij de zeer compacte carrosserie uitermate geschikt voor het rijden in de stad. Niet passend voor een stadsauto is echter de grote draaicirkel van rond de elf meter. Eveneens onbegrijpelijk is het feit dat er op de C1 in tegenstelling tot veel concurrenten niet een automatisch noodremsysteem voor in de stad verkrijgbaar is dat in het onoverzichtelijke stadsverkeer kop-staartbotsingen zou kunnen voorkomen. De tweede generatie van de C1 ziet er al met al duidelijk frisser uit dan de wat bravere voorganger.