Testrapport* Opel Crossland X I

Al voordat Opel aan het PSA-concern werd verkocht, bestond er een strategische partnerschap waaruit verschillende compact-SUV's ontstonden: de tweede generatie Peugeot 2008 en de Citroen C3 Aircross alsmede de Opel Crossland X. In de test moet de krachtigste benzinevariant de kritische test van de ingenieurs ondergaan. De kleine SUV vormt de optisch bescheidenere variant van de Franse telgen, deelt met zijn broers echter de zwakke punten qua afwerking. De motor met drie cilinders en een cilinderinhoud van 1,2 liter is goed voor 96KW/130 PK en heeft daardoor weinig moeite om de 1300 kg zware testwagen aan te drijven. Het gedrag dat hij daarbij vertoont, is echter niet bepaald verfijnd. In tegendeel: wat trillen, dreunen en brommen betreft, is de direct ingespoten benzinemotor een van de slechtste in zijn soort. De luidruchtige transmissie vormt achtergrondmuziek die op den duur op onze zenuwen ging werken. Het verbruik ligt in de praktijk op 6,5 liter op 100 kilometer, de emissiewaarden zijn nog oké. Prijzenswaardig is de rijke uitvoering met actieve rijassistent, die deels standaard, deels voor een geringe meerprijs verkrijgbaar is. Ook het ruimte interieur valt in de smaak. Samen met de praktische, hoge instap is dit een uitgesproken voordeel van het SUV-concept. Voor offroad-gebruik is de Crossland X niet in de wieg gelegd; zo ontbreekt een vierwielaandrijving. Voor de testwagen moet ruim 25.000 euro worden neergelegd, wat niet echt een koopje is. De lopende kosten voor de auto daarentegen vallen mee. Over de hele linie genomen kan de Crossland X niet echt overtuigen, vooral omdat de geteste motor geen aanbeveling verdient.