Testrapport* Porsche Taycan I (Y1A)

Eindelijk is hij daar, de lang verwachte Tesla-fighter van de Porsche, gebaseerd op de Studie Mission E. Het is een elegant getekende limousine die coupéachtig oogt en toch op het eerste gezicht als een Porsche herkenbaar is.  De zitruimte op de tweede rij en het kofferbakvolume zijn als gevolg daarvan weliswaar wat krap bemeten, maar in tegenstelling tot de elektrische SUV's van Audi en Mercedes biedt de Taycan een wezenlijk betere aerodynamica, wat vooral bij hogere snelheden een positief effect heeft op het verbruik en daarmee ook op de actieradius.

De 'zwakste' Taycan komt als 4S met de grotere 93 kWh accu (Performance Battery Plus) in de test zo'n 400 km ver. Wie zijn rechtervoet in toom weet te houden, kan die afstand met gemak halen en nog wel meer ook.  Wie echter alles uit de twee in totaal 420 kW - of ouderwetse 571 pk - sterke elektrische motoren wil halen, zal al eerder bij de laadpaal langs moeten. Aan een wallbox is de accu na zo'n 8,5 uur weer opgeladen, aan een gelijkstroom laadstation behoort de Taycan tot de snelste opladers. Dankzij de 800 volt boordarchitectuur heeft deze vierdeurs minder dan 20 minuten nodig om van 10 tot 80 procent op te laden met maximaal 270 kW.

Maar zoals alle Porsches overtuigt ook de Taycan vooral bij het rijden. De stuwkracht van de twee e-motoren is ondanks het immense gewicht van 2300 kg imposant. Hetzelfde geldt voor het chassis, dat op een indrukwekkende manier behendigheid aan comfort weet te koppelen.

Het bedieningssysteem beviel ons dan weer minder goed. Conventionele knoppen zijn vrijwel volledig uit de cockpit verdwenen, waardoor het geheel heel futuristisch oogt. Helaas heeft het bediengemak hier onder te lijden. Het grootste minpunt van deze Taycan is echter zijn prijs van meer dan 120.000 euro, waarmee hij voor veruit de meeste mensen een droomwagen zal blijven.