Auto Review Lotus Eletre I

Wie een ton tot anderhalve ton in euro’s aan een elektrische auto wil en kan uitgeven, heeft de keuze uit de meest uiteenlopende auto’s. Van een Tesla Model X met vleugeldeuren tot een Mercedes-Benz EQS en Lucid Air tot een Porsche Taycan wiens merknaam geen verdere uitleg behoeft: de wereld ligt zeg maar aan je voeten. Maar het is ook een nog redelijk onbekende wereld, die van de elektrische auto in het topsegment.

Hoort de Lotus Eletre bijvoorbeeld in dit segment thuis? Ja, daar hoort hij qua uitstraling en prestatieniveau zeker thuis, maar wat kwaliteitsbeleving en ergonomie betreft zou Lotus nog eens kritisch naar de Eletre moeten kijken. Sommige materialen in het interieur voelen niet premium aan, de plek van het scherm van de linkerspiegel is verkeerd gekozen en door de ingewikkelde menustructuur zit je veel teveel op het infotainmentscherm te turen. De merknaam verdient het dat deze Eletre wordt verfijnd zodat hij kan uitgroeien tot een vaste waarde in het elektrische topsegment. Want het prestatieniveau: dat is van topklasse

De Eletre van Lotus is een uit de kluiten gewassen crossover met een spectaculaire lijnvoering. Vooral recht van achteren ziet hij er indrukwekkend uit. De Eletre belooft met deze looks sportwagenprestaties en die belofte maakt hij waar, ongeacht welke van de drie aandrijflijnen je kiest. Twee versies hebben een maximumvermogen van 450 kW/613 pk, topmodel heeft zelfs een aandrijflijn die goed is voor 675 kW/920pk (!). Prijzen beginnen bij 99.185 voor de ‘gewone’ Eletre. De rijker uitgeruste Eletre S kost 124.585. Het topmodel de Eletre R kost 154.585.

Onze testauto is een Eletre S, goed voor 613 pk en 710 Nm koppel. De sprint vanuit stilstand naar 100 km/h duurt voor onze vierwielaangedreven testauto maar 4,5 seconden. Hij heeft een volgens de fabrikant een actieradius van 530 kilometer. De capaciteit van het batterijpakket is 109 kWh. Hij kan aan een publieke laadpaal laden met 22 kW (6 uur), en aan een snellaadpaal met maximaal 367 kW. Op elk vlak dus geen kinderachtige cijfers.

Neem bijvoorbeeld het wagengewicht. Afhankelijk van de gekozen versie is dat tussen de 2.565 en 2.615 kilogram. Ongelooflijk zwaar dus, wat best opmerkelijk is voor een merk dat oorspronkelijk juist prat ging op zijn lichtvoetigheid. Zei de Engelse oprichter van het merk, Colin Chapman, niet ooit: to add speed, add lightness (vrij vertaald: je maakt een auto sneller door ‘m lichter te maken)?

Het prestatieniveau van de Eletre is enorm. Het is goed vergelijkbaar met dat van de benzinegestookte en ruim twee keer zo dure Lamborghini Urus, en dat wil wat zeggen. In het dagelijks verkeer is de Eletre prima hanteerbaar al moet je wel even wennen aan de gretigheid waarmee de auto reageert op bewegingen van het stroompedaal.

Monsterlijk snel, goed onderstel

In de sportstand is dat helemaal een ding. Zodra je ‘gas’ geeft, spuit de Eletre er ongenadig hard vandoor. Daarbij wordt je stevig in je stoel gedrukt en blazen de wangen van de zitting zich op om je meer steun te bieden. De achterspoiler schuift in de hoogste van de twee standen en de neus richt zicht op als ware het een speedboat. De luchtvering zakt automatisch in de stand ‘laag’, voor een betere stroomlijn en een beter contact met de weg. Verder geen drama. Geen motorlawaai, geen gekwispel van de achteras, geen hinderlijke aandrijfreacties in het stuurwiel. Alleen een ongehoord rappe versnelling. Die aandrijflijn en dat onderstel zijn kortom dik in orde.

In de standen Tour en Range voelt de Eletre evengoed alert en snel, maar niet zo hijgerig als in de sportstand. De auto rolt dan mooi en filtert zowel korte als lange oneffenheden mooi weg. In deze standen komt de achterspoiler boven de 130 km/h naarboven in de eerste stand. Tot slot is er ook nog een off road stand maar waarom zou je met dit monster op deze ultrabrede banden in vredesnaam het asfalt willen verlaten? Ook de besturing is prima voor het type auto. Het reageert zeer direct en mooi precies, waarbij de auto in snel genomen bochten nauwelijks overhelt dankzij de luchtvering. Alleen had er weel wat meer gevoel in de stuurinrichting mogen zitten.

Adaptieve cruise control leidt eigen leven

Klacht hebben we over de adaptieve cruise control. Dat is ronduit een onding. Zelfs in de korst mogelijke volgafstand houdt hij nog steeds heel veel afstand. Vooruit dan maar, totdat de auto plots toch inloopt op zijn voorganger. En dan weer inhoudt. Op de A2 ter hoogte van Vinkeveen remde de Eletre plotseling zo maar sterk af door een niet goed functionerende verkeersbordherkenning. Als je de ACC instelt op 100 km/h rijdt je afwisselend 97 en 98 km/h. Maar geen 100.

