Zeewolderoute

Fietsveiligheid: houd op deze route rekening met onderstaande punten; pas je snelheid aan, houd rekening met tegenliggers en mederecreanten en ga waar nodig achter elkaar rijden.
• Algemeen: op de route kom je veel scheidingsplaatjes of betonen palen tegen; ook steekt de route meermaals een (drukke) voorrangsweg over.
• Bij 68 steekt de route een drukke verkeersrotonde over.
• Tussen 62-39-38-37 veel oneffenheden (hobbels) in het betonnen fietspad.
• Bij 37 bevindt zich een zeer scherpe bocht naar links.
• Tussen 37-60-64-65-66-78 gaat de route over enigszins tot zeer smalle paden met onoverzichtelijke bochten en waar het druk kan zijn met fietsers (tegenliggers!); ga hier achter elkaar rijden, zeker bij drukte!
• Tussen 66-78 kun je bij het hondenstrand wandelaars en (loslopende) honden op het pad tegenkomen.
• Tussen 40-44 gaat de route over een wat smaller pad door het bos.
• Tussen 44-45 kun je spelende kinderen en (loslopende) honden op je pad tegenkomen.

Toegankelijkheid: deze route is minder geschikt voor extra brede fietsen (driewielers, bakfietsen, etc.), vanwege bovengenoemde punten, meermaals oversteken van drukke voorrangswegen en smalle, onoverzichtelijke paden, waar het in het seizoen bovendien erg druk kan zijn.

Zeewolde heet zo vanwege het ‘wold’ dat bij het droogvallen van de bodem in 1968 tevoorschijn kwam. Dikke boomstronken, restanten van wat ooit een reusachtig woud was, waren in het water geconserveerd maar in de open lucht rotten de restanten snel weg. Opmerkelijk aan het moderne Zeewolde is de kerktoren in het centrum. Hier wordt gebroken met de traditie in de polderdorpen om de kerktorens van de verschillende geloofsrichtingen te spreiden en even hoog te maken om de schijn te vermijden dat er één wordt voorgetrokken. Hier domineert een enkele kerktoren van één kerkelijk centrum, waarin zowel de katholieken als de protestanten, gereformeerden en vrijzinnigen onderdak vinden. Andere opvallende gebouwen in Zeewolde zijn de bibliotheek (architect Koen van Velsen) en de kleurrijke door Sjoerd Soeters ontworpen supermarkt met appartementen.

Westelijk van de Groenewoudseweg ligt het Populetum, een populierenbos. Daar stond de grootste collectie populierensoorten van Nederland. Deze bomen zijn verwijderd, Staatsbosbeheer plant 20 hectare nieuwe popolieren aan.  Doel hiervan is dat te zien is welke populierensoorten het beste groeien in de polder.

Het Horsterwold is met vierduizend hectare een van de grootste loofwouden van Nederland. Het is vanaf 1973 aangeplant op goede voedzame grond. De houtopbrengst is daardoor twee- tot driemaal hoger dan elders in Nederland. Het hart van het Horsterwold is een stiltegebied en heeft een natuurfunctie. Het ontwikkelt zich tot een ‘oerbos’ met veel reeën, nachtegalen en bruine kiekendieven. Je moet nog wel zeventig jaar geduld hebben om het effect volledig te beleven. Langs het randmeer ligt het accent op recreatie en heeft het Horsterwold een parkachtig karakter met veel fietsen wandelpaden. Op sommige plaatsen komen naaldbomen voor. De klei is hier dankzij de vele schelpdieren uit de Zuiderzeeperiode kalkrijk en daarom niet geschikt voor naaldbomen. Maar bij Zeewolde komt zand uit het pleistoceen aan de oppervlakte waarop de naaldbomen zich wel thuis voelen. Dankzij dit zand hoeft er in Zeewolde ook niet geheid te worden. Je fietst langs een leuk hoekje van dit bos voor kinderen: speelbos De Zevensprong, waar kinderen kunnen klimmen, over een touwbrug lopen, hutten bouwen en nog veel meer.