Testrapport* Toyota C-Hr I 1e facelift

Toyota staat al twee decennia bekend als hybride pionier. De ongetwijfeld efficiënte aandrijftechnologie, bestaande uit een benzinemotor, een elektromotor en een traploze transmissie uitgevoerd door middel van een planetaire versnellingsbak, doet geen sportieve ambities vermoeden. Toyota kan echter ook sportief voor de dag komen. bijvoorbeeld met legendarische modellen zoals de Supra of de GT86.

Nu wil het merk dat sportieve imago benadrukken, niet alleen met onvervalste raceauto's als de GR Yaris, maar ook bij het grote publiek. Daarom zit er nu een krachtigere hybride in de C-HR, die maar liefst 45 KW meer vermogen levert vergeleken met de 90 KW(122 pk) van de bekende 1.8 hybride. Dit is voelbaar: de C-HR 2.0 Hybrid heeft altijd meer dan genoeg power onder de kap. Dat de verbrandingsmotor nog steeds op vrij hoge toeren draait is te danken aan het Atkinson-proces van de viercilinder en stoort niet zozeer als bij de 1.8 hybride, aangezien de grotere motor het gebrul in ieder geval iets beter weet te beteugelen. Ondanks het toegenomen vermogen is de motor ook in staat zijn dorst te beteugelen: het verbruik in de test ligt absoluut binnen de range van 5,4 liter per 100 kilometer.

Niet alleen de aandrijflijn is nieuw voor de C-HR, het modeljaar 2020 kenmerkt zich ook door een complete facelift, maar die kunnen alleen kenners van buitenaf zien. Led-koplampen, Apple CarPlay en Android Auto zijn nu verkrijgbaar en zelfs standaard leverbaar. En er zijn gelukkig meer knoppen voor het infotainmentsysteem, en nog altijd is de standaarduitrusting met rijhulpsystemen opmerkelijk omvangrijk.

Hoewel de C-HR 2.0 Hybrid Team NL (een speciaal model gelanceerd ter gelegenheid van de Olympische Spelen) op het eerste gezicht geen uitgesproken koopje is, is hij standaard bijzonder rijk uitgerust. Daarnaast laat de C-HR geen grote steken vallen als het gaat om afwerking, chassis, besturing en remmen, waardoor hij een interessant alternatief is onder de populaire compacte SUV's.