Auto Review Occasiontest Mercedes-Benz GLC (2015 / 2019)

De Mercedes-Benz GLC is als occasion niet op elke straathoek te vinden en ook niet super-populair. Dat is best bijzonder, want deze stoere ster heeft veel te bieden, in ruimte, comfort en rijeigenschappen. De concurrentie is groot, maar de GLC verdient meer aandacht.

Voor buitenstaanders is het zeker niet simpel. Mercedes-Benz heeft inmiddels een enorm breed assortiment. Het vergt echt gedegen kennis om alle typebenamingen te duiden, oftewel, om direct te weten om wat voor auto het gaat. Dat wil niet zeggen dat er geen systeem in zit. Alle modellen met ‘GL’ in de naam zijn SUV’s. Dat zijn er verschillende, om een directe indruk te geven van het formaat, komt daar een letter achter, die verwijst naar een bekend Mercedes-Benz sedan-model. Concreet is er echter bijzonder weinig overeenkomst tussen deze GLC en de C-klasse. Simpel: een GLA is kleiner dan deze GLC en een GLE is groter.

• Bij zijn introductie medio 2015 was de GLC er in slechts drie uitvoeringen en het was ‘alleen’ een mooie, stoere SUV.
• Een jaar later kwam er een carrosserievariant bij, dat is de GLC Coupé, met een sterker aflopende daklijn, ‘stijlloze’ zijruiten en ook het front is afwijkend.
• Alle technische varianten zijn voor beide carrosserievormen beschikbaar.
• Er is maar één normale benzinemotor, daarnaast een supersnelle AMG en een plug-in hybride, ook met benzinemotor, plus drie verschillende diesels.
• De benzineversie is de GLC250, voorzien van een viercilinder 2,0 liter turbomotor, met 155 kW/211 pk.
• De plug-in hybride GLC350e heeft dezelfde benzinemotor plus een knaap van een elektromotor, waarmee het systeemvermogen uitkomt op 235 kW/319 pk.
• De GLC 43 AMG laten we hier buiten beschouwing.
• Bij de diesels zijn de GLC220d en GLC250d voorzien van de vertrouwde 2,1 liter viercilinder dieselmotor, met respectievelijk 125 kW/170 pk en 150 kW/204 pk.
• De GLC350d tenslotte heeft een drieliter V6 dieselmotor met 190 kW/258 pk.
• Alle varianten zijn standaard voorzien van de negentraps (!) automatische transmissie en allemaal hebben ze 4Matic vierwielaandrijving.
• In het voorjaar van 2019, iets meer dan een jaar voor het einde van deze modelserie, verscheen er alsnog een GLC200 met alleen achterwielaandrijving, herkenbaar aan de àfwezigheid van de aanduiding 4Matic.
• Iedere klant zal zijn GLC individueel specificeren, op basis van een verder naamloze basisuitvoering. Vanaf begin 2017 zijn de GLC350e en GLC220d ook leverbaar met een rijkere basisuitrusting als ‘Business Solution’ en de wat sportievere ‘Business Solution AMG’.

De GLC is als nieuwe auto voornamelijk ingezet als zakenauto. Dat geldt al helemaal voor de plug-in hybride, die tot 1 januari 2017 fiscaal voordelig was. Oorspronkelijk was het aandeel diesels aanzienlijk, tegenwoordig is dat teruggelopen tot pakweg 155 van het aanbod. De normale benzineversies hebben veruit de overhand, maar de hybrides nemen ook pakweg 25% van het aanbod voor hun rekening. Keurig verzorgde en bij de dealer onderhouden exemplaren zijn nog steeds wel te vinden bij de officiële Mercedes-dealers.

De GLC is natuurlijk ook een model dat vaak via een leasecontract op de weg is gekomen. Zodoende kan het gebeuren dat er nog wel eens eentje opduikt bij een outlet van een leasemaatschappij en natuurlijk zijn ze ook volop te vinden bij niet-merkgebonden occasionaanbieders. Er is ook de nodige import, uiteraard vooral uit Duitsland. Dat hóeft geen bezwaar te zijn, mits er een gedegen inzicht in de onderhoudshistorie en -dus- kilometerstanden beschikbaar is.

Rijden met de GLC geeft exact de beleving die de buitenkant van de auto al belooft. De zitpositie is tamelijk hoog, ook met de bestuurdersstoel in de laagste stand. Eenmaal op weg, laat de GLC steeds voelen dat je met een grote en relatief zware auto op weg bent, al zullen de GLE en GLS hem daarin nog overtreffen. Enige gewenning is dus wel nodig, maar als die achter de rug is, gaat de GLC steeds meer overtuigen. De voorstoelen zitten fantastisch. Het veercomfort is subliem. De besturing is heel vertrouwenwekkend precies, maar dynamisch is hij zeker niet. De GLC zet eerder aan tot een rustige rijstijl, hij heeft iets gemoedelijks over zich, zo van ‘kom maar, ik zal goed voor je zorgen’. De negentraps automaat schakelt vrijwel onmerkbaar: als je goed oplet zie je bij normaal gebruik de toerentellernaald af en toe iets verspringen, dat is het wel zo’n beetje. Wij reden met een GLC220d, de kleinste diesel. Een bekende motor, die ook in de GLC prima tot zijn recht komt. Als je niet zeer regelmatig ruim twee ton aan de trekhaak (niet standaard, maar ze hebben ‘m allemaal!) hangt, is deze diesel echt sterk genoeg. Het maximaal toelaatbare aanhangwagengewicht verschilt nogal per motorisering (220d is al 2.500 kg!). Een andere goede eigenschap is zijn riante ruimte. Volwassenen, ook van bovenmaats postuur, zitten met de verschuifbare achterbank naar achteren ook achterin riant. De bagageruimte verandert uiteraard mee met die achterbank, van 350 tot 550 liter inhoud. Dat zijn flinke maten, maar er zitten ook de nodige handige details in het ‘laadruim’, tot en met onder de vloer een uitneembaar en opvouwbaar kunststof kratje. Dat zagen we nog nooit in een andere auto!

De Mercedes-Benz GLC is niet de bestverkochte SUV in zijn klasse. Dat verbaast alleen nog sterker als je nader met de auto kennismaakt. Hij biedt alles wat een SUV nodig heeft: uiterlijk, ruimte, rijcomfort en een merknaam die geen enkele introductie behoeft.