Wasvenroute

Fietsveiligheid: houd op deze route rekening met onderstaande punten; pas je snelheid aan, houd rekening met tegenliggers en mederecreanten en ga waar nodig achter elkaar rijden.
• Tussen 63-87-20 gaat de route over een halfverhard pad; dit kan bij aanhoudende regenval modderig zijn, mij grote plassen.
• Tussen 87-20 (tot Moorsel, ca. 1 km voor knooppunt 20) bestaat de route uit een smal grindpad.

Toegankelijkheid: deze route is minder geschikt voor extra brede fietsen (driewielers, bakfietsen, etc.) vanwege bovenstaande smallere pad en het modderige pad; met name bij seizoensdrukte niet aan te raden (vakantietijd, zonnige weekenden).

Vlak bij het beekdal van de Kleine Aa ligt een gewelfde akker op een dekzandrug. Het dal zelf vertegenwoordigt een zeldzaam geworden landschapstype: laaggelegen, vochtige schraalgraslanden met broedbosjes. De vochtige schraallanden zijn in het voorjaar en de zomer zeer bloemrijk en voor vlinders belangrijk. Het broedbos dat dicht bij de Zuid-Willemsvaart ligt, wordt als natuurterrein beheerd. Er leven amfibieën en vogels zoals de nachtegaal en de wielewaal.

Ten zuidwesten van Asten, nabij knooppunt 65, ligt een brug over de Zuid-Willemsvaart, met daarnaast Sluis 11. Vanaf de brug kunt u kijken naar het prachtige spel van passen en meten wanneer er een groot binnenvaartschip passeert. Het kanaal werd in de periode van 1822 tot 1826 gegraven en is vernoemd naar koning Willem I. Het voldoet allang niet meer aan de eisen van deze tijd. Plannen om het kanaal op deze plaats te verbreden zijn al weer van tafel. Alleen in Helmond is een nieuw traject gegraven en tussen Veghel en ’s-Hertogenbosch is het kanaal verbreed.

Het dorp Someren en het omringende landbouwgebied liggen op een dekzandrug ten westen van de Peelhorst. Door dorpsuitbreidingen van de laatste veertig jaar en herverkavelingen zijn veel gedeelten van de oude akkers om het dorp verdwenen. Even buiten Someren (net na knooppunt 99) staat de halfopen standerdmolen Den Evert. Deze voormalige banmolen van de Norbertijnenabdij te Postel draait elke woensdag- en zaterdagmiddag. Ook is dan het kleine molenmuseum geopend.

De Strabrechtse Heide is een aaneengesloten natuurgebied van 1.850 ha. Het is het grootste aaneengesloten heidegebied van Noord-Brabant. Tussen de heide groeien betrekkelijk zeldzame planten zoals moeraswolfsklauw en klokjesgentiaan. In het vochtige milieu rond een tweetal beken leven alpenwatersalamander, heikikker en rugstreeppad. Markante vogels zijn roerdomp, nachtzwaluw, roodborsttapuit en de kraanvogel als opvallende pleisteraar. Onderdeel van de Strabrechtse Heide is een hooggelegen stuifzandrug, die nu voor een klein deel met is dennen begroeid. Aan de noordzijde ligt het enige nog levend stuifzand in dit natuurgebied. Begrazing door Kempische heideschapen moet het oprukken van gras (het hoge, pollenvormende en niets ontziende pijpenstrootje) en bomen tegengaan.

Bij knooppunt 20 rijd je door het gebied waar in 2010 een grote brand woedde, waarbij een flink deel van de Strabrechtse Heide in de as werd gelegd. Hiervan is nog slechts een enkele geblakerde boomstam te zien, verreweg de meeste zijn gerooid. Er ontstaat nu een grote open vlakte.

Wat wij nu zien als Kasteel Heeze (1665) blijkt verrassend genoeg slechts het statige voorgebouw te zijn van het door architect Pieter Post ontworpen kasteel. Achter de 17e-eeuwse gebouwen bevindt zich nog een ouder huis, een restant van het middeleeuwse kasteel dat Eymerick wort genoemd. Het kasteelcomplex is sinds 1760  in bezit van de adellijke familie Van Tuyll van Serooskerke en het wordt nog steeds door hen bewoond. Sinds 1981 wordt het kasteel beheerd door een stichting en is het opengesteld voor rondleidingen. Pronkstukken zijn de gobelins uit het atelier van Lodewijk XV. Daarnaast fungeert het kasteel als trouwlocatie.