Maagd van Gentroute

Fietsveiligheid: houd op deze route rekening met onderstaande punt; pas je snelheid aan, houd rekening met tegenliggers en mederecreanten en ga waar nodig achter elkaar rijden.
• Algemeen: op de route kom je een aantal kasseienstroken tegen
• Tussen 04-10 passert de route de Braakmankreek; net voor de brug is een lastige scherpe bocht, en de helling van de houten brug is redelijk steil; stap zo nodig af. Op dit smallere stuk route bevinden zich ook scheidingspaaltjes midden op het pad.
• Tussen 21-01 bevindt zich in het bos een klein stukje onverhard en smal pad (zand/gras, ca. 100 m lang); ‘goed te doen’, maar pas wel je snelheid hierop aan.

Toegankelijkheid: deze route is in principe geschikt voor extra brede fietsen (driewielers, bakfietsen, etc.), mits je rekening houdt met bovenstaande punten. Alternatief om de steile brug over de Braakmankreek (04-10) te vermijden: ga in Philippine bij knooppunt 12 linksaf, Kasteelstraat, wordt later Dijkmeesterweg. Na 3,5 km passer je het Isabellakanaal, 500 m verderop ga je rechtsaf, de Spanjaardsweg in. Fiets deze uit, na 4 km kom je vanzelf bij knooppunt 10. Alternatief voor het smalle pad direct na 21: ga tussen 10-21 na het oversteken van de doorgaande Middenweg linksaf (i.p.v. rechtsaf) en vervolgens de eerste rechtsaf (Oost Zeedijk). Blijf deze volgen, je rijdt na ca. 700 m vanzelf weer op de route naar 01.

In de middeleeuwen was er al een IJzendijke, maar dit welvarende handelsstadje ging tussen 1375 en 1437 verloren tijdens stormvloeden. In de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) bouwde de Spaanse hertog van Parma een aarden verdedigingswerk, dat hij ook IJzendijke noemde. Prins Maurits nam de vesting in 1604 over en liet deze verder versterken. Museum Het Bolwerk (Markt 28) is gewijd aan de heftige strijd in deze periode.

Voorbij de Passageule – in de 17e eeuw deel van de vaarweg tussen het Zwin en de Braakman – komt de route op Belgisch grondgebied. Dat is te merken aan de stukjes kasseienweg en natuur­lijk aan de grenspalen, die na de boedelscheiding van 1839 langs de grens zijn neergezet. Tussen Vaals in Limburg en de Noordzeekust staan er 367.

Op het ruime, groene dorpsplein van Watervliet staat de kruisbasiliek van OLV-Tenhemelopneming (16e eeuw). De deur in de toren staat meestal open. Binnen wacht een sfeervol interieur met onder meer een prachtig drieluik.

Het Leopoldkanaal is van verre zichtbaar aan de rijen grote populieren. Waar je het kanaal passeert, eindigt de populierenrij. Het kanaal werd in de 19e eeuw gegraven om de afwatering van de omliggende polders te verbeteren.

Boekhoute was vroeger de hoofdplaats van het Boekhouter Ambacht, een van de Vier Ambachten waar oostelijk Zeeuws-Vlaanderen uit bestond. Opvallend is de vissersboot die als een gestrande walvis naast de kerk ligt. Vanaf circa 1600 had Boekhoute namelijk een haven: schepen konden via de Braakman de Westerschelde bereiken. In 1914 ging de haven definitief dicht. Daarna is door inpolderingen het omliggende landschap behoorlijk veranderd.

De borden bij de talrijke restau­rants laten er geen twijfel over be­staan: Philippine is een mosselstad. Ook hier vertrokken vroeger vissers­schepen via de Braakman naar de Westerschelde. Door verzandingen van de kreek moest in 1900 een ka­naal naar de haven worden gegra­ven. Dat ligt vlak na de restaurants rechts achter de dijk.

De Braakman ontstond in de winter van 1375-1376 toen de zee tij­dens een stormvloed een diepe bres in Zeeuws-Vlaanderen sloeg. Vele dorpen verdwenen in de golven. De watervlakte verlandde geleidelijk en werd opnieuw ingepolderd. Niet alles werd landbouwgebied. In een deel zijn bossen aangeplant. Rechts ligt het recreatiegebied Braakman.