Schermpjes spiegels klein en slecht zichtbaar

Een andere flinke klacht hebben we over de buitenspiegels. Dat zijn camera’s waarvan je het beeld ziet op een klein scherm in de voorportieren. Die schermen zijn echter te klein en bovendien verkleint de camera ook nog eens het beeld. Op je spiegels achteruit rijden is door die vertekening een opgave. Verder is het linkerscherm teveel van de bestuurder weggedraaid en dus slecht zichtbaar. Leun je met je linkerarm op de deur dan valt het scherm compleet uit je zicht. Iets dat met een conventionele spiegel niet het geval zou zijn. Het is al met al eerder een gimmick dan een goede technische toevoeging.

Je opent de Lotus met een soort creditcard die je tegen de B-stijl houdt. Maar als die B-stijl nat is, heb je soms meerdere pogingen nodig om contact te krijgen met de auto. Wat is er mis met een afstandsbediening? Als je de deur opent kom je terecht in een indrukwekkend ogende cockpit. Veel schermen, nauwelijks knoppen. Opnieuw blijkt de creditcards sleutel niet echt handig. Die moet je op de plek leggen waar je na het starten je mobiele telefoon kan opladen. Nogmaals: wat is mis met een afstandsbediening, die immers op goedkopere auto’s ook prima werkt?

Helaas vallen de gebruikte materialen hier en daar wat tegen voor een auto van ruim 120 duizend euro. De verchroomde accenten zien er plastiekerig uit en voelen niet ‘premium’. De peddels aan het stuurwiel voor regenereren en het kiezen van de rijstanden zouden zoveel mooier geweest zijn in geborsteld aluminium dan in deze hoogglanzende plastic-zilverlook. De knoppen op de middenconsole voor onder meer het kiezen van de rijrichting zijn nóg een tikkie opzichtiger: bronskleurig glanzend…

Goed naar Tesla gekeken

Het infotainment lijkt qua bediening en lay out hier en daar wat op dat van Tesla’s. Zo bedien je op dezelfde manier de uitstroomopeningen van de kachel. Dus door op het scherm de uitstroomrichting te verschuiven met je vingers. Bij de navigatie zie je net als bij Tesla de rijstrook waarop je rijdt, plus het direct omringende verkeer. Er zitten enorm veel functies in het scherm. Teveel. Constant ben je door menu’s aan het scrollen. En dus kijk je teveel op het scherm terwijl je beter voor je op de weg kunt kijken. Het instrumentarium is smalle strook met symbolen. Ziet er fraai uit maar is slecht afleesbaar. De vele kleine symbolen vechten om aandacht. Gelukkig is er wel een goed werkend head up display.

Op de achterbank is een zee aan ruimte. De achter-passagiers komen niks tekort. Zo hebben zij een eigen scherm voor bediening van de radio en van de airco en is de bank elektrisch verstelbaar. Ook de kofferbak heeft een afmeting waartegen je u zegt. Heerlijk praktisch! De laadkabel berg je op in de frunk.

Schitterend zonnedak, puike stereo

Het zonnedak verkleurt naar wens donkerder zodra er meer zonlicht op schijnt. Ook de stereo-installatie verdient een pluim. De 23 KEF-speakers geven een kristalhelder, rijk geluid. Overigens is KEF van mening dat zij de tonen al goed voor je hebben ingesteld want daaraan kun jij zelf niets veranderen. Je kan alleen kiezen voor de akoestiek van een concertzaal, een klein podium of de ‘normale’ akoestiek.

Voor een zo grote auto heb je teleurstellend weinig opbergruimte voorin. De deurvakken zijn nogal priegelig en naast twee (kleine) bekerhouders heb je slecht één grote bak in middenconsole. Je kunt één telefoon draadloos opladen. Ook dat valt voor een auto in dit prijssegment wat tegen. Er zijn goedkopere auto’s waarbij je twee telefoons tegelijk draadloos kan opladen en die oplaadplek is dan ook nog eens gekoeld.

Dat de Eletre niet bepaald zuinig omspringt met stroom zal niemand verbazen. Deze auto is immers nooit in het leven geroepen als zuinigheidswonder. Wij lazen meermalen als actieradius een afstand van 504 km af bij een buitentemperatuur van 10 graden Celsius. Dat is keurig. Maar van het gemiddelde stroomverbruik schrokken we toch een beetje: 29 kWh/100 km. Tja, wie zoveel trekkracht en motorvermogen aan boord heeft, gaat dat natuurlijk gebruiken. En dan vliegt de stroom er logischerwijs doorheen. Rij je rustig dan is de fabrieksopgave van 24,1 kWh/100 km met wat moeite wel te halen.

Regenereren kan de Eletre in drie standen. Dat werkt goed. In de zwaarste stand kun je de auto met één pedaal bedienen. Snelladen kan – als de laadpaal dat ook aankan - met maximaal 350 kW. Dat is echt fijn. In een half uurtje ben je van 10 procent leeg weer 80 procent vol.

Op zoek naar een occasion?

Op ANWB.nl vind je een actueel occasionaanbod verrijkt met een richtprijs volgens de ANWB Koerslijst, een autokostenberekening incl. afschrijving en de ANWB Autotest met de bevindingen van de Wegenwacht. Zo ook van het merk Lotus.