Testrapport* MINI Countryman II (F60) 1e facelift

Er is niets echt mini aan de Mini Countryman; hij lijkt niet meer op het oorspronkelijke idee van een kleine, wendbare en betaalbare auto voor iedereen. De buitenmaten moeten maar relatief worden gezien, want de meeste andere auto's zijn in de tussentijd nog groter geworden. Daarom is de Countryman een compacte auto of beter gezegd,

een compacte SUV. Die staat daarom symbool voor de veranderende tijden. Auto's zijn in de loop der tijd niet alleen groter geworden, maar zijn de afgelopen 15 jaar ook SUV's geworden, ook al bestaat de"echte" Mini nog steeds.

De Countryman vertegenwoordigt dit nu allemaal, met een SUV-uiterlijk aan de buitenkant en de meeste ruimte ooit in

een Mini aan de binnenkant. Nu is de aandrijving een belangrijk onderdeel van een auto en ook op dit gebied gaat de Countryman met zijn tijd mee. Als plug-in hybride heeft deze een verbrandingsmotor, een elektromotor en een accu die extern kan worden opgeladen. Dankzij de dubbele motorisering kan het een snelle tijdgenoot zijn, en als je vooruitziend en in een rustig tempo rijdt, kan die ook zuinig zijn. Tot 40 km is dan mogelijk in puur elektrische modus, wat nog niet zo slecht is gezien de vrij kleine batterij van 10 kWh (bruto, Mini specificeert de bruikbare capaciteit niet) - de batterij zou nog een stuk groter moeten zijn om meer elektrisch te kunnen rijden en het benzineverbruik verder terug te

dringen. Met de huidige uitrusting komt de plug-in hybride niet verder dan een 6,3 in de ANWB Ecotest.

Hoe prettig het ook is om in en uit te stappen dankzij de grote deuren, de Mini is niet bedoeld als vlotte toerwagen, zelfs niet als Countryman. Dat komt omdat het onderstel stevig is. Dit maakt van de auto geen dynamische auto, omdat het botst met de SUV-carrosserie - de Mini als plattere Clubman zou geschikter zijn. Maar die is niet leverbaar als plug-in hybride. Mini wil minimaal € 50.530,- voor de Countryman Cooper SE, dus de prijzen zijn net zoals de auto zelf niet mini gebleven.