Berg en Dal wandelen

Hond mee: tijdens deze route zijn honden aangelijnd toegestaan. Het gedeelte achter de Stollenbergflats is een hondenlosloopgebied.

Toegankelijkheid: deze route is niet geschikt voor mindervaliden, rolstoelen en wandelwagens, vanwege de onverharde paden.

Paden: deze route voert voor minstens 90% over onverharde paden (zand-, gras- en bospaden).

Parkeren: Parkeerplaats Holdeurn (600 m van de Duitse grens), dichtbij Oude Kleefsebaan 429, rechts richting Duitsland, 6572 AZ Berg en Dal.

De route is gemarkeerd met groene palen van de Natuurroute-70 (N-70). Hieronder een aanvullende routebeschrijving op knelpunten.

NB: het is soms goed opletten om de groene paaltjes van de N-70 niet voorbij te lopen, vooral als de route een scherpe hoek maakt!

1. Neem na parkeerplaats en slagboom de rechter route (ondanks groene paal links), eerste paal staat 25 m verder. Je houdt in het begin steeds rechts aan.

2. Wanneer je de Motte Mergelpe, Het uitzichtplateau, bent afgedaald komt er een pad naar rechts. Voor dit pad staat er een groene paal (N70) en een paal met een rode pijl. Het lijkt alsof je hier RD moet, maar je moet het pad RA (daar staat om de hoek ook weer een paal). 

3. Ga bij de witte handwijzer D/NL) RA en daarna bij de verkeersweg weer RA en volg de weg door Beek.

4. Ga in Beek na het centrum bij waterrad en zittend beeld van ’t Wasvrouwtje LA het bos in (traptreden rechts van gebouw, N-70).

5. De 1e verharde weg die je daarna tegenkomt ga je RA (staat donkergroenpaaltje) en loop je de weg een stukje naar beneden. Daarna LA pad in.

6. Als je bij de verkeerslichten ebent aangekomen ga je LA, loop links van de doorgaande weg. Pak links, even voor het TinQ-tankstation, de groene paaltjs/de N-70 weer op (Hengstdal).

7. Passeer je het bord Berg en Dal ga dan LA (om de hoek staat een groen paaltje) Loop RD het Gelderse \lndschap in.

8. Ben je bij de Elzenweg aangekomen ga hier dan RA deze doodlopende straat in. Steek na de klim de weg schuin rechts over (trapje). Let op: neem daarna de rechterroute die de weg volgt (dus hier niet de trap links omhoog gaan!). Bovenaan bij de verharde weg (Westerbergweg 5) LA.

Het bos van de Duivelsberg slokt u op: markante eiken en beuken met noestige stammen en roodgeel herfstgebladerte toornen hoog boven u uit.  Het bladerdek veert onder uw voeten, eikels kraken. Maar dan een  fikse klim. Op de top van de 76 meter hoge Motte Mergelpe kijkt u plotseling neer op de woudreuzen. En op de uitgestrekte bossen van het Duitse Reichswald. Ja, zelfs op de Veluwe, 20 kilometer verder! Duizend jaar geleden stond een burcht op deze strategisch gelegen plek. Geniet met volle teugen van on- Nederlandse vergezichten! 

De Duivelsberg stroomt: kabbelende beekjes stromen naar Beek dat hieraan zijn naam ontleent. Het kraakheldere water borrelt op uit de grond, zelfs  in natte herfstmaanden dorstwekkend. De bronvegetatie is zeldzaam: verspreidbladig goudveil, ijle zegge, bittere veldkers, bosbies,  reuzenpaardenstaart en moeraszegge. In de vroege herfst is de bronvegetatie nog sappig groen. Op de oevers prijkt de zwarte els, die in het najaar roodbruine katjes draagt. Herfstbladeren in het bronwater worden opgepeuzeld door platwormen.

De kuitspieren verrichten geregeld stevig werk in de stuwwalbossen, waarvan de steile hellingen rijk begroeid zijn met zomer- en wintereik. In de  herfst werpen zij hun vruchten af, tot vreugde van eekhoorns, wilde zwijnen, dassen en reeën. Het goudgele herfstbladerdek van de beuk is prachtig  bij invallend zonlicht. Ook de wilde zoete kers groeit hier. Spechten, bosuilen, boomklevers en ook vleermuizen verblijven in de oude bomen;  vleermuizen maken gebruik van boomholtes. Lager bij de grond dragen vele struiken herfstvruchten: de hazelaar is getooid met katjes, de sleedoorn draagt zwarte bessen en aan de lijsterbes hangen trossen rode bessen. Luister naar het gekwetter van talloze vogels, veelal lijsterachtigen, die zich tegoed doen aan de  bessenoverdaad.

Rondom de Duivelsberg liggen verlaten akkerlanden als groene juweeltjes tegen de glooiende hellingen. De openheid vormt een aangenaam contrast  met de beslotenheid van het bos. Het wandelpad speelt met beide landschappen, licht en donker. Op de verlaten akkers staat regenererend bos; als pionierbomen groeien boswilg en ruwe berk. De graslandjes en de boomgaarden zijn verrassend rijk begroeid met bijzondere plantensoorten. De  vegetatie floreert vooral in de natte graslandjes, gevoed door kwelwater. Hier groeien orchideeën als riet- en grote keverorchis, waarvan de rozetten  ook in de herfst zichtbaar zijn, en de ratelaar die nog bloeit in september. Het fruit van boomgaarden wordt in het najaar door vogels en dassen gegeten. En door de bewoners van Beek en wellicht door u als wandelaar.

De natuur gaat hier zijn gang: omgevallen bomen blijven liggen. In de herfst een walhalla voor paddenstoelen en zwammen in alle kleuren en vormen,  een feest voor het oog. Vele insecten eten dood hout. Misschien ziet u een specht die de insecten uit een boomstronk pikt.

Tamme kastanjebomen groeien volop langs de paden. Afgezien van de fraaie roodbruine herfsttinten vormen de kastanjes een voedselbron voor vele  dieren, maar ook voor de mens. Een herfstwandeling door de Duivelsberg is pas compleet na het verorberen van een kastanje.

Voor Nederlandse begrippen zijn de klimmen ongekend steil. In de diepte van deze berg ziet u het Filosofendal, dat even poëtisch oogt als klinkt en  waar doorheen de Filosofenbeek meandert. Een flinke herfstbui kan de stroom spectaculair versnellen. Dit water heeft een zeer hoge natuurwaarde. Moeraszegge, wijfjesvaren en dotterbloem voelen zich hier thuis. In de omgeving groeit elzenbroekbos; de elzenproppen (kegels zonder zaad) kunt u de  hele herfst bewonderen. Ook de es draagt in de herfst vruchten.