Testrapport* Volkswagen ID.3 I

De verwachtingen van Volkswagen voor de nieuwe ID.3. zijn hoog gespannen. Qua design onderscheidt hij zich duidelijk van de typische VW-modellen zoals we die van oudsher kennen. Op het eerste gezicht moet duidelijk zijn dat de aandrijftechniek fundamenteel is veranderd. Aan de achteras zorgt een elektrische motor nu voor aandrijving, en wel zeer nadrukkelijk en tegelijk soepel. Je voelt gewoon de ervaring die de technici van VW hebben met elektrische aandrijving: de aandrijfsystemen functioneren vlekkeloos.

Hetzelfde geldt voor de besturing, waarmee een heel praktische kleine draaicirkel van zo'n tien meter mogelijk is. Het chassis is veilig afgesteld, maar het ontbreekt aan comfort; bij het rijden over een golvend wegdek moeten de passagiers in de maat "meeknikken".

Het stroomverbruik is met 19,3 kWh/100 km in de test nog gunstig, maar neemt aanzienlijk toe bij temperaturen onder 10 °C. Dan wordt de actieradius gereduceerd tot minder dan 300 km en duurt ook het laden langer. De recuperatie tijdens de rit kan afhankelijk van de verkeerssituatie automatisch worden geregeld, wat uitstekend functioneert en het verbruik binnen de gegeven mogelijkheden optimaliseert.

Tegenover die optimaal functionerende aandrijving staat een moeizame software in de auto. Bij elke rit is er wel weer een ander probleem (boordcomputer, extra verwarming, rijmodus), regelmatig valt er iets uit of worden er verkeerde waardes aangegeven. VW heeft op korte termijn een grote update beloofd waarmee de systemen stabieler en betrouwbaarder moeten worden.

Ook de displaystructuur kan wel een update gebruiken; het is overduidelijk dat alles is overgenomen van de Golf VIII zonder aanpassingen aan de gewijzigde

displaygrootte. Maar om alle gebreken met een update op te lossen kan nog lastig worden. De stuurtoetsen en de bedieningselementen die in deze uitvoering in de middenconsole zitten zijn - eufemistisch uitgedrukt - nogal ongebruikelijk.

Voorin heb je dankzij de ver naar voren getrokken voorruit weliswaar een ruimtelijk en royaal gevoel, maar de liefdeloze materiaalafwerking kan helaas niet overtuigen. Lof verdienen de lichtstrips, lampen en geanimeerde achterlichten, alsmede de ambianceverlichting en de praktische signalen en informatie die via het brede ID.Light onder de voorruit worden getoond. Dit alles kan de aandacht echter niet lang afleiden van de excessieve pogingen om op het interieur te besparen.

Onder de streep leidt dit tot het volgende inzicht: om goed werk te kunnen waarderen, moet het ook goed gepresenteerd worden. Want technisch gezien beschikt de ID.3. over een paar geweldige onderdelen, alleen zitten die onder het voertuig verstopt. Een paar gekleurde lichtstrips zijn al met al toch te weinig voor een compacte wagen met een prijs van tegen de 50.000 Euro.