Auto Review Toyota Mirai II

Er kleven nog altijd praktische bezwaren aan een auto op waterstof. Dat geldt evengoed voor de tweede generatie van de Toyota Mirai. De Japanners hebben daar echter zo’n begeerlijk model van gemaakt, dat je er graag een beetje voor wilt afzien.

Conclusie

Of waterstof de toekomst heeft, weten ze bij Toyota niet. Vandaar dat de fabrikant binnen afzienbare tijd ook elektrische auto’s op batterijen zal introduceren. De Japanners hadden zich echter geen betere pleitbezorger voor de alternatieve aandrijflijn kunnen wensen dan deze tweede generatie Mirai. Alleen de aanblik van de sedan is al voldoende om praktisch ongemak als de beperkte topsnelheid, bescheiden binnenruimte en matige infrastructuur weg te wuiven. De door de importeur aangeboden tankservice is in feite overbodig: wie mooi wil zijn, moet nu eenmaal pijn lijden.

Type auto en prijs

Een waterstofauto is in feite een elektrische auto. Met dit verschil, dat je de benodigde stroom niet uit het stopcontact haalt maar zelf produceert met behulp van een brandstofcel. Ten opzichte van een EV op batterijen heeft de techniek een aantal belangrijke voordelen. Tanken doe je bijvoorbeeld zoals je dat al jaren gewend bent met een benzine- of dieselauto: er is slechts een paar minuten mee gemoeid. Daarnaast is de actieradius van een personenwagen op waterstof groter dan die van de meeste reguliere elektrische auto’s. Nadelen zijn er ook. Waterstof moet eerst worden gewonnen. Dat gebeurt met behulp van elektriciteit. Is het eenmaal een gas, dan wordt daar in een waterstofauto weer stroom van gemaakt. Tamelijk omslachtig dus. Verder is waterstof een licht ontvlambaar goedje, dat onder hoge druk moet worden opgeslagen. Daarvoor heb je speciale tanks nodig, die de nodige ruimte innemen. Dat geldt zowel voor het pompstation als de auto’s zelf. Vandaar dat er van beide nog niet zoveel zijn! Toyota gelooft echter in de alternatieve aandrijflijn en brengt alweer de tweede generatie van de Mirai op de markt. De sedan is in meerdere opzichten anders dan zijn voorganger. Dat begint al bij het uiterlijk, dat veel gangbaarder is dan het origineel. Daarmee drukken we ons nog voorzichtig uit: velen vinden het een bloedmooie auto. Kers op de taart is het prijskaartje. Kostte de oer-Mirai nog 81 mille, tegenwoordig kun je er eentje kopen vanaf € 65.995. Een prijsverschil van 15 mille, binnen één modelgeneratie. Kom daar maar eens om bij een conventionele brandstofauto! Zakelijke rijders profiteren daarnaast van een gunstige bijtelling over het complete aankoopbedrag: voor elektrische auto’s op batterijen geldt er een prijsplafond van 40 mille. In de praktijk betekent dit dat een Mirai je aan bijtelling minder kost dan een Tesla Model 3. Van de concurrentie heeft Toyota sowieso weinig te duchten: vooralsnog verkoopt alleen Hyundai een alternatief, maar dat model - een semi-terreinwagen die naar de typenaam NEXO luistert - is minder krachtig en fors duurder (minimaal € 83.995).

Hoe rijdt de Mirai

Wanneer je bedenkt dat de nieuwe Mirai op het onderstel staat van een Lexus LS, oogt de waterstofauto nog relatief ingetogen. Het vlaggenschip van Toyota’s luxemerk kenmerkt zich door allerhande vouwen in de koets. Het design van de Mirai is bewust sober gehouden, om zo min mogelijk luchtweerstand te creëeren. Op de imposante grille na: via die ‘muil’ komt namelijk de lucht naar binnen, waarvan de Toyota met behulp van waterstof elektriciteit maakt. De brandstofcel die daarvoor nodig is, valt een stuk kleiner uit dan voorheen. Toen lag het onderdeel onder de voorstoel, nu past -ie gewoon in de motorruimte. Dat heeft als aangename bijkomstigheid dat de zitpositie laag is: in de oorspronkelijke Mirai zat je nog ‘op de bok’. Wie langer is dan 1.90 meter, profiteert daar overigens maar ten dele van: de aerodynamische vormgeving perkt de hoofdruimte in. Zeker wanneer je kiest voor het glazen dak waarmee onze testuitvoering was uitgerust! De Toyota wordt aangedreven door een 182 pk en 300 Nm sterke elektromotor, die tussen de achterwielen schuilgaat. Het is voortaan een achterwielaangedreven auto, waar de oorspronkelijke Mirai zijn vermogen nog via de voorwielen op de weg bracht. De sedan weegt echter ook het nodige. Er schuilen niet een, geen twee, maar wel drié waterstoftanks onder zijn huid. Die zijn gepositioneerd in de vorm van de letter ’T’ en bevinden zich onder de inzittenden. Met het zwaartepunt zit het dus wel snor, maar het leeggewicht is een kleine twee ton. Bij het verkeerslicht rijdt een Toyota C-HR met een 2.0-liter hybride aandrijflijn zo bij je vandaan. Bovendien lijkt boven de 110 kilometer per uur alle fut uit de Mirai. In ieder geval voel je geen aandrijfkrachten in je stuur. De rijbeleving doet denken aan die van een elektrische auto: wanneer je het stroompedaal loslaat of remt, vloeit de energie die daarbij vrij komt terug in de batterij. Met één pedaal rijden is er niet bij: de batterij in kwestie heeft een bescheiden omvang en is afkomstig uit een van Toyota’s hybride modellen. Wat er ook niet in zit, is een aanhanger trekken. De waterstofauto is wel verbluffend stil. In de oer-Mirai hoorde je de aandrijflijn nog wel eens ‘fluiten’, wanneer er met extra druk zuurstof in de brandstofcel werd geblazen. Dat geluid hebben de ingenieurs weten weg te filteren. Door niet te overdrijven met de gekozen velgmaat - onze testauto stond op 20-inch exemplaren - kun je er eigenhandig voorzorgen dat het bandengeruis binnen de perken blijft. De aanvullende veiligheidsuitrusting geeft even goed rust. Net als alle overige nieuwe Toyota’s beschikt ook de Mirai over een uitgebreid pakket aan rijhulpsystemen, waaronder adaptieve cruise control, actieve rijstrookassistentie en een noodremsysteem met fietsers- en voetgangersherkenning. Wie alle mogelijke engeltjes op zijn schouder wil, kan van de optielijst nog dode hoek bescherming en een waarschuwing bij kruisend verkeer bestellen.

