Testrapport* Alpine A110 II

Efficiëntie is tegenwoordig het modewoord bij auto's. Zelfs krachtige motoren in sportwagens worden hybride gemaakt, zodat ondanks hoge prestaties een zo laag mogelijk verbruik mogelijk is, althans op papier. Met de herinterpretatie van de legendarische Alpine slaat Renault traditioneel een andere weg in. In een lichte en kleine sportwagen is zelfs een relatief zwakke motor voldoende voor zeer sportieve rijprestaties bij een acceptabel verbruik. In de test heeft de kleine Française 7,2 liter per 100 kilometer nodig. Indien nodig brengt de 1,8-liter turbobenzinemotor haar vanuit stilstand in 4,5 seconden op snelheid. Ze ontsteekt daarbij een akoestisch vuurwerk, dat voor de gewillige luisteraar een traktatie is.

Aan boord van de testauto, die precies 1.115 kilogram weegt, komen we nauwelijks iets tekort, hij beschikt zelfs over automatische airconditioning. Daarnaast vormen kasseien en andere obstakels geen probleem voor de verbazingwekkend fijn afgestelde wielophanging met middenmotor.

Afhankelijk van rijstijl en -modus beheerst de transmissie met dubbele koppeling alle facetten, van onmerkbaar soepel schakelen tot het genadeloos doorlopen van de zeven rijniveaus. De alternatieve volle kuipstoelen van de Pure-uitvoering zitten voortreffelijk, maar kunnen alleen met gereedschap worden versteld – behalve in de lengterichting.

Voor minder dan 67.000 euro wordt u geen eigenaar van een Alpine A110 Pure, Daarnaast biedt de optielijst nog enkele verrassingen. De wachttijden zijn momenteel lang en zelfs occasions zijn navenant duur.