Auto Review Volkswagen Transporter VI 1e facelift

De beroemdste bestelbus van West-Europa heeft een opfrisbeurt ondergaan. Als het gaat om de Volkswagen Transporter, lever je dan natuurlijk geen half werk. Hoewel..?

De Volkswagen Transporter rijdt als een personenauto. Dat was altijd een belangrijk aankoopargument, maar inmiddels beheerst menig alternatief dat kunstje ook. In een poging de concurrentie voor te blijven, zoeken de Duitsers het in connectiviteit en veiligheid. Voor beide zaken is echter een meerprijs verschuldigd en dan is zo’n Transporter al niet goedkoop. Bij Volkswagen kunnen ze altijd nog bogen op een ijzersterk imago. Maar hoeveel is dat een ondernemer waard, wanneer hij bij andere fabrikanten terecht kan voor een bestelbus die niet alleen het milieu, maar ook zijn portemonnee spaart? Daarmee valt er een leegte in het Transporter-gamma die deze opfrisbeurt niet kan opvullen.

Volkswagen grossiert niet alleen in beroemde personenwagens: ze hebben ook al decennialang een iconische bedrijfsauto in hun midden. De Transporter, waarvan het basisontwerp ooit door de Nederlander Ben Pon in een zakagenda werd geschetst, is alweer bijna toe aan diens zevende modelgeneratie. Totdat het zover is, moet een vernieuwde versie van de huidige bestelbus ondernemers naar de showroom lokken. Sta je aan het hoofd van een groot gezin, dan zie je zo’n Transporter vermoedelijk ook wel zitten. Helaas gooien de ‘gele kenteken’-prijzen roet in het eten: een personenuitvoering kost zomaar 85 mille! Dan kun je zo’n bus beter op de zaak rijden: in dat geval bedraagt de vanafprijs van een exemplaar met dubbele cabine € 27.200 (exclusief BTW). Je herkent de opgefriste bedrijfswagen aan een gewijzigd front. De grille is een heel stuk groter geworden, op het protserige af. Aan de achterzijde staat de typenaam voortaan uitgeschreven op de nummerbordomlijsting. Berijders profiteren van een vernieuwd infotainmentsysteem en extra rijhulpsystemen. Dergelijke zaken moeten het verschil maken met voordeliger concurrenten als de Ford Transit Custom (minimaal € 25.325 excl. BTW) en Peugeot Expert (vanaf € 26.400 excl. BTW). De Ford en Peugeot worden echter al aangeboden met een (semi)elektrische aandrijflijn: de Duitsers zijn nog niet zo ver.

Een Transporter met een dubbele cabine is 5.30 meter lang. Dat vraagt om gewenning, met name wanneer je een scherpe bocht neemt. Voor je het weet, pak je met het achterwiel een stukje stoeprand mee. Het is een van de weinige indicatoren dat je met een bedrijfswagen onderweg bent; voor de rest rijdt de grote Volkswagen als een personenauto met een hoge zit. Omdat het instrumentarium om je heen is gebouwd, heb je alsnog het idee dat je ín de Transporter zit. Bestelbussen zijn gemaakt om beladen te worden: dan rijden ze het plezierigst. Dat geldt ook voor deze Volkswagen, die behoorlijk ‘springerig’ wordt wanneer de laadruimte leeg blijft. Onze testauto was uitgerust met een 150 pk en 350 Nm sterke dieselmotor, goed voor een trekgewicht van 2.500 kilogram. Het is geen fluisterstille krachtbron, maar de geluidsproductie blijft binnen het betamelijke. Alleen wanneer je iets wilt zeggen tegen de passagiers achterin, zal je jouw stem moeten verheffen. De aandrijflijn bestond in ons geval verder uit een zeventraps automaat, die je niet voelt maar wel hóórt schakelen. We schreven het al: de Transporter doet in bijna alles aan als een gewone personenwagen. Met de zelfontbrander uit onze testuitvoering kun je een gemeen sprintje trekken en de besturing is mooi precies. Het zicht rondom valt ook alles mee, dankzij de naar beneden doorlopende ruiten. Met behulp van een achteruitrijcamera en parkeersensoren (beide afkomstig van de optielijst) kun je de grote Volkswagen prima plaatsen. Behalve in een parkeergarage: met een hoogte van 1.97 meter kún je in principe een garage binnen met een inrijhoogte van 2 meter, maar zo ziet het er door je voorruit niet uit... De bijgepunte Transporter profiteert van een stel extra rijhulpsystemen, die voor het eerst voor de bestelbus beschikbaar komen. Zo helpt Trailer Assist je manoeuvreren met een aanhanger. Andere rijhulpsystemen kennen we al van de Volkswagen personenauto’s: dode hoek bescherming bijvoorbeeld, adaptieve cruise control of een waarschuwing bij kruisend verkeer. Voor die reddende engeltjes is zonder uitzondering een meerprijs verschuldigd: zelfs voor een noodstopsysteem moet je bijbetalen. Alleen vermoeidheidsherkenning en een systeem dat de Volkswagen behoedt voor zijwind zijn bij de vanafprijs inbegrepen.

