Auto Review Tesla Model 3 I

De goedkoopste uitvoering van de Tesla Model 3 is even duur als de meest luxueuze uitvoering van menig concurrent. De populaire elektrische auto biedt echter meer waar voor je geld. En dat zit hem niet alleen in de standaarduitrusting...

Conclusie

De voordeligste Tesla Model 3 is misschien niet zo goedkoop als we hadden gehoopt, maar voor die 48 mille krijg je een boel terug. De rijeigenschappen zijn sterk, de standaarduitrusting riant en de EV geeft je het gevoel dat je in iets bijzonders rijdt. Bovendien kun je met zijn actieradius prima uit de voeten, zodat je niet voor een duurdere uitvoering hoeft te kiezen. Daarmee ben je weliswaar een fractie sneller weg bij het verkeerslicht, maar de matige afwerking wordt er niet beter door!

Type auto en prijs

‘De betaalbare Tesla’ bleek een utopie: toen het langverwachte instapmodel begin dit jaar zijn opwachting maakte in ons land, kosten de eerste exemplaren meer dan 70 mille. Nu de voordeligste versie van de sedan eindelijk beschikbaar is, moet ook voor die uitvoering flink meer worden betaald dan de 35.000 dollar die Elon Musk ooit beloofde. Het prijskaartje bedraagt minimaal € 47.800, waarmee de kleine Tesla tegen de duurste exemplaren van de Nissan Leaf (€ 47.950) en Kia e-Niro (€ 47.310) aan schurkt. Wat het de standaard uitrusting betreft, doet de Model 3 overigens niet voor die vlaggenschepen onder. De eenvoudigste uitvoering is meteen al uiterst compleet: alleen een satellietweergave op het navigatiesysteem ontbreekt, net als vloermatten (!). Eigenlijk kom je er alleen bekaaid vanaf wanneer je de elektrische auto vergelijkt met de overige beschikbare versies. De Standard Range Plus, zoals het instapmodel officieel heet, heeft één elektromotor aan boord en moet het zonder vierwielaandrijving stellen.

Hoe rijdt de Model 3

De kleine Tesla is in principe achterwielaangedreven, maar de duurdere uitvoeringen schakelen de voorwielen zo nodig bij. Die mogelijkheid heb je niet aan boord van de Standard Range Plus, maar dat maakt in de meeste gevallen weinig uit. Het feit dat de Model 3 achterwielaangedreven is, geeft de sportieve aspiraties aan die de Amerikanen met de elektrische auto hebben. Het blijft niet bij wensen alleen; de Tesla rijdt daadwerkelijk erg goed. De vering en demping is aan de stevige kant en de besturing is verrassend direct, zodat liefhebbers van een dynamische rijstijl op dit testonderdeel in elk geval geen excuus meer hebben om voor een reguliere brandstofauto te kiezen. Een gemiddelde Audi, BMW of Mercedes kan ook helemaal niet tippen aan de bruuske vermogensafgifte van de Model 3. Zijn enkele elektromotor is 238 pk sterk, goed voor 375 Nm koppel en er kan zelfs een aanhanger achter, van maximaal 910 kilogram. Via de rij-instellingen in het infotainmentsysteem kun je bepalen hoe scherp de Tesla op het stroompedaal reageert en of je wilt dat de EV veel of gematigd remenergie terugwint. Kies je voor dat eerste, dan hoef je jouw remmen nauwelijks nog te gebruiken: de mate waarin je het stroompedaal loslaat, bepaalt hoeveel snelheid je afschud. Een speciale vorm van autorijden, die voorlopig aan deze aandrijfvorm is voorbehouden. Een andere unieke eigenschap is de aanvullende veiligheidsuitrusting, die meer rijtaken uit handen neemt dan bij de concurrentie het geval is. Onomstreden is dat niet - de Amerikanen noemen hun systeem ‘Autopilot’, terwijl de bestuurder te allen tijde verantwoordelijk is - maar het blijft verbluffend om te zien hoe de Model 3 reageert op het verkeer om hem heen. Je kunt de auto zelfs eigenhandig een klaverblad laten nemen! Die techniek wordt geregeld geupdate; iets waarvoor je niet hoeft te betalen. Een bezoek aan de garage is ook al niet nodig; de opfrisbeurten vinden plaats terwijl de auto geparkeerd staat. Keerzijde is wel, dat de ene update beter uitpakt dan de ander. Net als bij een PC of mobiele telefoon eigenlijk. De versie waarmee wij op pad gingen, deed de auto inhouden wanneer we van rijstrook wilden wisselen. Ook remde de Tesla om onverklaarbare reden af voor verkeer op een naastgelegen rijbaan. Hopelijk zijn die problemen bij een volgende update verholpen. Autopilot wordt standaard mee geleverd en bestaat uit een noodstopsysteem met voetgangersherkenning, adaptieve cruise control en actieve rijstrookassistentie. Optioneel valt een uitbreiding van het systeem te verkrijgen, waarmee je de Model 3 op afstand kunt parkeren of de auto autonoom een vooraf ingeprogrammeerde route laat rijden. In de nabije toekomst moet het voor de EV ook mogelijk zijn om te anticiperen op verkeerslichten. Spectaculair natuurlijk, maar die omschrijving geldt ook voor de verschuldigde meerprijs: op het moment van schrijven, bedraagt die € 6.400.

