Zandakkerroute

Fietsveiligheid: houd op deze route rekening met onderstaande punten; pas je snelheid aan, houd rekening met tegenliggers en mederecreanten en ga waar nodig achter elkaar rijden.
• Op de B-wegen en op enkele smalle paden is het aan te raden om achter elkaar te fietsen.
• Met name tussen knooppunt 69-87 bevindt zich een fietspad dat voor een deel wat smaller is; houd hier rekening met tegenliggers.

Toegankelijkheid: deze route is in principe geschikt voor extra brede fietsen (driewielers, bakfietsen, etc.), mits je rekening houdt met bovenstaande punten.

Voordat je Montfort binnenfietst, kom je langs de ruïne van Kasteel Montfort, dat uit 1267 stamt. Nog aan het eind van diezelfde eeuw werd de Grauwert, een aan de achterzijde ronde en van voren in een scherpe punt toelopende toren, eraan toegevoegd. De overblijfselen van deze toren verdedigen de ruïne ook nu nog. In 1686 werd een deel van het kasteel gesloopt en werden de grachten gedempt. Het geheel is echter zijn stoere en imposante indruk niet kwijt. Het was dan ook eeuwenlang een van de grootste kastelen van Nederland en verdedigde de zuidgrens van Gelre. Onze koning draagt nog steeds de titel Heer van Montfort. In 2015 werden de eeuwenoude ton- en kruisgewelven van de oostelijke kelders gerestaureerd. De kelders zijn sindsdien geopend voor publiek. Tegenover de ruïne is een kasteeltuin aangelegd (Huysdijk 4, www.kasteelmontfort.eu).

Bosgebied Het Sweeltje is sinds 2000 eigendom van Het Limburgs Landschap. Het ligt op een gordel van stuifduinen uit de voorlaatste ijstijd. De zandige bodem is droog en voedselarm. Er groeien voornamelijk grove dennen, met zo nu en dan wat berken, lijsterbessen en zomereiken. Ook is hier en daar een plukje heide overgebleven.

Steeds meer mensen willen worden begraven in een natuurgebied. Natuurbegraafplaats Bergerbos is zo’n mooie pek. Vijf pilaren staan bij de toegangsweg, ze symboliseren de vijf vingers van een hand. Middenin alle natuurschoon staat een gedenkmonument met een gedicht van Mine Stemkens. Eromheen liggen basaltblokjes met erop de namen van de overledenen. Een vakletter toont waar de personen zijn begraven of bijgezet.

De landelijke wegen in de omgeving van Posterholt worden omzoomd door statige eiken en beuken. Eenmaal voorbij dit dorp worden de akkers en weilanden steeds meer afgewisseld door naald- en loofbossen.

De Vlootbeek meandert weer. In 2014 heeft Waterschap Roer en Overmaas de oevers van de beek tussen Montfort en Posterholt minder steil gemaakt. Ook kronkelt de beek op bepaalde trajecten weer. Dat is beter voor dieren en planten in en om het water. Er is een vispassage aangelegd, zodat vissen als de snoek, beekprik en riviergrondel hun weg door de beek weer vinden. Tijdens de werkzaamheden stuitten ze op resten van vuursteen. Hieruit blijkt dat jager-verzamelaars al zo’n 8.000 jaar geleden rondtrokken in het Vlootbeekdal.