Auto Review Peugeot Expert III

De Peugeot Traveller is een ideale auto voor mensen met grote gezinnen. Dat hij ruim is, valt bij een personenbus te verwachten. Maar dat de veiligheidsuitrusting niet onder doet voor die van een stationwagen, is een aangename verrassing. De Nederlandse fiscus gooit echter roet in het eten.

In Frankrijk wordt de Peugeot Traveller als ruimtewagen verkocht. Vanwege zijn plezierige zitpositie, flinke binnenruimte en uitgebreide veiligheidsuitrusting doet de Peugeot inderdaad sterk aan een personenwagen denken. In Nederland blijft de auto desalniettemin voorbehouden aan vervoersbedrijven. Een particulier kan de torenhoge BPM die hier voor de bus verschuldigd is, niet opbrengen.

Over het algemeen zijn personenbusjes vervoermiddelen voor mensen die met hun handen werken. In een chique uitdossing kun je zo’n wagen echter ook prima inzetten om gasten mee naar een hotel of luchthaven te brengen. Veel van zulke luxepaarden zijn er niet: met de Volkswagen Multivan en de Mercedes V-Klasse heb je het wel gehad. De Fransen mengen zich nu in dit Duitse onderonsje met de Peugeot Traveller. Waar je bij Volkswagen en Mercedes zomaar 70 mille kwijt bent, beginnen de prijzen van deze keurige personenbus bij € 49.966. Da’s nog steeds een aanzienlijk bedrag, maar in vergelijking met de concurrentie steek je in elk geval twintig mille in je zak. Die gepeperde prijskaartjes komen overigens niet voor rekening van de betreffende importeurs, maar van Vadertje Staat. Die incasseert zomaar twintig mille per bus aan BPM, vanwege de schadelijke uitstoot van de met dieselmotoren uitgeruste wagens. De Traveller is leverbaar in drie verschillende carrosserieformaten en kan met 5 tot 9 zitplaatsen worden besteld. Zoals dat ook bij de Duitse alternatieven het geval is, wordt de basis gevormd door een bedrijfswagen. In het geval van de Traveller is dat de Peugeot Expert. Toyota en Citroën brengen hetzelfde model onder een andere typenaam uit en hebben even goed een luxevariant in hun leveringsprogramma opgenomen. Bij de Japanners wordt die versie Proace Verso genoemd, de (andere) Fransen spreken van de Spacetourer.

Van een bestelbus verwacht je een hoge zit. Die biedt de Traveller dan ook, met dit verschil dat het dashboard eveneens is ‘opgetrokken’. Je neemt dus plaats ín de auto en niet op de bok; een plezierige ervaring, waar de concurrentie een voorbeeld aan kan nemen. De riante veiligheidsuitrusting van onze testversie was ook al zo’n aangename verrassing. Weliswaar moeten de hulpsystemen voor het merendeel van de optielijst komen, maar de mogelijkheden zijn overweldigend: van een head-up display en adaptieve cruise control tot vermoeidheidsherkenning, rijstrookassistentie (alleen geluid) en een zelfstandig remsysteem bij stadssnelheden. Doorgaans zijn dit soort elektronische ‘hulpjes’ louter voorbehouden aan personenwagens. Helaas rijdt de Peugeot niet als een stationcar; hij remt en schakelt een tikkeltje onbehouwen. Verder is de bus matig gedempt, waardoor hij gaat ‘deinen’ wanneer er zich oneffenheden in het wegdek bevinden. Dat kopieergedrag is op een van de twee achterbanken nog beter merkbaar. Achterpassagiers horen ook nadrukkelijker de banden en de wind. Wij gingen op pad met een 150 pk sterke dieselversie, goed voor 370 Nm koppel en een trekgewicht van een stevige 2.300 kilogram. Voor een bestelbus gaat de Traveller best strak de bocht om, maar je mede-inzittenden stellen zulke acties niet op prijs: de stoelen bieden nauwelijks zijdelingse steun.

Onze testversie bood plaats aan acht inzittenden: twee voorin en de overige zes verdeeld over twee achterbanken. De rechterstoel van de tweede zitrij doet dienst als toegangspoort tot de achterste plaatsen: een kwestie van de rugleuning neerklappen en de stoel naar voren schuiven. Op de tweede zitrij ben je beter af dan helemaal achterin: niet alleen heb je de beschikking over zogenaamde vliegtuigtafeltjes, maar de zittingen van de betreffende achterbank zijn ook langer. Hoofd- en beenruimte is er voor alle passagiers in overvloed. Verder profiteert iedereen van het fraaie panoramadak, dat niet alleen een hoop licht in het interieur brengt maar ook leuk is om onderweg door naar buiten te staren. De Traveller heeft een joekel van een achterklep. Je hebt een boel ruimte nodig om spullen achterin te kunnen leggen. Dat staat in schril contrast tot de handige schuifdeuren aan de zijkant, waarvan er eentje overigens optioneel is. In ons geval bleken ze nog elektrisch te bedienen ook. Gek genoeg konden de ramen dan weer niet open. Het meubilair van de Peugeot is niet uitneembaar, zodat de potentieel gigantische bagageruimte slinkt tot een voor dit formaat auto bescheiden 1.000 liter. De kofferbak is overigens breed genoeg om 5 trolleys naast elkaar kwijt te kunnen. Het interieur ziet er verzorgd uit; het dashboard bevat een fraai infotainmentsysteem, compleet met achteruitrijcamera. Daarnaast is het voorzien van niet een, maar twee (flinke!) kastjes. De bekerhouders bevinden zich er bovenop. Achterin gaat het er allemaal wat spartaanser aan toe, ook al beschikt iedere zitrij over zijn eigen stroompunt. Aangezien dit 12V-aansluitingen betreft, is het verstandig om adapters mee te brengen. Bij het inleveren van de testauto ontdekten wij overigens nog een volwaardig stopcontact onder de passagiersstoel.

Peugeot levert de Traveller in ons land uitsluitend met dieselmotoren. Het zijn er 4 in totaal en het beschikbare vermogen loopt uiteen van 75- tot 177 pk. De eenvoudigste krachtbron moet het zonder start/stop-systeem stellen; alle andere versies zijn wel van zo’n brandstofbesparende functie voorzien. Onze testuitvoering ook. De Fransen spreken voor die versie over een theoretisch verbruik van 1 op 18,9. Wij realiseerden in de dagelijkse praktijk een score van 1 op 12,7, waarbij moet worden aangetekend dat we de bus hoofdzakelijk hebben gebruikt voor een weekendtrip naar het land van herkomst van de personenbus. Daarbij waren zes van de acht zitplaatsen bezet.