Aan het basisontwerp van het Transporter-interieur valt op dit punt van zijn levenscyclus weinig meer te doen. De aanpassingen die de Duitsers hebben gedaan, ogen daardoor wat wonderlijk. Zo is de dashboardoverkapping gigantisch in vergelijking met de afmetingen van het digitale instrumentarium. En de draadloze oplaadmogelijkheid voor je smartphone zit als een wormvormig aanhangsel tegen de middenconsole geplakt. Fraai is anders, maar functioneel vinden we het wel. Sowieso kun je zo’n beetje ieder apparaat van huis meenemen dat elektriciteit nodig heeft: alleen voorin staan er al 4 stroompunten tot je beschikking. Voor het mooie hadden de voorstoelen iets meer zijdelingse steun mogen bieden, maar zolang je rechtuit gaat, zitten ze uitstekend. Verder missen we aflegruimte aan boord: de Volkswagen biedt maar één dashboardkastje en heeft meer ‘sleuven’ dan opbergvakken. Handig als je veel muntgeld bij je hebt, maar verder zien we er het praktisch nut niet van in. Gelukkig ontbreekt een middentunnel, zodat je altijd nog bagage tussen de voorstoelen kwijt kunt. De instap achterin is dankzij de aanwezige schuifdeuren riant. Die omschrijving zouden wij ook willen gebruiken voor de been- en hoofdruimte achterin. Onze testbus was voorzien van een achterbank, waarvan je de zittingen en rugleuningen individueel kunt verstellen. Een optie van 1.200 euro, maar dan krijg je er meteen 2 armsteunen én USB-aansluitingen bij. Je moet wel even zoeken, want de stroompunten zijn ondergebracht onder de voorstoelen. Onder de achterbank gaat extra bergruimte schuil, die je in het laadruim kunt benutten. Op die manier kun je kleinere bagage beter op zijn plek houden, want met een inhoud van 4 kubieke meter is het een balzaal achter het schot. Bedenk voor het beladen wel hoe je de Transporter parkeert: de gigantische achterklep vereist nogal wat ruimte achter de auto.

Voorlopig kun je bij Volkswagen uitsluitend voor een Transporter met een dieselmotor terecht. Het beschikbare vermogen loopt uiteen van 90- tot 199 pk. Vierwielaandrijving behoort eveneens tot de mogelijkheden. Exemplaren met een automaat, zoals onze testuitvoering, rollen extreem ver uit wanneer je het gas loslaat. Op die manier kun je extra brandstof besparen. De grote Volkswagen slaat ook energie op die vrijkomt bij het remmen en laadt daarmee de accu weer op. Geholpen door dergelijke techniek noteerden wij een praktijkverbruik van 1 op 13,6. Dat is een gunstiger score dan het getal in de folder (namelijk 1 op 12,2)! Wij denken zelfs dat het nog iets zuiniger kan: in de week dat we de Transporter te logeren hadden, heersten er tropische temperaturen in ons land. Bij het verkeerslicht sloeg het start/stop-systeem aan, maar ging de airconditioning uit. Die rijhulp hebben we daarom maar uitgeschakeld.