De Mirai van binnen

Met zijn lange motorkap is de Mirai een imposante auto om te zien. De onderlinge verwantschap met de meest luxueuze Lexus komt tot uiting in zijn afmetingen: de Toyota is 4.97 meter groot. Dat wekt verwachtingen voor de binnenruimte. Hoewel de achterbank voortaan met drie gordels is uitgerust, pakt de middentunnel dusdanig fors uit, dat je in het midden alleen een kind kwijt kunt. Volwassenen kunnen op de reguliere zitplaatsen al nauwelijks zitten: dankzij de diverse waterstoftanks onder de vloer schiet de beschikbare hoofd- en beenruimte hopeloos tekort. Hetzelfde geldt voor de afmetingen van de kofferbak. Vanwege de nadrukkelijke coupélijn was een grote vijfde deur niet ondenkbaar geweest, maar bij het openen van de kofferklep beweegt de achterruit niet mee. Je kunt de rugleuning van de achterbank ook niet neerklappen, waardoor de bagageruimte beperkt blijft tot 278liter. Wat het ’t instrumentarium aangaat, ging vorm duidelijk voor functie. De middenconsole is versprongen, waardoor je om de keuzehendel van de automaat moet reiken om de verwarming een graadje hoger te zetten. De modieuze uitstraling wordt tenietgedaan door de ouderwetse kaart van het navigatiesysteem. Daarnaast is het een gemiste kans dat de Japanners de weinige waterstofstations niet als 'point of interest' in de auto hebben opgevoerd. Saillant genoeg doen ze dat wel metbenzinepompen! Gelukkig ondersteunt de Mirai wel een dienst als Apple CarPlay. Voor de achterpassagiers is in twee stroompunten achterop de middenconsole voorzien.

De Mirai en het milieu

Bij een waterstofauto komt er letterlijk water uit de uitlaat. De Mirai heeft daar ook een speciaal knopje voor, links op het dashboard. Door daar op te drukken voordat je een parkeergarage binnen gaat, voorkom je dat er bij terugkomst een plasje onder de Toyota ligt. Net als bij een elektrische auto op batterijen wordt de benodigde stroom bij een personenwagen op waterstof niet altijd ‘groen’ opgewekt. Op dit moment wordt de meeste waterstof nog gewonnen uit aardgasproductie. De tanks van de Mirai kunnen 5,6 kilogram waterstof bevatten, goed voor een theoretische actieradius van 650 kilogram. Een uitvoerige praktijktest, waarbij we met de Toyota naar Denemarken op en neer zijn gereden voor de voorverkiezing van de Auto van het Jaar, liet een praktijkscore zien van maximaal 509 kilometer.Tanken kan in Nederland op 7verschillende plekken, verspreid over het land. Je tankt waterstof niet in liters, maar in kilogrammen. De stukprijs bedraagt bij ons vooralsnog12,10 euro; in Duitsland, waar er al 100 waterstofstations zijn gerealiseerd, kost een kilo waterstof € 9,50.Wie binnen 50 kilometer van een (Nederlands!) waterstofstation woont, kan bij Toyota een abonnement afsluiten waarbij de Mirai voor jou wordt getankt. De kosten daarvan zijn afhankelijk van het aantal keer dat je gebruik van de dienst wenst te maken. Kopers van de door ons gereden Launch Edition profiteren van 15 keer ‘gratis’ tanken, al moet de waterstof nog wel worden afgerekend. Bovendien dient er een dag van tevoren te worden gereserveerd en geldt het aanbod uitsluitend van maandag tot en met zaterdag, tussen 06.00 uur ’s ochtends en 18.00 uur ’s avonds.