Auto Review Chrysler Voyager IV

Ruimte voor reizigers

Chrysler - Voyager

Pluspunten

Enorme interieurruimte
Rijdt heel ‘Amerikaans’

Minpunten

Uiterlijk raakt uit de mode
Kwalitatief geen topproduct

Wat vindt de Wegenwacht?

De Voyager wordt in onze contreien heel anders gebruikt dan op de Amerikaanse markt, waarvoor de auto is ontwikkeld. Daar is het vooral de tweede auto in het gezin, hier is het de eerste auto en vaak een zwaarbelast werkpaard. Op een caravan of aanhangwagen aan de trekhaak is deze Chrysler eigenlijk niet berekend. Vooral een automatische transmissie heeft het dan zwaar te verduren. Dat is ook een veroorzaker van pechgevallen, de automaat blijft soms in één versnelling hangen. De wegenwacht kan dat wel oplossen, maar dan moet er verder zelf met de automaat worden geschakeld en een revisie is onvermijdelijk. De handgeschakelde versnellingsbak blokkeert soms in de achteruit. Dat volgt vaak uit te ruw schakelen, maar ook dit kan de wegenwacht wel verhelpen. Dat geldt ook voor veel andere storingen aan de Voyager, die vaak van elektronische aard zijn. De toerentalsensor van de motor houdt er wel eens mee op waardoor de motor niet meer aanslaat, het alarm veroorzaakt storingen en elektrisch bediende zijruiten willen soms niet meer dicht. Probleemloos is een Voyager zeker niet, maar de voorkomende storingen zijn vaak wel redelijk gemakkelijk op te lossen.

Grote MPV-modellen waren een aantal jaren ook bij ons best in trek. Ruimte kan nooit kwaad en het gaf al gauw een zekere status om in zo’n auto te rijden. De Chrysler Voyager was ook in Nederland best geliefd, tot de economische crisis maakte dat die liefde bekoelde.

Waar praten we over?

De Voyager geldt als de stamvader van alle MPV’s. Dit was in de USA de eerste zogenaamde ‘minivan’, de concurrentie moest hard aan de slag om ook zoiets te brengen. Europa is vanuit de USA bezien ‘ver weg’, dus het duurde best lang voordat de Voyager ook naar onze contreien kwam. In de USA waren toen al een miljoen exemplaren verkocht. In dit geval hebben we het over de tweede generatie Voyagers, die hier ook heel veel kopers heeft getrokken. Tegenwoordig is Chrysler als merk opnieuw uit Europa verdwenen, na de fusie met de Fiat Group. Dat helpt niet voor de populariteit van de hier geleverde exemplaren.

Uitvoeringen en varianten

De Voyager is er steeds in twee lengtematen: naast het al zeer ruime normale model, is er ook de Grand Voyager met een ruim vijftien centimeter langere wielbasis, maar ook de ‘achteroverbouw’ is groter. De 2,4 liter viercilinder benzinemotor (108 kW/147 pk) is zeker in Nederland veruit de meest voorkomende motor. Er komen twee benzine V6-en voor. Dat is een 3,3 liter (128 kW/174 pk) en uitsluitend voor de Grand Voyager een 3,8 liter (160 kW/218 pk). We kennen ook twee diesels, beide viercilinders, een 2,5 liter (105 kW/142 pk) en een 2,8 liter (110 kW/150 pk). De V6 heeft altijd een (viertraps) automatische transmissie, voor de 2,4 benzine en de 2,8 diesel zijn die als optie geleverd, de 2,5 liter diesel is er alleen handgeschakeld. Zowel in 2001 als in 2004 is er een bescheiden facelift geweest. Er zijn zowel vijf- als zevenzits uitvoeringen en in het laatste geval kan dat een gemakkelijk weg te rollen bankje zijn, of twee afzonderlijke stoelen. Alleen de laatste versie is ook geleverd met ‘stow&go’ banken, die in de vloer kunnen worden geklapt. De diverse uitvoeringen heten S, SE, SE Luxe en LE, waarbij deze laatste is voorbehouden aan de V6.

De Chrysler Voyager als occasion

De economische crisis vanaf 2008 veroorzaakte dat er veel meer mensen van hun Voyager af wilden dan er occasionkopers waren en daardoor is de restwaarde heel snel ingestort. Je kunt nu al een Voyager kopen voor veel minder dan een goede nieuwe fiets, maar het is zeer twijfelachtig of dat nou een verstandige koop is. Vaak hebben deze auto’s niet alleen astronomische kilometerstanden, maar er wordt ook relatief ruw mee omgesprongen. Dit zijn werkpaarden, die alleen moeten doen waarin ze goed zijn - veel mensen vervoeren - en ze worden zelden of nooit gekoesterd. Dat is nog tot daar aan toe, maar mede door de hoge rijkosten wordt er al gauw bespaard op onderhoud en dan gaat zo’n Voyager heel snel achteruit. Kwalitatief (zie kader wegenwacht) is het ook niet het beste dat ooit op wielen is gezet, waarbij het trouwens niet uitmaakt of de auto inderdaad in de USA of voor Europa in Oostenrijk is gebouwd. Er staat nog steeds een flink aanbod gebruikte Voyagers te koop. Juist nu de prijzen zo onder druk staan is het prijsverschil tussen een barrel en een net exemplaar in geld helemaal niet zo groot. Dus: zoek er eentje met een overtuigende onderhoudshistorie, in een nette staat en een relatief overzichtelijke kilometerstand, dan valt het allemaal wel mee. Gewoon goed onderhouden is dan het devies, plus doorrijden tot het echt niet meer kan. Het is opvallend dat de diesels al grotendeels zijn uitgestorven (of geëxporteerd?).

De proefrit

De Voyager verloochent zijn afkomst bepaald niet. Hij rijdt ‘Amerikaans’, dus relatief wollig geveerd, met een heel doodse bediening, lichte, maar indirecte besturing enzovoorts. Op elke meter laat de Voyager er geen twijfel over bestaan dat je met een grote auto op pad bent. Dat is tegelijk ook zijn sterkste eigenschap, de achterbanken bieden heel veel zitruimte en ook het bagageruim is royaal, zo lang er geen zeven zitplaatsen in gebruik zijn. Met ‘alles plat’ heb je zowat een balzaal op wielen. De automatische transmissie past het beste bij het karakter van de auto, de handgeschakelde versnellingsbak is ook niet bepaald een toppunt van verfijning. Dit is natuurlijk een vakantie-auto bij uitstek, niet alleen door de ruimte, maar er mag ook nog eens 1.600 kilo aan de trekhaak. In dat geval (zie kader Wegenwacht) is het wel zaak met gezond verstand te werk te gaan. Gewoon in Nederland en zonder aanhanger is met een netjes bereden 2,4 één op 8 á 9 te rijden, de V6 zit gauw aan 1 op 6,5 á 7… of meer.

Conclusie

Als het puur om de interieurruimte gaat, is de Voyager nog steeds een uitstekende keuze. Dan moet je wel bereid zijn op enkele andere vlakken wat concessies te doen. Voor een bescheiden investering koop je in alle gevallen heel veel auto, maar kies de allerbeste die je kunt vinden. Los daarvan is het altijd een relatief dure auto in het gebruik, maar ja, wat wil je?

Deze auto is beschikbaar gesteld door n.v.t..