Naar de Elsberg

Nederland, Gelderland, Laag Soeren

Deze wandeling voert door verlaten bossen in een uithoek van Nationaal Park Veluwezoom. Fietsers zie je hier genoeg, maar sla je een van de mooi begraste wandelpaden in, dan wordt het stil. Op de geluiden van de natuur na: de wind in de boomtoppen, het gekras van raven en als je mazzel hebt het blaffen (zo heet dat echt) van reeën, het fiepen van reekalveren, het knorren van zwijnen of – van eind september tot medio oktober – het burlen van edelherten.

Bij P20358 (Paddenstoel) richting Schaarsbergen. Na 1,5 km bij P20353 RA.

Na een paal met de verticale tekst ‘Welkom in Brummen’ tweede afslag rechts, een grassig tweesporig pad.

Dit pad buigt na 900 meter LA. Een halve kilometer verder bij einde pad RA, breed pad. Einde pad LA en verderop bij kruising met betonnen fietspad RA de rode pijlen volgen tot het startpunt.

Deze route gaat grotendeels door het Achterste Schaddeveld. Schadde betekent heideplag, een begrip waar boeren in de 19e eeuw veel mee hadden want die schadden hadden ze nodig voor hun schaapskooien. Vermengd met schapenmest werden de vertrapte schadden later op de akkers rond het dorp verspreid, voor bemesting en bodemverbetering. Eind 19de eeuw werden al die eindeloze heiden aangepakt en begon hier een systematische herbebossing. Een kaart uit 1886 toont een bijna mathematische verdeling van heiden in stroken bos, percelen bos en stukken heide die nog intact waren. Nu is het allemaal bos. Behalve het vastleggen van de heide was houproductie een belangrijk doel. En in deze bossen is daarmee vrij lang doorgegaan. Natuurmonumenten deed hier vooral in de periode 1954-1965 aankopen. Pas daarna werd de bosproductie afgebouwd – veel later dan in andere delen van het nationale park. Tegenwoordig mag de natuur hier doen wat ze wil.

De lange juffer is een jachtweg uit de tijd van stadhouder Willen IV die uitkomt op de Carolinaberg bij Dieren waar veertien lanen samenkomen.

De boerderij (links aan het einde van de Lange Juffer) staat hier sinds ongeveer 1850. Hetzelfde geldt voor de boerderij die 600 meter verderop staat.

Links op de kruising van de Lange Juffer en de Imboschweg staat het gerestaureerde Jachthuis Imbosch. Bij de restauratie is de oude wagenpoort hersteld, al zit er nu glas in. Dit jachthuis behoorde rond 1760 toe aan baron Assueer Jan Torck, een verwoed jager. In zijn tijd was het jachthuis nog groter, maar in de Franse tijd - toen de adel het over de hele linie zwaar had – werd het noodgedwongen ingekort.

De Imboschweg volgt de rand van de Imbosch, een gebied van 1451 hectare, het vroegere jachtterrein van de familie Van Pallandt van Rosendael, In 1937 werd het voor 265.000 gulden aan Natuurmonumenten verkocht, inclusief jachthuis. Omgerekend was dat 0,8 eurocent per vierkante meter! Het koopcontract werd getekend op Kasteel Rosendael. In die tijd waren de sprengen aan de rand van de ontginning nog waterstromen. ’s Winters werd er zelfs geschaatst. Door alle grondwateronttrekkingen staan ze nu droog.

De Pannenkoekvormige wildobservatiepost op de top van de 90 meter hoge Elsberg is de wandeling waard. Vanaf het parkeerterrein is het 750 m. Vooral tegen de schemering of in de vroege ochtend is hier wild te zien. Edelherten en reeën, maar ook Schotse Hooglanders die hier de natuur onderhouden. Ook als er geen dieren zien te zien, is het uitzicht over het landschap geweldig. Zo wijds! Iets naar links ligt Signaal Imbosch, met 109.9 meter het hoogste punt van Nederland buiten Zuid-limburg.