Testrapport* MINI Mini IV (F56) 1e facelift

Al in 2008 was er de eerste Mini E, destijds echter nog als proefballonnetje. Twaalf jaar later brengt Mini eindelijk een echte serie van dit model op de markt. De basis wordt gevormd door de huidige Mini, de aandrijving wordt geleverd door de BMW i3s. De synchroonmotor presteert net als in zijn technische broertje 135 kW (oftewel 184 pk) en 270 Nm, de accu is met 32,6 kWh bruto ongeveer net zo groot. Het resultaat: veel rijplezier, maar weinig geschikt voor dagelijks gebruik.

Ondanks het in vergelijking met de Cooper S circa 150 kg hogere leeggewicht is de Mini EV handzaam en soepel qua rijgedrag. Ook de rijprestaties zijn, afgezien van de tot 150 km/h beperkte maximumsnelheid, heel sprankelend.

Respons en vermogensafgifte zijn zoals altijd bij een E-motor top; daar kan geen verbrandingsmotor tegenop. De keerzijde is naast de krappe ruimte voor passagiers en bagage ook de geringe actieradius. In de test bereikt deze Brit zo'n 210 kilometer. In het stadsverkeer zit er nog meer in, op de snelweg duidelijk minder - ondanks de tot 150 km/h beperkte maximumsnelheid.

Vanaf 35.000 Euro krijg je met de Mini Cooper SE een uiterst prettige elektrische compact, de geteste uitvoering komt met zijn uitgebreidere standaarduitvoering ruim boven de 40.000 Euro. De vreugde wordt wel enigszins getemperd door het geringe aanbod aan assistentiesystemen en de bescheiden actieradius.