Auto Review Land Rover Defender I 1e facelift

De Land Rover Defender spreekt als occasion een heel specifieke doelgroep aan. Die hebben de auto nodig voor een bepaalde taak en in plaats van een moderne 4x4 met alle gemakken van dien, geven ze de voorkeur aan deze –bijna- stamvader van alle terreinauto’s.

We beperken ons hier tot de allerlaatste versie van de Defender, die in één rechte lijn is terug te leiden tot de oorsprong van het merk Land Rover, in 1948. Toen was de Land Rover, nog zonder verdere typeaanduiding, het Britse antwoord op de oorspronkelijke Jeep van Willys en Ford en tegelijk een heel slim idee voor het automerk Rover om ondanks alle beperkingen niet van één model afhankelijk te zijn. Hoewel het net weer vrede was in West-Europa, sloeg de Land Rover in als een bom. Met eenvoudige, maar robuuste techniek en permanente vierwielaandrijving met eventueel lage gearing was de Land Rover ideaal voor het boerenlandleven, maar ook voor politie en allerlei overheidsdiensten en een beetje Brits grootgrondbezitter had er ook eentje voor de tuinman. De Land Rover werd een begrip in heel het Gemenebest en heel ver daarbuiten. Ja, er kwam concurrentie, maar alleen die Jeep kan en kon tippen aan de iconische status van de Land Rover. Talloze malen is het model verfijnd en verder doorontwikkeld, maar toch is de Defender geleidelijk door de tijd achterhaald. Op een slecht moment is het model niet meer in overeenstemming te brengen met moderne eisen. Land Rover heeft een nieuwe Defender beloofd, maar nu al is zeker dat hij nooit wordt zoals ‘die ouwe’.

Daar zijn we snel mee klaar: technisch is er in deze laatste fase nog maar één versie over, in twee uitvoeringen. De aanduiding ‘110’ verwijst oorspronkelijk naar de wielbasis in inches en was vooral van belang om in het verleden het verschil aan te geven met een (korte, driedeurs) ‘90’. Overigens klopt de omrekening van die inches naar centimeters nu niet meer met de werkelijke wielbasis. We hebben dus alleen nog een vijfdeurs stationwagen, die in alle gevallen is voorzien van een 2,2 liter viercilinder dieselmotor met 90 kW/122 pk. Dat is niet overmatig veel, met een rijklaar gewicht van bijna twee ton. De transmissie is een handgeschakelde zesversnellingsbak, uiteraard met een ‘lage gearing’ voor echt zware omstandigheden. We kennen alleen de basisversie en een rijker uitgeruste X-Tech, wat niet wil zeggen dat er verder geen onderlinge verschillen kunnen bestaan. Zo bestaan er ook versies met gesloten achterruiten en andere afwijkingen en natuurlijk is er een keur aan accessoires om de Land Rover beter geschikt te maken voor het gewenste specifieke doel. Zou er een exemplaar bestaan zonder trekhaak? Dat is zeer de vraag.

Wie het occasion-aanbod van de Defender even doorloopt, ontdekt al gauw wat we in de vorige alinea suggereerden: er zijn geen twee identieke exemplaren te vinden. Dat maakt onderling vergelijken niet eenvoudig. Daarbij bestaan ook nog eens varianten in zogenaamd ‘geel’ en ‘grijs’ (=bedrijfsauto) kenteken en er blijkt ook grijze import te bestaan, zelfs van versies die wij hier in Nederland langs de officiële weg niet kennen. Zo blijken er toch ook weer exemplaren te worden aangeboden in de korte ‘90’-uitvoering. Wie in de markt is voor een gebruikte Defender, moet zich dus eerst goed afvragen: wat wil ik precies, wat heb ik nodig? De volgende vraag is dan of exact die auto is te vinden en zo ja, wat kost dat dan? Er bestaan gelukkig officiële dealers èn specialisten, die beide deze auto’s heel goed kennen. Het spreekt voor zich dat dit soort auto’s in veel gevallen een uitgesproken zwaar ‘leven’ kennen. Natuurlijk is het zinvol om de hele onderhoudshistorie even goed door te lopen, maar dat is vaak niet genoeg. Zeker wanneer een auto te koop staat bij een ander autobedrijf dan een dealer of specialist, of bij een particulier, dan is het zinvol ‘m even aan een heel deskundige keuring te onderwerpen. Dat is niet uit wantrouwen, maar juist om meer vertrouwen in de auto op te bouwen. Uiteraard hebben die dealers, zoals gezegd, ook vaak wat aanbod. Kijk op www.landroverapproved.nl voor het actuele aanbod.

Rijden met een Defender is tegelijk verschrikkelijk en fantastisch. Nuchter beschouwd, uitgaande van wat we tegenwoordig in moderne auto’s normaal vinden, is dit vreselijk en een enorme stap terug in de tijd. De zitpositie is hoog, rechtop en enigszins scheef op de rijrichting. Het grote stuur staat niet recht voor je, het koppelingspedaal zit pal tegen de linkerzijkant. De viercilinder dieselmotor laat zich best horen. De zesbak schakelt onexact en met lange schakelwegen. De besturing is doods en gaat best zwaar in korte bochten en dergelijke. De Defender is niet erg koersvast en vraagt steeds om stuurcorrecties. Daarbij is hij ook vrij traag, maar sneller wil je ook niet echt. Als je eenmaal 80 km/u rijdt, ben je al heel serieus bezig. Is dit leuk? JA! Ondanks al die tekortkomingen, is het heel avontuurlijk autorijden. Het vraagt om aandacht en concentratie, je bent echt intensief bezig met autorijden en uiteindelijk is het best wel een kick om met een Defender op pad te zijn. Tegelijk ademt heel de auto een sfeer van onverzettelijkheid, ‘ze krijgen mij niet klein’ en ‘geen hindernis is mij te dol’. In je fantasie is er niet veel voor nodig om dat slingerende boerenweggetje te veranderen in een zandweg over een steppe of ergens echt ‘in the middle of nowhere’. Het kan even duren, maar een Land Rover Defender kòmt overal. Hij komt pas echt tot zijn recht in omstandigheden waar je met een andere auto niet over zou peinzen om eraan te beginnen. Daarbij is het uiteraard een fabelachtige trekauto, want er mag gewoon 3.500 kilo aan die obligate trekhaak. Wereldreis? Wanneer gaan we?

De Land Rover Defender is tegelijk het ultieme werkpaard en toch ook een pure liefhebbersauto. Je koopt zo’n auto niet als je ‘m niet ergens ècht voor nodig hebt en niet als je er geen lol in hebt. Is dat allebei wel het geval, dan zijn er bar weinig alternatieven te bedenken en dan nog overweeg je die niet als een Land Rover nou eenmaal je smaak is.