Auto Review smart city-coupe

Het concept was goed bedacht. De oorspronkelijke smart moest de ideale stadsauto zijn. In metropolen als Rome, Parijs of Berlijn werd de smart city-coupé heel succesvol. Onze steden waren eigenlijk te klein, waardoor bij ons vooral de beperkingen van de smart zijn gebleken.

Het idee kwam ooit van de fabrikant van Swatch-horloges, Mercedes-fabrikant Daimler-Benz stapte erin en nam het hele merk tenslotte over. Het concept was wel doordacht, met een kleine driecilinder turbomotor tussen de achterwielen, heel korte wielbasis en de hele carrosserie is zó kort dat de smart zelfs overdwars in een parkeervak zou kunnen staan. Bij ons werd de smart vooral gekocht door bedrijven, die in het eigenwijze stadsautootje vooral een promotiemiddel zagen. De meeste smarts hebben ooit rondgereden met reclame op de kunststof carrosserie.

De aanvankelijke 0,6 liter driecilinder is er in twee specificaties, met 33 kW/45 pk of 40 kW/54 pk. In 2003 verscheen een nieuwe 0,7 liter driecilinder turbomotor in drie vermogensvarianten: 37 kW/50 pk, 45 kW/61 pk en 55 kW/75 pk. Daarnaast is er een diesel, eveneens een driecilinder, maar met een inhoud van 0,8 liter, 30 kW/41 pk sterk. Alle versies hebben een halfautomatische transmissie, die zowel op commando als automatisch kan schakelen. Vanaf 2000 is er ook de city-cabrio en vanaf 2003 een flink opgevoerde Brabus-uitvoering, maar die laten we hier buiten beschouwing. In 2003 was er tevens een kleine facelift. De drie uitrustingsniveaus heten pure, passion en pulse.

In de beginjaren was de smart enige tijd een echt hebbeding. In de stad, maar ook daarbuiten vielen ze ook flink op in het verkeer. Die periode is nu wel over, veel voormalige smart-rijders herinneren zich nu vooral nog de tekortkomingen van de smart, zoals het zeer beperkte rijcomfort en de kwetsbare techniek. Wie nu een smart uit de eerste serie wil, dient zich heel goed te informeren over de wijze waarop een exemplaar eerder is gebruikt. De meeste zijn mishandeld tot en met en dat komt er vroeg of laat een keer uit. Er is aanbod te over, dus je kunt rustig zoeken naar het perfecte exemplaar. Ook al heb je die gevonden, het blijft verstandig een flinke proefrit te maken, om je daarbij af te vragen of dit nou echt is wat je wilt. Je vindt al smarts voor heel kleine prijsjes, maar juist dan is het zaak heel kritisch te zijn.

Twee eigenschappen staan enorm tegen in het rijden met de smart. Het is wel een stadsauto, maar door de korte wielbasis zijn zaken als verkeersdrempels enorme hindernissen. Het veercomfort is ook zeer beperkt, elke hobbel heeft veel invloed op de inzittenden. Naar verhouding rijdt een smart nog het beste op de snelweg. Een ander storend element is de traag schakelende transmissie. In de wat latere exemplaren is dit steeds bijgeschaafd, maar echt lekker is het nooit geworden. Vooral in de stand automatisch worden inzittenden onwillekeurig steeds naar voren en weer in de rugleuning bewogen. De twéé zitplaatsen en minimale bagageruimte vormen ook beperkingen waarmee je moet kunnen leven.

Op papier lijkt een gebruikte smart de ideale tweede auto. Dat is het niet. Voor hetzelfde geld en vergelijkbaar lage rijkosten zijn concurrenten te koop die stukken beter rijden en tenminste nog een achterbank hebben. Technisch zijn die in de regel ook minder kwetsbaar, waardoor de kans op grote technische problemen ook veel kleiner is. Geen aanrader, dus.