De Model 3 van binnen

Het interieur van de Model 3 is minimalistisch van aard: feitelijk bestaat het uit een stuurwiel met twee keuzehendels en een groot aanraakscherm, waarop je (bijna) alle functionaliteiten van de Model 3 bedient. De een vindt het geweldig, de ander gruwelt ervan. Feit is wel, dat je zelfs voor het aflezen van de gereden snelheid je ogen van de weg moet halen. Bovendien is het recht voor je neus helemaal donker wanneer je door een tunnel rijdt of ‘s nachts onderweg bent; dat geeft een beetje het gevoel alsof je bent vergeten jouw autoverlichting in te schakelen. Een speciale vermelding is er voor het ‘verborgen’ menu van het infotainmentsysteem, waar je ongein in aantreft (een scheetkussen bijvoorbeeld) maar ook een keur aan videospelletjes, om de wachttijd tijdens het opladen te verzachten. Goed gevonden! Qua aandrijflijn hebben de Amerikanen misschien een voorsprong op de concurrentie, maar wat het de bouwkwaliteit aangaat, kunnen ze aan menig alternatief juist een voorbeeld nemen. De gebruikte interieurmaterialen sluiten slecht en hebben gemeen scherpe randjes, we kregen met moeite het rechter achterportier open en wanneer het heeft geregend, loopt het water ongestoord de bagageruimte in wanneer je de kofferklep opent. Over de laadruimte gesproken: de Model 3 heeft twee kofferbakken. De ene ligt voor-, de ander achterin. Samen zijn beide compartimenten goed voor een inhoud van 542 liter. Onder de bagagebodem van het achterste exemplaar gaat een groot opbergvak schuil, waarin je de laadkabels kunt opbergen. Klap je de rugleuning van de achterbank neer, dan ontstaat er een vlakke, zij het oplopende laadvloer. Ondanks het glazen dak kunnen ook lange volwassenen achterin plaatsnemen. Er is geen middentunnel van betekenis, dus er passen daar zelfs drie inzittenden naast elkaar. De beenruimte is eveneens toereikend, maar de zitting van de achterbank staat laag, waardoor je nauwelijks steun hebt aan je benen. De achterpassagiers hebben twee stroompunten tot hun beschikking. Voorin moet een draadloze oplaadmogelijkheid van de optielijst komen; Tesla ondersteunt (nog) geen diensten als Apple CarPlay of Android Auto.

De Model 3 en het milieu

Tesla heeft in 2019 de laadsnelheid van diens eigen snelladers verhoogd van 100- naar 150 kW. De Amerikanen moeten wel, nu de concurrentie aantrekt en merken als Audi, BMW en Mercedes de schouders onder een eigen snellaadnetwerk zetten. De simpelste Model 3 profiteert hier helaas niet van mee, hoewel 120 kW nog altijd snel genoeg is om binnen een half uur weer met driekwart batterij de weg op te kunnen. Zelf geeft de fabrikant voor het 50 kWh grote accupakket een rijbereik op van 409 kilometer. Tijdens onze eigen actieradiusproef, waarbij we met de Model 3 over een gevarieerde route naar de luchthaven van Lelystad op en neer zijn gereden vanaf het ANWB hoofdkantoor in Den Haag, kwamen we tot 359 stuks. Tijdens die rit bedroeg de buitentemperatuur 35 graden; het gemiddelde brandstofverbruik bleef steken op 13,9 kWh per 100 kilometer. Opladen hoeft niet persé aan een van Tesla’s Superchargers; het kan ook aan een snellaadpaal van een externe partij. Dat is een stuk eenvoudiger geworden sinds de Amerikanen hun modellen in Europa uitrusten met een CCS-aansluiting. Je kunt de Model 3 uiteraard ook thuis of aan de straat op krachten laten komen. Reken in dat geval op een laadtijd van minimaal 5 uur.