logo ANWB - ga naar homepageANWB Homepage

100% dons, 0% dier

Rubriek:Verdieping

Zo kan het ook

Wandelsokken hebben één taak: ze moeten lekker lopen. Kan dat, als ze zijn gemaakt van afgedankte visnetten? Nou en of. En in de wetenschap dat je bijdraagt aan een goed doel, loop je waarschijnlijk éxtra lekker.

‘Nu de maatschappij voor de gigantische uitdaging staat om de opwarming van de aarde en het verlies van biodiversiteit te beperken, willen we als ANWB ook bijdragen aan de oplossingen’, zegt duurzaamheidsmanager Kobe Schoofs van ANWB Retail.

Steeds vaker kiezen we voor biologische, natuurlijke en/of gerecyclede grondstoffen. Een mooi voorbeeld daarvan zijn de Marseille-wandelsokken van Human Nature. Die zijn deels gemaakt van verloren visnetten, uit zee opgedoken door de Nederlandse stichting Healthy Seas.

'Netten worden bij ons ingeleverd, zodat wij ze kunnen recyclen'

Pascal van Erp

Healthy Seas

De missie van Healthy Seas is de wereld bewust maken van de vervuiling van zeeën en oceanen, vertelt Deputy Director en vrijwillig duiker Pascal van Erp.

‘Dat doen we op drie manieren. Allereerst door preventie. We werken samen met de visserij, om te voorkomen dat de netten die het einde van hun levensduur hebben bereikt, bij het afval of zelfs in zee eindigen. Deze netten kunnen gratis bij ons worden ingeleverd, zodat wij ze kunnen recyclen.’

Van de zee naar je voet

Hoe maak je van een oud visnet een lekkere zachte wandelsok?

Klinkt ingewikkeld, en dat is het ook, beaamt Pascal van Erp van Healthy Seas: ‘Recyclen klinkt mooi, maar het is in de praktijk een van onze lastigste taken. Niet elke soort plastic kan één op één gerecycled worden, en netten moeten heel schoon zijn om überhaupt in aanmerking te komen voor recycling. Bij ingeleverde netten lukt het vaak wel om ze schoon genoeg te krijgen, maar bij netten die jaren op de zeebodem hebben gelegen, is dat een hels karwei.’

Komen de netten door de keuring?

Dan verwerkt de Italiaanse fabrikant Aquafil ze in Slovenië via een chemisch proces tot Econyl-vezels, een duurzamer nylon. Daarvan kunnen kledingstukken worden gemaakt, waaronder de sokken van Human Nature.

Vervuilde wereldzeeën

Healthy Seas richt zich daarnaast op educatie. ‘We zijn onder meer actief op scholen om kinderen van alles bij te brengen over het nut en de schoonheid van de oceaan, maar ook de problemen die we zien. Met name wat betreft achtergelaten vistuig.

Dat blijft ‘spookvissen’: de netten blijven hun werk doen, ook als er geen visser meer bij betrokken is. Alles wat erin zwemt, raakt erin verstrikt. Dat gebeurt vaak en dat is desastreus.’

Van ieder verkocht paar sokken gaat een deel van de opbrengst naar Healthy Seas

Wat Healthy Seas daarom ook doet, is met duikers de zee ingaan om die netten van de bodem te halen. Van Erp: ‘Dat doen we in zestien verschillende landen en dat leggen we vast op beeld.’

Dat vastleggen is misschien nog wel belangrijker dan het schoonmaken an sich, vertelt Van Erp. ‘De wereldzeeën zijn zo vervuild; in het grote geheel is het opruimen dat wij doen een druppel op een gloeiende plaat. Maar met die beelden creëren we bewustwording, en daar bereiken we meer mee.’

Als mensen met eigen ogen zien wat al dat ronddrijvende vistuig aanricht, zullen ze zich hopelijk inzetten voor verbetering, is het idee.

Al is het maar door voortaan op Marseille-sokken te gaan wandelen, want van ieder verkocht paar gaat een deel van de opbrengst naar Healthy Seas.

Rondlopen met een goed gevoel

De dodelijkste vorm van plastic afval

Zo noemt het Wereldnatuurfonds (WWF) verloren vistuig.

Jaarlijks belandt gemiddeld tussen de half en 1 miljard kilo vistuig in de oceanen. Wereldwijd raken bijna 30 procent van de vislijnen, zo’n 6 procent van de visnetten en bijna 9 procent van de visvallen en -potten verloren. Volgens het WWF is 66 procent van de zeezoogdieren slachtoffer van plastic afval. Elk jaar raken zo’n 300.000 walvissen, dolfijnen, bruinvissen en andere zeebewoners verstrikt in spooknetten.

Ze sterven een langzame, pijnlijke dood door verstikking, verhongering of uitputting.

Bron: wwf.nl

Credits en bronnen

Tekst:

Roxanne Vis

Illustraties:

Sjoerd van Leeuwen