Auto Review Subaru Forester I

De één rijdt met z’n auto alleen rondjes door het dorp, de ander heeft behoefte aan een werkpaard. Onverharde ondergrond, een zware aanhanger aan de trekhaak, het gaat niet om grote afstanden, maar zo’n auto rijdt tropenkilometers. Prima keuze: de Subaru Forester.

De Forester is lastig met andere auto’s te vergelijken. We rekenen ‘m tot de SUV’s, maar ook in dat gezelschap weet deze Subaru zich te onderscheiden. Het is meer een overmaatse stationcar, maar met de capaciteiten van een terreinauto en toch het rijcomfort dat je in een SUV mag verwachten. Dit is een alleskunner, die bovendien zo stevig is gebouwd dat hij tegen een stootje kan. Tegelijk vertoont de Forester de eigenschappen die van èlke Subaru een bijzondere auto maken. Dat geldt bijvoorbeeld voor de viercilinder boxermotor, die perfect aansluit op het ‘symmetrische’ systeem voor vierwielaandrijving. Dat maakt ‘m in ruw terrein of op losse ondergrond tot een geweldig werkpaard. Vergeleken met die aandrijflijn zijn de sponningloze zijruiten maar een detail.

Dat is een beetje de makke van de Forester. Er zijn maar drie motoren, waarvan er een in het grootste deel van alle exemplaren zit. Dat is de 2,0 liter benzinemotor die aanvankelijk 92 kW/125 pk levert. Vanaf begin 2006 gaat dat vermogen naar 116 kW/158 pk. Tot medio 2005 is er een 2,0 liter met turbo, die 130 kW/176 pk levert. In 2004 verschijnt al een 2,5 liter turbo met 155 kW/210 pk, in 2006 gaat die naar 169 kW/230 pk. Relatief veel exemplaren hebben een automatische transmissie. Wat de Forester echt ontbeert, is een dieselmotor, die zo goed bij het karakter zou hebben gepast. Veel Foresters 2.0 rijden op autogas. Dat gaat overigens bijzonder goed.

Er zijn gewoon niet zoveel mensen die zulke hoge eisen aan auto’s stellen, dat ze een Forester echt nodig hebben. Natuurlijk rijden er ook mensen in zo’n Subaru die ‘m alleen maar stoer vinden en zelden gebruiken zoals de auto is bedoeld. Wie er graag en vaak op uit trekt met een knaap van een caravan, heeft aan de Forester ook een goede keuze. Niet alleen omdat hij 1.500 kilo mag trekken, maar de Forester doet dat met een overtuigend gemak zoals vrijwel geen ander merk dat kan. Je merkt bij wijze van spreken nauwelijks dat er iets aan de haak hangt. Er is aanbod van Foresters genoeg, de vraag is bescheiden en dus zijn de prijzen vaak heel aanvaardbaar. Het is logisch dat veel exemplaren wel wat te lijden hebben gehad.

De zitpositie in de Forester is maar iets hoger dan in een normale personenauto, dus lager dan in menig SUV of terreinauto. Daarbij biedt de Subaru wel lange veerwegen, waardoor grote en kleine oneffenheden prima verwerkt worden. Op goede en slechte wegen blijft de Forester dus prettig comfortabel. Het is natuurlijk geen kleine auto, maar door z’n uitgesproken hoekige vormen is de carrosserie bijzonder goed te overzien. In ruw terrein bewijzen de lage gearing en de hill-holder hun grote waarde. De boxermotor is opvallend stil en trillingsarm. Met de normale 2,0 liter is de Forester geen snelle auto, maar op lange afstanden is het wel een heel fijne reisauto. Het spreekt voor zich dat de Forester duurder rijdt dan een gewone middenklasser. Hou maar rekening met gemiddeld 1 op 8 á 9, een turbo verbruikt véél meer.

Een allemansvriend is de Subaru Forester allerminst. Daarvoor heeft hij een veel te sterk eigen karakter. Wie de eisen stelt waarop de Forester het antwoord geeft, is met deze Subaru vaak beter uit dan met een doorsnee SUV of terreinauto. Er zijn alleen te weinig mensen die dat weten.