Auto Review Occasiontest Opel Agila (2000 / 2007)
Doordacht basisvervoer
De Opel Agila is als occasion lange tijd behoorlijk populair geweest. Nu de auto’s wat op leeftijd geraken en er volop andere modellen zijn die ongeveer hetzelfde bieden, is de belangstelling wat minder.
- Pluspunten
- Heel ruim en praktisch
- Lage rijkosten
- Hoge zit en instap
- Minpunten
- Nogal wat kleine technische euvels
Wat vindt de Wegenwacht?
Er zijn helaas wel diverse technische mankementen bij de Agila bekend. Diverse elektronische storingen kunnen worden teruggevoerd op slechte massacontacten. Als duidelijk is om welk contact het gaat, is dat een kwestie van vast zetten, al is het lastig om erbij te kunnen. Een motor die onder het rijden afslaat wijst op een los contact of vocht/vuil in de computer. Valt mee, het is een kwestie van schoonmaken. Plotseling afslaan kan ook worden veroorzaakt door een kapotte toerentalsensor. Als daar snel aan is te komen, kan de Wegenwacht die ter plekke vervangen. Als de motor slecht loopt en rare geluiden produceert, is het zaak ‘m direct uit te zetten. Het kan gebeuren dat de nokkenas is los gelopen, als dat iets te lang duurt, kan deze zelfs breken. Dat is een heel kostbare schade en in beide gevallen kan de Wegenwacht niet anders dan de auto op transport zetten. Opvallend is de sleutel die niet meer uit het deurslot wil. Een Wegenwacht kan de sleutel er wel uithalen, maar waarschijnlijk is het slot niet meer bruikbaar.
Over de Opel Agila:
De Agila is ontstaan in de periode waarin General Motors ook een flink aandeel had in Suzuki. Toenmalige GM-merk Opel zag in dat Suzuki een model had waarvoor Opel geen concurrent had, maar dat wel aansloot op de specifieke behoeften van een doelgroep die Opel ook graag wilde bedienen. Die groep zijn ouderen die met een heel bescheiden kostenplaatje toch een heel praktische auto willen en het stadium al lang zijn ontgroeid dat uiterlijk er nog veel toe doet. Zo werd de oorspronkelijke Suzuki Wagon R+ de Opel Agila. Er zijn wel wat verschillen, zoals een nadrukkelijk Opel-front, waarachter eigen Opel-motoren huizen.
Uitvoeringen en varianten:
Opel heeft maar twee motortypes in de Agila geleverd. De basismotor is een 1,0 liter driecilinder benzinemotor met 44 kW/60 pk. Het alternatief en veruit het meest verkocht is de 1,2 liter viercilinder met 55 kW/75 pk. Die kan duidelijk beter overweg met de 955 kg zware Agila, zeker wanneer die regelmatig volledig wordt beladen. Vanaf 2003 is de Agila er ook geweest met een 1,3 liter dieselmotor (afkomstig van Fiat) met 51 kW/70 pk. Alle uitvoeringen zijn er uitsluitend geweest met een handgeschakelde vijfversnellingsbak. Aanvankelijk heetten de belangrijkste uitvoeringen Comfort, Enjoy en Elegance. Na 2003 zijn de gebruikelijke Opel-namen Essentia, Enjoy, Cosmo en Temptation gevoerd, regelmatig aangevuld met een keur aan actieversies, zoals de Maxx, Njoy Design en Flexx Cool.
De Opel Agila als occasion:
De alternatieven voor deze Agila zijn vrijwel zonder uitzondering grotere modellen, die dus ook iets duurder zijn in het gebruik. Naarmate de jaren zijn verstreken en de waarde van auto’s dus hard is teruggelopen, is het verschil in aanschafprijs tussen zo’n eerste model Agila en een groter model –een Meriva, bijvoorbeeld- steeds kleiner geworden. Dus… de unieke positie die de Agila had, wordt steeds minder sterk. Wat deze kleinste Opel bijzonder maakt, is de combinatie van zijn compacte maatvoering en no-nonsense uiterlijk, die door zijn hoge en hoekige bouw toch opmerkelijk veel interieurruimte biedt. Vier volwassenen kunnen er best in zitten. Niet voor een vakantiereis naar Spanje, maar wel voor een gezellig dagje uit. Daarbij is niet alleen de achterbank neerklapbaar, maar de rugleuning van de rechtervoorstoel kan ook voorover, waardoor de volle lengte van het interieur beschikbaar is voor het vervoer van langwerpige zaken, zoals een bouwpakket voor een boekenkast. Die combinatie van mogelijkheden vind je eigenlijk in geen enkele andere compacte auto, met uitzondering natuurlijk van de Suzuki Wagon R, wat in wezen dezelfde auto is. Vanaf nieuw is de Agila uiteraard vooral een particulier gekochte en bereden auto. Daardoor zijn er nog steeds exemplaren te vinden met naar verhouding lage kilometerstanden. Dat kàn een aankoop-argument zijn, maar pas op, een auto die vele jaren alleen maar korte stukjes rijdt, slijt veel meer dan eentje die steeds grote afstanden snelweg rijdt. De Agila is intussen te vinden voor heel overzichtelijke bedragen. Het is als potentiële koper verstandig om niet voor de allergoedkoopste te gaan. Bepaal uw budget en koop de mooiste die daarvoor is te vinden!
De proefrit:
De Agila is geen enerverende auto om te rijden. De hoge zitpositie geeft wel de suggestie van veel uitzicht, maar heeft als nadeel dat bewegingen van de carrosserie sterk worden gevoeld. Dat geldt bijvoorbeeld voor zijwind, waarvoor de Agila nogal gevoelig is. Dat versterkt het subjectieve gevoel van zekerheid en veiligheid niet. Daarbij is de besturing vooral rond de rechtuitstand nogal vaag, waardoor de kans bestaat dat steeds kleine stuurbewegingen worden gemaakt, wat het onzekere gevoel voor de inzittenden nog verder vergroot. In het stuur zijn ook aandrijfreacties waarneembaar. De 1,2 liter motor is krachtig genoeg, de 1,0 zal zelfs voor veel bestuurders in deze klasse onder de maat zijn. Wie normaal rijdt en niet alléén in stadsverkeer kan met een Agila 1,2 op 1 op 16 á 17 uitkomen.
Conclusie
De Opel Agila voorziet in en heel aanwijsbare vervoersbehoefte van een bepaalde kopersgroep, die in de regel de 60 of zelfs 70 is gepasseerd. Er is een trouwe schare Agila-rijders die zelfs zo tevreden is, dat men niet anders wil. Gelukkig rijdt die kopersgroep niet veel kilometers, waardoor ze làng met hun kleine Opel kunnen doen.
We hebben nog veel meer getest…
Naast nieuwe auto’s en occasions testen we ook allerlei producten. Van autobanden tot autostoeltjes en van dakkoffers tot dashcams.
